Ekzercaro Esperanto

Ekzercaro

Grupo de ejercicios

§ 14.

Mi havas cent pomojn. - Mi havas centon da pomoj. - Tiu cxi urbo havas milionon da logxantoj. - Mi acxetis dekduon (aux dek-duon) da kuleroj kaj du dekduojn da forkoj. - Mil jaroj (aux milo da jaroj) faras miljaron. - Unue mi redonas al vi la monon, kiun vi pruntis al mi; due mi dankas vin por la prunto; trie mi petas vin ankaux poste prunti al mi, kiam mi bezonos monon. - Por cxiu tago mi ricevas kvin ffrankojn, sed por la hodiauxa tago mi ricevis duoblan pagon, t. e. (= tio estas) dek frankojn. - Kvinoble sep estas tridek kvin. - Tri estas duono de ses. - Ok estas kvar kvinonoj de dek. - Kvar metroj da tiu cxi sxtofo kostas naux frankojn; tial du metroj kostas kvar kaj duonon frankojn (aux da frankoj). - Unu tago estas tricent-sesdek-kvinono aux tricent-sesdek-sesono de jaro. - Tiuj cxi du amikoj promenas cxiam duope. - Kvinope ili sin jxetis sur min, sed mi venkis cxiujn kvin atakantojn. - Por miaj kvar infanoj mi acxetis dek du pomojn, kaj al cxiu el la infanoj mi donis po tri pomoj. - Tiu cxi libro havas sesdek pagxojn; tial, se mi legos en cxiu tago po dek kvin pagxoj, mi finos la tutan libron en kvar tagoj.

§ 15.

La feino (Dauxrigo).

En unu tago, kiam sxi estis apud tiu fonto, venis al sxi malricxa virino, kiu petis sxin, ke sxi donu al sxi trinki. "Tre volonte, mia bona," diris la bela knabino. Kaj sxi tuj lavis sian krucxon kaj cxerpis akvon en la plej pura loko de la fonto kaj alportis al la virino, cxiam subtenante la krucxon, por ke la virino povu trinki pli oportune. Kiam la bona virino trankviligis sian soifon, sxi diris al la knabino: "Vi estas tiel bela, tiel bona kaj tiel honesta, ke mi devas fari al vi donacon" (cxar tio cxi estis feino, kiu prenis sur sin la formon de malricxa vilagxa virino, por vidi, kiel granda estos la gxentileco de tiu cxi juna knabino). "Mi faras al vi donacon," dauxrigis la feino, "ke cxe cxiu vorto, kiun vi diros, el via busxo eliros aux floro aux multekosta sxtono."

§ 16.

Mi legas. - Ci skribas (anstataux "ci" oni uzas ordinare "vi"). - Li estas knabo, kaj sxi estas knabino. - La trancxilo trancxas bone, cxar gxi estas akra. - Ni estas homoj. - Vi estas infanoj. - Ili estas rusoj. - Kie estas la knaboj? - Ili estas en la gxardeno. - Kie estas la knabinoj? - Ili ankaux estas en la gxardeno. - Kie estas la trancxiloj? - Ili kusxas sur la tablo. - Mi vokas la knabon, kaj li venas. - Mi vokas la knabinon, kaj sxi venas. - La infano ploras, cxar gxi volas mangxi. - La infanoj ploras, cxar ili volas mangxi. - Knabo, vi estas negxentila. - Sinjoro, vi estas negxentila. - Sinjoroj, vi estas negxentilaj. - Mia hundo, vi estas tre fidela. - Oni diras, ke la vero cxiam venkas. - En la vintro oni hejtas la fornojn. - Kiam oni estas ricxa (aux ricxaj), oni havas multajn amikojn.

§ 17.

La feino (Dauxrigo).

Kiam tiu cxi bela knabino venis domen, sxia patrino insultis sxin, kial sxi revenis tiel malfrue de la fonto. "Pardonu al mi, patrino," diris la malfelicxa knabino, "ke mi restis tiel longe". Kaj kiam sxi parolis tiujn cxi vortojn, elsaltis el sxia busxo tri rozoj, tri perloj kaj tri grandaj diamantoj. "Kion mi vidas!" diris sxia patrino kun grandega miro. "Sxajnas al mi, ke el sxia busxo elsaltas perloj kaj diamantoj! De kio tio cxi venas, mia filino?" (Tio cxi estis la unua fojo, ke sxi nomis sxin sia filino). La malfelicxa infano rakontis al sxi naive cxion, kio okazis al sxi, kaj, dum sxi parolis, elfalis el sxia busxo multego da diamantoj. "Se estas tiel," diris la patrino, mi devas tien sendi mian filinon. Marinjo, rigardu, kio eliras el la busxo de via fratino, kiam sxi parolas; cxu ne estus al vi agrable havi tian saman kapablon? Vi devas nur iri al la fonto cxerpi akvon; kaj kiam malricxa virino petos de vi trinki, vi donos gxin al sxi gxentile."

