POMONA E VERTUMNO: le historia
Le nympha Pomona curava su jardines e su verdieros belle. Le jardines e le fructa era
su sol amor: il habeva jammais nemo qui era plus habile o diligente. Le silvas e le flumines era
nihil a illa, solmente le campos, le ramos portante le fructos prospere. Illa
portava nulle javeletto, ma le croc curvate del putatura, pro putar le ramos, a controlar le
crescimento troppo luxuriante, o pro secar un incision in le qual le rametto insertate pote
prosperar e crescer.
Illa non les lassara a haber sete: le aquas fluente curreva abundamente a basso al radices. Isto
era su amor,
su passion. Venere era nihil a illa, ma illa habeva timor del violentia del rusticos, e tene le
homines distante de su verdiero claudite. Plure tentava ganiar la, pensante de tote via a facer
lo, satyros juvene e dansante, panos con lor cornos disguisate con pino, Sileno, qui era sempre
plus juvene que su annos,
Priapo, le divo qui espaventa le fures foras, o falce o _qualcosa altere_ ille porta.
E Vertumno superava toto de illes in amor, e vadeva non melio. Quanto sovente ille veniva,
se vestite como un falcator, apportante su granos in corbes, e ille pareva le ver imagine de un
falcator. Sovente ille venirea con feno circa su aures e temporas,
frescamente venite, o si il pareva, de imballar le feno, o ille haberea un stimulo bovin in su
mano,
e tu jurarea que ille veni de disconjugar su vaccas. Collector del folios, putator de vites, croc in
mano, o scalla sur humero, como un collector de pomos, ille serea cata de istos, o un piscator
con virga, o un soldato con un
gladio. Assi, sovente, in un disguisamento o un altere, ille trovarea su via a illa, felice a
reguardar le beltate de illa.
Ille bobinava alique capellos longe e gris circa su temporas, ligava un charpa vive circa su
capite, veniva claudicante, un seniora curvate con un baston, a entrar le jardin, a admirar le
fructo, a dicer la "Ma tu es melior!"
E post le laude ille la basia, non un vice, ma repetitemente: nulle ver seniora basiava in iste
maniera, jammais. Alora le povre vetule creatura, curvate quasi duple, quattate super le terra,
reguardante con strabismo le ramos curvante sub le peso del autumno. Il habeva un ulmo illac,
ostentatiose con vive racemos del uvas. Isto recipeva nutationes de approbation, le trunco, le
vite insertite a in illo, e tosto commenta: "Ah, si iste arbore ha state illac sol, sin companion, sin
su vite, su folios serea le ration unic pro reguardar lo, e le vite, sin sposar se le ulmo al qual il se
adhere, jacerea super le solo pulverose, e bon pro nihil! Tu non
imita le examplo del vite, tu non vole sposar te, te junger un altere. Io vole que tu lo faceva: pro
tu haberea plus del pretendentes etiam que Helena o Hippodamia, pro le qual Lapithos e
Centauros faceva le guerra, plus del pretendentes que Penelope. Un mille homines, ben que tu
les evita e les disdigna, ancora te desira, divos e deos e toto del poteres que tene car iste
collinas Alban. Ma si tu sera prudente, face un bon equal, presta attention a un seniora como
me, qui te ama plus que toto del alteres, plus que tu crederea: ascolta me!
Rejecta iste nemos, e selige Vertumno con le qual a copular te. Io sta garante pro ille: io le
cognosce. Si non melio que ille cognosce se ipse, al minus tanto. Nulle vagabundo currente le
mundo, ille habita in iste locos grande, proxime nos ci; e un altere cosa in re ille, ille es differente
del resto, ille non ama le puera plus recente que ille
vide. Ille non es inconstante, tu sera su prime e ultime e sol amor pro su tote vita, e ille es
juvene, e
incantator, pote cambiar se a in ulle forma, sempre sera lo que tu vole que ille es, sin reguardo
al commandas que tu selige dar le. E ille ama le cosas que tu ama: ille es sempre le prime a
tener car al pomos le quales tu ama, e ille pone manos gaudiose super tu donos, ma lo que ille
vermente concuperisce non es le fructos de tu arbores, ni
le herbas dulce que tu jardin produce, ma tu solmente. Ha pietate! Ille te ama assi. Pote tu non
audir le supplicante per me?
Imagina le ci, e que mi labios demanda lo que ille desira ardentemente. E guarda te le divos
vengiante e ille diva Idalian qui detesta le dur de corde, e ni incholerisa Rhamnusian Nemesis.
Io ha vivente pro un tempore longissime, e le annos a me ha apportate sagessa de plure cosas;
tu debe haber timor de iste poteres, io te dice......
Ille dice le historia de Iphis e Anaxarete.
.... le historia habeva nulle effecto, e su disguisamento era sin valor. Ille se disvestiva del
vestimentos femin, e stava avante illa in le lumine de su proprie resplendentia, como le sol
penetrante le nubes contra tote opposition. Preparate pro le fortia, ille trovava nulle besonio;
Pomona era incantate per le beltate de ille, e su passion replicava a illo de ille.
Press le button BACK super vostre browser.