Sanne is in Adelaide aangekomen. Voor de verandering is het hier weer eens lekker warm. Je kan merken dat het herfst is en rond Melbourne was het vrij koud aan het worden.(Koud in termen dat je toch gaat denken aan het kopen van een jas). Hier in Adelaide is het 30 graden en weer lekker zweetweer, ik heb dat toch gemist.
Laat ik verder gaan waar ik gebleven was. In Melbourne was ik dus weer alleen. Op mijn kamer bleek een engels meisje (Holly) waar ik aardig mee kon opschieten. Ook zij was verlaten door haar reispartner en dat schept dan een band. We hebben kaartspelletjes gedaan en elkaars leed gedeeld. Buiten en in het hostel waren ze trouwens een echte bioscoopfilm aan het opnemen. De acteurs en actrices liepen dus de hele tijd in en uit het hostel. Das dan wel cool. De film heet ' The Extra' en toen ik een van de cameramannen vroeg wie er in speelden zei hij heel trots een of andere ierse naam. Durfde niet toe te geven dat ik echt nog nooit van die gozer gehoord had,dus heb maar geknikt Maar ik kan nu dus zeggen dat ik in een echte film meespeel..dan wel niet in beeld, maar ik zit echt achter die muren. (enorme spotlight op ons raam).
Ik heb de volgende dag met Marlous afgesproken. We zijn in de Starbucks koffie gaan drinken. Het was raar en leuk tegelijkertijd om weer nederlands te spreken en ook even mijn ei kwijt te kunnen. Jammer genoeg moest Marlous alweer snel naar haar college, dus toen ben ik langs het water van de Yarra River gaan zitten, met een krantje. Dat was echt heerlijk.
De dag daarna (vrijdag) ben ik met de trein naar Corio geweest, het plaatsje waar mijn vader 50 jaar geleden gewoond heeft voor een tijdje als kleine jongen. Toen ik in de trein stapte werd ik overvallen door een heel raar soort gemoedstoestand. Een soort van heimwee naar huis, een verdriet richting Ross, een geluk omdat ik tenmidden van alleen maar Australiers zat en dat me deed beseffen dat ik best trots op mezelf mocht zijn hier helemaal alleen aan de andere kant van de wereld te zijn. De zon scheen en ik zag het landschap aan me voorbij trekken. Alsof in een droom. Maar goed, ik kwam dus aan in Corio. Raar. Daar heeft papa dus gewoond, en mijn opa en oma. Het was even een zoektocht naar het huis, hier en daar de weg moeten vragen, want het plaatsje was toch ietsje groter dan papa had doen geloven.
En daar was uiteindelijk het huis, op de hoek van de straat. En er stond een rode sportwagen en nog een andere auto voor de deur. De eigenaar was niet meer de oude vrouw die mijn vader 10 jaar geleden had ontmoet, maar een jongeman die zijn auto aan het repareren was. Ik vroeg hem of ik wat foto's mocht maken en hij zei dat dat geen probleem was. Ik ben daar zo'n half uurtje geweest. Het voelde heel vertrouwd, maar je zit gewoon in een onbekende wijk in een voor jou onbekende plaats. Raar is dat. Ik ben daarna vlug teruggegaan naar het station om mijn trein te halen. Ik kreeg een telefoontje van Ross. Hij bleek eerder naar Melbourne teruggegaan te zijn en toen ik weer in Melbourne was zijn we samen door de stad gaan wandelen. Het was heel gezellig, maar toch hielden we ons beiden wat in. We hebben weer afscheid genomen die avond, want ik had een tour geboekt en die begon de volgende dag om 7:00.
Zaterdagochtend: ik was bijna te laat voor de tour, omdat de irritante man van de receptie de linnen van mijn bed wilde hebben, of ik moest 10 dollar betalen. Ja dag. Dus ik met de lift weer naar boven en die liften gaan zo enorm sloom. Maar met een beetje rennen (met die 15 kilo op je rug) heb ik het toch gehaald. Ik had een tour van 3 dagen geboekt bij High Spirit Adventure Tours. Deze tour was ietsje duurder dan een andere, maar met deze tour ga je dan kamperen in de Grampians en dat leek me wel wat.