§ 18.

Li amas min, sed mi lin ne amas. - Mi volis lin bati, sed li forkuris de mi. - Diru al mi vian nomon. - Ne skribu al mi tiajn longajn leterojn. - Venu al mi hodiaux vespere. - Mi rakontos al vi historion. - Cxu vi diros al mi la veron? - La domo apartenas al li. - Li estas mia onklo, cxar mia patro estas lia frato. - Sinjoro Petro kaj lia edzino tre ammas miajn infanojn; mi ankaux tre amas iliajn (infanojn). - Montru al ili vian novan veston. - Mi amas min mem, vi amas vin mem, li amas sin mem, kaj cxiu homo amas sin mem. - Mia frato diris al Stefano, ke li amas lin pli, ol sin mem. - Mi zorgas pri sxi tiel, kiel mi zorgas pri mi mem; sed sxi mem tute ne zorgas pri si kaj tute sin ne gardas. - Miaj fratoj havis hodiaux gastojn; post la vespermangxo niaj fratoj eliris kun la gastoj el sia domo kaj akompanis ilin gxis ilia domo. - Mi jam havas mian cxapelon; nun sercxu vi vian. - Mi lavis min en mia cxambro, kaj sxi lavis sin en sia cxambro. - La infano sercxis sian pupon; mi montris al la infano, kie kusxas gxia pupo. - Oni ne forgesas facile sian unuan aamon.

§ 19.

La feino (Dauxrigo).

"Estus tre bele," respondis la filino malgxentile, "ke mi iru al la fonto!" - "Mi volas ke vi tien iru," diris la patrino, "kaj iru tuj!" La filino iris, sed cxiam murmurante. Sxi prenis la plej belan argxentan vazon, kiu estis en la logxejo. Apenaux sxi venis al la fonto, sxi vidis unu sinjorinon, tre ricxe vestitan, kiu eliris el la arbaro kaj petis de sxi trinki (tio cxi estis tiu sama feino, kiu prenis sur sin la formon kaj la vestojn de princino, por vidi, kiel granda estos la malboneco de tiu cxi knabino). "Cxu mi venis tien cxi," diris al sxi la malgxentila kaj fiera knabino, "por doni al vi trinki? Certe, mi alportis argxentan vazon speciale por tio, por doni trinki al tiu cxi sinjorino! Mia opinio estas: prenu mem akvon, se vi volas trinki." - "Vi tute ne estas gxentila," diris la feino sen kolero. "Bone, cxar vi estas tiel servema, mi faras al vi donacon, ke cxe cxiu vorto, kiun vi parolos, eliros el via busxo aux serpento aux rano."

§ 20.

Nun mi legas, vi legas kaj li legas; ni cxiuj legas. - Vi skribas, kaj la infanoj skribas; ili cxiuj sidas silente kaj skribas. - Hieraux mi renkontis vian filon, kaj li gxentile salutis min. - Hodiaux estas sabato, kaj morgaux estos dimancxo. - Hieraux estis vendredo, kaj postmorgaux estos lundo. - Antaux tri tagoj mi vizitis vian kuzon kaj mia vizito faris al li plezuron. - Cxu vi jam trovis vian horlogxon? - Mi gxin ankoraux ne sercxis; kiam mi finos mian laboron, mi sercxos mian horlogxon, sed mi timas, ke mi gxin jam ne trovos. - Kiam mi venis al li, li dormis; sed mi lin vekis. - Se mi estus sana, mi estus felicxa. - Se li scius, ke mi estas tie cxi, li tuj venus al mi. - Se la lernanto scius bone sian lecionon, la instruanto lin ne punus. - Kial vi ne respondas al mi? - Cxu vi estas surda aux muta? - Iru for! - Infano, ne tusxu la spegulon! - Karaj infanoj, estu cxiam honestaj! - Li venu, kaj mi pardonos al li. Ordonu al li, ke li ne babilu. - Petu sxin, ke sxi sendu al mi kandelon. - Ni estu gajaj, ni uzu bone la vivon, cxar la vivo ne estas longa. - Sxi volas danci. - Morti pro la patrujo estas agrable. - La infano ne cxesas petoli.

Siguiente