Ik ben weer terug in Australie na mijn Nieuw-Zeeland avontuur van twee maanden. Het is een dubbel gevoel hier weer te zijn. Het allereerste wat me opviel was de geur van de eucalyptusbomen hier, dat heb ik toch wel gemist. En Melbourne is natuurlijk ook wel iets anders dan de steden in Nieuw-Zeeland: groot en druk! Maar eerst nog even mn laatste weekje in Nieuw-Zeeland:
Na Dunedin zijn we verder gereden richting het noorden. Een stop gemaakt bij de Moeraki Boulders (geloof ik..hmm ik vergeet die namen nogal snel geloof ik..), ronde stenen op het strand. Erg grappig en nogal raar dat er opeens van die stenen liggen. Ook erg fotogenieke stenen trouwens. Na de stenen zijn we naar een plek gereden waar twee verschillende soorten pinguins te bewonderen zijn: de geelogige pinguin (erg zeldzaam) en de blauwe pinguin (elke dag te zien bij schemering, maar alleen met een tour.) Wij hadden geen 25 dollar over voor het zien van de pinguins, maar gingen proberen toch wat van de pinguins op te vangen (gratis dus). En we hadden erg geluk, want een man van de DOC (de organisatie van natuurparken, waar je ook goede informatie kan krijgen over wandelingen enzo) liep voor ons uit met een pinguin onder zn arm! Het bleek een verdwaalde geelogige pinguin (de zeldzame!) en die ging de man weer uitzetten in de zee. Zo dichtbij kan je ze nooit zien en we hadden dus echt geluk op maar een paar meter afstand een zeldzame pinguin te kunnen zien. Ik was echt superblij :)
Omdat het wederom hard waaide, wilden we niet een herhaling van Milford Sound met de tent en dus moesten we overnachting gaan zoeken. Alles bleek weer vol, maar er was nog wel plek op Glenmac, een erg klein hostel op een schapenfarm. De mensen waren heel erg aardig en het was ook van: oh kom morgenochtend maar betalen. We hebben een leuke avond gehad met de mensen in het hostel (waren er niet veel, want een klein hostel).
De volgende dag zijn we weer verder gereden, landinwaarts richting Mount Cook. Dat is de grootste berg van Nieuw-Zeeland. Deze route naar de berg is echt heel erg indrukwekkend en Ross en ik hadden heel erg geluk met het prachtige weer: hele heldere lucht, en dus konden we de bergen al ver in de verte zien liggen. Echt supermooi! We hebben overnacht in Glentanner Park, dat ligt iets van de bergen af, maar daarom hadden we vanuit onze cabin een prachtig uitzicht op Mt. Cook, die 's avonds veranderde van wit, nar roze en paars. Zo mooi. De volgende dag was het gelukkig wederom helder en zijn we Mt.Cook National Park ingereden. Hier hebben we een prachtige wandeling gemaakt door de HunterValley, naar de Hunter Gletsjer, met uitzicht op Mt. Cook. Daarna hebben we nog een kortere wandeling gemaakt naar de grootste gletsjer van Nieuw-Zeeland: de Tasman Glacier. Deze was helaas erg vies met stenen, dus het ijs was lastig te zien. Wel te zien was dat de gletsjer zich kilometers voor ons uitreikte. Groots.
Helaas moesten we deze mooie pracht alweer achterlaten die dag, want we reden door naar Lake Tekapo, waar we gekampeerd hebben, met wederom mooi uitzicht op andere bergen. Na Lake Tekapo was het tijd om naar onze laatste bestemming in Nieuw-Zeeland te rijden: Christchurch. Onderweg naar Mount Cook hadden we trouwens, erg balen, een steentje tegen de ruit aangekregen. De eennalaatste dag en dan zo'n pech. Toen we echter onze auto bij aankomst in Christchurch afleverde bij de maatschappij, keek hij evenjes naar de ruit en naar de rest van de auto en zei dat alles ok was. De barst in de ruit was echt niet te ontkennen, zo duidelijk, maar de meneer vond alles in orde. Wij hebben die avond zo gelachen en waren echt opgelucht dat we niet hoefden te betalen voor een nieuw ruit!
In Christchurch hebben we voornamelijk veel rondgewandeld. Op de zondag ben ik de Christ Church van Christchurch ingelopen, waar natuurlijk een mis bezig was. Dat was wel bijzonder om te zien. Verder zijn we bezig geweest met Ross zn knie. Hij heeft een MRI-scan gehad en moet misschien geopereerd worden. Of dit op korte termijn moet gebeuren of op langere termijn en of dat in Australie of in Engeland moet gebeuren weten we nog niet en het is maar hopen op het beste, hij wil namelijk echt nog niet naar huis (gelukkig maar..). Christchurch was wel leuk, maar het mist toch weer de sfeer van een echte grote stad. (maar dat merk ik nu misschien pas op, nu ik in Melbourne ben). We zijn langs de Avon River gelopen, die dwars door de stad gaat en door de Botanical Gardens.Verder eigenlijk niet heel erg veel gedaan, ook in verband met het niet teveel uitgeven van het weinige geld dat we nog hebben. Wel al het resterende Nieuw-zeelandse geld verspild aan souveniers. Het blijft toch een land aan de andere kant van de wereld waar je niet 1,2,3 meer komt.
Toen ik op zondag (dinsdag ging mn vlucht naar Melbourne) mijn tas een beetje aan het inpakken was, kwam ik een overzicht van mijn vluchten tegen op een papiertje. Dat was een uitdraai die ik gekregen heb toen ik in november mijn ticket naar sydney had veranderd. Ik kreeg de schok van mn leven toen bleek dat de tijden op het overzicht andere tijden bleken dan die op mn originele ticket. Ik dus gebeld naar Qantas, bleek dat de vlucht was veranderd. Dat terwijl ze me in Sydney nog hadden gezegd dat ik geen van mn vluchten hoef te herbevestigen. Dat ga ik vanaf nu dus echt wel doen, want het is echt puur toeval dat ik op het overzicht keek. Mijn nieuwe vlucht bleek niet 's avonds te gaan, maar om 6.30 in de ochtend (waaaa). Op dinsdag ben ik dus om 3.30 opgestaan, terwijl Ross nog lekker kon uitslapen. lucky bastard. De vlucht ging goed. Dagdag Nieuw-Zeeland, wat is de tijd toch snel gegaan zeg!
En toen was ik weer in Australie, raar hoor. En ook weer erg vertrouwd. Heerlijk die geuren, heerlijk geen haast. Nu al een paar dagen in Melbourne en ik moet zeggen dat ik het een erg prettige stad vind. Het lijkt wel of er in Melbourne altijd iets is, zoals festivals enzo, want op het moment is het Formule 1, Grand Prix gekte, maar ook Moomba het waterfestival. Ik heb een ticket gekocht voor de Grand Prix morgen. Ben echt zo benieuwd! Je hoort de auto's in de hele stad, erg raar om in de buurt te zijn. Het is nu vooral wachten op antwoord van de verzekering van Ross voor zijn knie en maandag, zo hebben we besloten, gaan we rchting Shepperton, want daar schijnt veel fruitpluk werk te zijn. We'll see!
Wederom heel erg bedankt voor alle berichtjes, erg leuk!
Dikke kus
Sanne
Wie ben ik?
Voorbereiding
Route
Reisverslagen
Foto's
Gastenboek