| WEER NAAR SANTIAGO |
   |
 |
 |
 |
| Omdat ik toch een dag vrij had, besloot ik maar eens naar een kapper te gaan, want dat was al voor de zomervakantie voor het laatst. Dat was een hele ervaring op zich! Ik ging zitten om mijn haar te wassen en opeens kwam er een voetenbank omhoog en ging de hele bank trillen, een massagebank! Daarna kreeg ik ook nog eens tijdens het wassen een hoofdmassage, wat een luxe! Terug bij het hotel zag ik Pierre en gingen we ergens een hapje eten. Daarna naar het internetcafe om de site bij te werken. Het internet was gratis,maar je mocht maximaal 30 minuten. Daarna mocht je wel opnieuw wachten en dat ging vrij snel. Ondertussen ook al mijn berichtjes gelezen en de tijd vloog voorbij! Oh, trouwens mijn vader had gelijk deze keer, want het regent al de hele dag! Ponte de Lima is zich aan het klaarmaken voor 4 dagen ferias. Het grootste feest van het jaar, waardoor het onmogelijk zou zijn geweest om nog een kamer te krijgen. Arme pelgrims die hier vrijdag, zaterdag, zondag of maandag aankomen na zo´n lange etappe. De Portugezen noemen de dagen geen maandag, dinsdag etc, maar 1e, 2e, etc, waarbij primeiro, 1e, zondag is. Na het internetten nog even terug gegaan naar het pelgrimskantoor of ze informatie hadden over het Spaanse stuk en of het te lopen is door de verbrande bossen. De man van het kantoor belde naar het Spaanse pelgrimskantoor in Santiago en vertelde dat de pelgrims die waren aangekomen niets hadden gezegd over eventuele problemen onderweg. Hij snapte ook helemaal niet waarom die kerel van het pelgrimskantoor in Porto had geadviseerd om nu niet te gaan en ik ook niet, want tot nog toe heb ik niets bijzonders gezien. Ik had ´s avonds niet echt honger, heb ik iedere keer niet als ik ´s middags warm eet, dus heb ik een zakje chips op als avondeten. Daarna nog even lekker in bad gelegen, omdat ik waarschijnlijk vanaf nu in herbergen slaap. Toen vroeg gaan slapen. Donderdag 14 september Weer heerlijk geslapen. Wekker op half 8, want het ontbijt was om 8 uur, maar ik werd al eerder uit mezelf wakker. Mijn dagje als toerist was voorbij, nu weer pelgrim! Ontbeten met Pierre en om half 9 op pad. Het weer zag eruit alsof het alle kanten op kon gaan en al snel kwamen de eerste spetters, dus poncho aan. Toen we wegliepen uit Ponte de Lima was er wel een prachtige regenboog, goed begin dus! De temperatuur was wel lekker, precies goed om te lopen. Gelukkig bleef het bij een paar druppels, dus al snel kon de poncho weer uit. Het was werkelijk een prachtige etappe. Na ongeveer 8,5 km kwam ik bij een barretje en Pierre kwam er ook al snel aan. Daarna ging het echte werk beginnen. 400 meter klimmen over een lengte van ongeveer 3 km. Lekker steil dus, ik heb er een uur en 3 kwartier over gedaan. Reken maar uit! Wat een klim, maar wat prachtig! Ondertussen was het weer gaan regenen, dus poncho weer aan. Was toch wel een heerlijk gevoel toen ik boven was! Eenmaal aan de andere kant van de berg, stond er veel wind en met mijn bezwete lichaam kreeg ik het opeens heel erg koud, kippenvel en rillen koud (de poncho was ondertussen weer uit). Snel dus maar weer verder gegaan. Gelukkig vrij rustig omlaag en voordat ik het wist was ik in San Roque, ongeveer 1 km verder was een herberg in Rubiaes (wat een hoop mensen niet weten, want hij is er pas sinds mei dit jaar). De herberg was gesloten, maar we konden de sleutel halen in een restaurantje 500 meter verder. Joepie lekker eten! Was ondertussen uitgehongerd, maar we waren te laat, vanavond om 7 uur konden we terugkomen. Wel wilde ze een broodje kaas voor ons maken. Gisteren was er in Ponte de Lima een pizzeria en ik had zo´n trek in spaghetti, dus ik zat me al helemaal te verheugen, maar... ze waren gesloten in voorbereiding op de feesten :( Toen we in het restaurantje waren vroeg Pierre wat er vanavond te eten was en of er ook spaghetti op het menu stond en nu gaat ze speciaal voor ons spaghetti maken. Lekker gedoucht maar toen ik klaar was bleek dat alles onder water stond! Dus kon ik lekker gaan dweilen. Gelukkig is dat mijn hobby haha.. Nu hangt mijn wasje buiten en ben ik aan het opletten of het niet gaat regenen, zeer belangrijk werk! Tot nog toe zijn Pierre en ik de enige twee pelgrims hier, maar sinds mei zijn er 585 pelgrims in deze herberg geweest.. Later kwam ook Armin eraan gelopen. De herberg heeft een prachtige keuken, maar helaas is er nergens een supermarktje om inkopen te doen. Al snel was het tijd om te gaan eten. Het was ondertussen flink afgekoeld. We waren de enige twee in het restaurantje. De spaghetti was heerlijk! Pierre en Armin gingen al vroeg naar bed en ik had helemaal nog geen slaap, maar ik kon moeilijk het licht aanlaten, aangezien ik in de minderheid was! Dus ik was heel blij met mijn walkman op de mobiel en na een uurtje naar de muziek van Mobi te hebben geluisterd viel ik heerlijk in slaap. Was heel blij met mijn oordoppen, want ze snurkten alletwee! Vrijdag 15 september Ik werd om kwart over 7 wakker en ik zag dat Pierre´s slaapzak al weg was. Het bleek dat hij ´s nachts boven was gaan liggen, omdat Armin zo snurkte... het zijn meestal de snurkers zelf die de meeste last hebben van andere snurkers! Snel gewassen, aangekleed, alles ingepakt en een half uurtje later was ik op weg. Ik moest over een pad lopen dat gewoon een riviertje was, kwam maar langzaam vooruit omdat ik geen natte sokken wilde en omdat er veel stenen onder de algen zaten en erg glibberig waren. Na zo´n drie kwartier kwam ik bij een klein barretje waar ik een minicroissantje op heb, met een kopje koffie. Zodra ik alleen loop vragen mensen ook meteen ben je maar alleen meisje? (let vooral op dat meisje!! :) Het was weer een hele mooie |