Verslagje vanuit Cairns!
In Airlie Beach moest ik keuzes maken: hoe lang wil ik nog doen over de oostkust, waar wil ik dan heen en gaat Euan nog mee of niet? Euan heeft een vriend dichtbij Noosa wonen. Toen we in Noosa waren kon Euan maar geen contact krijgen met die vriend en dus was hij maar doorgereisd. Die vriend belde natuurlijk nog wel en Euan besloot terug te reizen. Ik had graag meegewild (die vriend heeft een huis van 1,2 miljoen dollar met uitzicht op zee, och) maar besloot dat het beter was dat ik in mn eentje verder zou reizen. Dus daar ging ik dan: helemaal alleen richting Mission Beach. Daar ben ik in het Tree House Hostel gaan zitten: erg relaxed hostel midden in het bos. Ik heb daar wandelingen gemaakt door regenwoud, in mn eentje, wat echt super was. Loop je daar in de middle of nowhere in je uppie in een erg mooi bos. Ik heb me erg vermaakt. Verder eigenlijk weer veel niks gedaan, zoals lezen en schrijven. Daar leent Tree House zich erg voor!
Na Mission Beach ben ik naar Cairns doorgereisd. Daar heb ik me direct gestort op een duikcursus. Ik was van tevoren eigenlijk al vrij onzeker of ik het wel zou durven of niet. Ik belsoot het toch te doen. We kregen eerst les in een klaslokaal en krijg je alles te horen wat je niet moet doen en wat fout kan gaan enzo. Ik raakte al buiten adem in dat klaslokaal. Daarna gingen we het zwembad in en kregen we voor het eerst de kans om met duikpak onder water te ademen. En dat was het moment dat ik besloot dat ik niet weggelegd ben voor duiken. Ik raakte een beetje in paniek. Vooral van de gedachte dat je straks in de oceaan niet zomaar naar boven kan wanneer je dat wilt. Dat leek mij niet zo heel prettig. Dus ik ben gestopt met die cursus en had eigenlijk de rest van die avond een vrij onplezierige avond (voelde me een beetje alleen). Gelukkig had ik drie hele lieve meisjes in mijn kamer en die hebben me flink getroost. Dat zijn trouwens van die echte meisjes-meisjes en de volgende dagen heb ik dan ook niets anders gedaan dan echte meisjes-meisjes dingen: sjoppen, heel lang doen over aankleden voor het uitgaan en uitgaan. Het was eigenlijk best erg gezellig. Toch was ik die dagen een beetje aan het aftellen tot Euan weer naar Cairns zou komen en tot wanneer ik weer terug kan naar Sydney. Ik heb namelijk mijn ticket naar Sydney vervroegd naar 6 december! Ik heb het hier in het noorden wel gezien en ik wil Ross gewoon graag zien. Afgelopen maandag kwam Euan dan ook aan in Cairns en we besloten een auto te huren om het noorden te gaan exploreren. Dat was supergaaf! Met onze speed daihatsu cuore (jaja!) zijn we de eerste dag naar Cape Tribulation gereden. Onderweg een aantal keer gestopt, onder andere voor Mossman Gorge. Dat is een rivier en we hebben daar een supermooie wandeling door het tropische regenwoud gemaakt. In Cape Tribulation hebben we overnacht bij the Beach House. Om bij het hostel te komen moesten we -heel stiekem, want dat mag niet van de autoverhuurmeneer- over een unsealed road: oftewel: geen asfalt. Met onze tuftuf. Cape Tribulation is supermooi: het is de plek waar ' the rainforest meets the reef': oftewel: paradijs.
De volgende dag hadden we de hele dag voor het exploreren van Cape Tribulation. We hebben een heleboel wandelingen gemaakt. We hebben onder andere 's nachts een nachtwandeling gemaakt. Dat was erg gaaf: allemaal spinnen en rare instecten en ook slangen. Op een gegeven moment waren we aan het kijken naar een spinneweb, voelt de gids opeens een slang over haar voet glijden! Ik stond natuurlijk naast haar. We schrokken ons dood. Zij maar herhalen: blijf staan blijf staan.(als je stil blijft staan bijten ze niet) Gelukkig ging ie de andere kant op. Bleek het een vrij giftige slang te zijn. Ik heb wel een mooie foto trouwens :D
Slangen zijn echt heel gaaf om te zien, zolang je maar weet waar ze zijn en ze de andere kant op gaan. Ik heb er al vrij veel gezien.
Gister was onze laatste dag met auto. Oh ja: ik heb ook auto gereden: aan de linkerkant van de weg natuurlijk. Dat linksrijden gaat vrij goed. Het schakelen maakt het moeilijker..met links schakelen, blijft moeilijk. (en ik had natuurlijk ook de ruitenwissers een aantal keer aan). Deze laatste dag zijn we naar de Tablelands gereden. Dat is ten westen van Cairns, met een heleboel watervallen enzo. Fantastisch, vooral omdat je je heel vrij voelt overal heen te gaan, je door mooi landschap rijdt en je lekker je muziek kan luisteren in de cd-speler. Ik was helemaal happy :D
En nu dan mijn laatste dag in Cairns (thank god). Vandaag ben ik wezen snorkellen, want ik wilde het reef toch echt wel zien. De hele dag gesnorkeld (alhoewel je langer bezig bent om er te komen met de boot, maar goed). Super!! Snorkellen is leuk en ik voelde me een stuk gelukkiger dan toen in het zwembad met duikpak.(Ben nu alleen verbrand en kan nauwelijks zitten. Bwaaa.)
Morgen ga ik naar Sydney!! Ik heb er echt veel zin in: Sydney is een superstad. Het voelt een beetje alsof ik morgen naar huis ga. En dan zie ik Ross ook weer. Whoei!
Zoals jullie zien voel ik me echt stukken beter dan twee maanden geleden (ja ben er alweer twee maanden).
Ik wil jullie allemaal laten weten dat ik erg geniet van de emailtjes en berichtjes! Ik heb de laatste tijd weinig tijd gehad ze te beantwoorden, maar zodra ik in Sydney ben hoop ik wat meer tijd te hebben! Ik denk in ieder geval aan iedereen en ik ben heel blij met jullie! Heel veel plezier vanavond met sinterklaas vieren. Geen spetterende sinterklaas voor mij dit jaar, gezien ik geen nederlanders om me heen heb :)
Hele dikke kus!
Sanne
Wie ben ik?
Voorbereiding
Route
Reisverslagen
Foto's
Gastenboek