De eerste dag zijn we vanuit Melbourne richting de kust gereden: het begin van de Great Ocean Road, een weg langs een enorm mooie kustlijn. We zijn onder andere gestopt bij Torquay (surfersplaatsje), een vuurtoren, wat uitkijkpunten en dergelijke. Deze dag was nog niet het hoogtepunt, die zou pas de volgende dag komen. De nacht brachten we door een in een huisje in een klein plaatsje. Dit huisje is van de tourmaatschappij zelf, en dus zit je met de hele groep bij elkaar (ipv in een hostel met ook onbekenden (dat is bij de andere tour)). We hadden een haardvuur en nu de groep elkaar een beetje leerde kennen werd het aardig gezellig. De groep bestond uit 3 amerikaanse meisjes, 2 engelse meisjes, 2 japanners, een deen, een canadeze (Daniella), een iers meisje (Gail), twee wat oudere mannen: een engelsman (Jon), een amerikaan en onze gids: Chris. Het overschot aan amerikanen deed de groepssfeer niet echt goed helaas. Amerikanen zijn echt een apart soort mensen, ik kan er niets aan doen. Ze zijn nogal luid en zoals Jon zegt: meer geinteresseerd in hun marsmellows dan de prachtige omgeving waar ze zich in bevinden. En het is waar. De engels humor van Jon en de droge humor van Chris maakten het allemaal weer goed voor mij en ik kon uiteindelijk goed opschieten met Gail en Daniella.
De volgende dag was het hoogtepunt van de Great Ocean Road. Al zoveel over gehoord en dan is het raar als je daar dan echt bent. En ik heb er echt van genoten. We kregen bij de mooie punten genoeg tijd om rustig rond te wandelen: de 12 apostles, de loch arch gorge, de london bridge, dat soort plekken. Erg indrukwekkend! Aan het einde van de dag reden we naar The Grampians, een nationaal park met bergen. Op een gegeven moment reden we van het asfalt af, een gravel road op, rode aarde, enorme hobbels: dat is zo fantastisch. We reden naar het bushcamp van de maatschappij, in het midden van de Grampians. Echt in de middle of nowhere. Hier konden we kanoeen en mountain biken. Het was zo relaxed en zo supermooi daar. Ik heb er echt van genoten. Die avond hebben we rond het kampvuur gezeten en zijn gaan slapen in onze "swag's" . Dit is een soort grote slaapzak waar je dan weer met je slaapzak in gaat liggen en dan slaap je dus buiten. Helaas was het wat bewolkt, dus kon ik niet echt veel sterren zien, maar het was een hele leuke ervaring. Best lekker geslapen ook.
De laatste dag van de tour ging door de Grampians naar een aantal uitzichtpunten. Dan kan je pas zien hoe enorm de Grampians zijn. Supermooi.
Aan het einde van de middag werd ik, samen met de engelse meisjes Lorraine en Sarah en de engelsman Jon, gedropt in Ballarat. Van Ballarat ging onze nachtbus naar Adelaide. We moesten alleen nog wel 5 uurtjes wachten en dus besloten we naar de bioscoop te gaan. We hebben de film ' 50 first dates' gezien. Ach ja, het was aardige tijdverdrijf. De busrit heb ik aardig goed doorstaan. Flink wat reispillen en ik slaap wel. 's Ochtendsvroeg om 6 uur kwamen we aan in Adelaide (een tijdsverschil van 7,5 uur met Nederland trouwens). Ik ben met Jon naar het Backpackers Inn Hostel gegaan, want dat was de enige die om 6 uur een busje had klaarstaan. Het hostel is wel ok. Ze geven gratis apple pie met custard en icecream elke dag om 20:15. Yummie. Ik ben nu aan het rondstruinen in Adelaide en heb er nog geen mening over, behalve dat het super is dat ze gratis internet hebben in de bieb :D
Ross komt morgen aan in Adelaide (na dezelfde tour als ik gedaan te hebben, raar is dat) en ik ben erg benieuwd wat er gaat gebeuren. Ik heb besloten niet teveel te hopen.
Jor, ik had je nog niet eens bedankt voor de foto's: bedankt :)
Oh ja..en aan de mensen die graag een datum van mn terugkomst willen: ik weet nog niet wanneer ik terugkom. Ik laat het jullie t.z.t wel weten. Ik ben in een denkproces :)
Veel liefs
Sanne
Wie ben ik?
Voorbereiding
Route
Reisverslagen
Foto's
Gastenboek