    
Written by earthy
Only One
Chapter 5: Face to face
" ไม่ได้เที่ยวสบายๆอย่างนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ " Sugizo เหยียดแขนออกไปด้านหน้าจนสุดก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด หลังจากที่เขาเดินเที่ยวมาจนแทบจะทั่วทุกบริเวณเลยก็ว่าได้ Ryuichi มองคนที่ยืนอยู่ข้างรู้สึกมีความสุขไปด้วยที่เห็น Sugizo สบายใจขึ้น
ร่างเพรียวหันมองและเมื่อพบกับสายตาที่จริงจังและแฝงไปด้วยความหมายก็จำต้องเบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อซ่อนความรู้สึกของตนเองที่เริ่มจะเปิดเผยออกมา เขาเคยนึกอยากจะเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนที่ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นและสบายใจเหมือนยามที่เขาได้อยู่กับ Ryuichi ในขณะนี้ แต่เขาก็ยังกลัวที่จะต้องยอมรับความรู้สึกภายในใจของตนเองที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงชั่วข้ามคืน อีกทั้งกลัวความเจ็บปวดที่อาจเกิดขึ้นเหมือนที่ผ่านมา แม้จะรู้ดีว่า Ryuichi กับ J ไม่ใช่คนๆเดียวกันก็ตาม
เมื่อสังเกตเห็นว่า Sugizo กระชับแขนของตัวเองแน่นขึ้น Ryuichi จึงเอ่ยขึ้น " อากาศเริ่มเย็นแล้ว ฉันว่าไม่ค่อยดีกับนายที่ยังไม่ฟื้นตัวดีนะ ถ้ายังไงเราไปซื้อของแล้วกลับที่พักเถอะ นายจะได้พักผ่อนด้วย "
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังเดินเลือกซื้อของอยู่นั้นเองก็ได้พบกับ J และ Inoran เข้าโดยบังเอิญ Sugizo ถึงกับนิ่งอึ้งไปเมื่อเห็นสายตาของ J ที่มองที่เขาราวกับเขาได้ทำความผิดร้ายแรง
ขณะที่ J เมื่อเห็น Sugizo มากับคนแปลกหน้า เขาก็พูดจาประชดประชันออกมาทันที
" ที่แท้ก็มาเดินเที่ยวหน้าระรื่นอยู่นี่
ฮีโธ่ เสียเวลาเป็นห่วงจริงๆ " Inoran พยายามกระตุกแขนเสื้อของร่างสูงเป็นเชิงว่าไม่ควรพูดเช่นนี้ แต่ J ที่กำลังโมโหจนหน้ามืดยังไม่ยอมหยุดง่ายๆ
" อะไรล่ะ Ino ไม่เห็นรึไงว่าหมอนี่กำลังปั่นหัวฉันอยู่น่ะ ทำเป็นโกรธยังงั้นยังงี้ แต่กลับหาทางมาคว้าคนใหม่อยู่นี่ต่างหาก " เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่มีท่าทีที่จะพูดอะไรออกมายิ่งทำให้ J ได้ใจและไม่ยอมลดราวาศอก
" พอพูดความจริงเข้าหน่อยก็ใบ้กินเลยสิ คิดว่าฉันไม่รู้รึไงว่านายคิดอะไรอยู่ ฉันรู้จักนายดีทุกเรื่องนั่นแหละ อ้อ
" ชายหนุ่มหันหน้าไปทาง Ryuichi
" จะบอกอะไรให้ นายรู้รึเปล่าว่าหมอนี่น่ะเห็นยังงี้ใช่ย่อยนะ โดยเฉพาะเวลานั้นน่ะ
เสียงดีเป็นบ้า "
ทันทีที่สิ้นสุดประโยคนี้ทำให้ผู้ฟังอีก 3 คนที่ยืนอยู่บังเกิดความรู้สึกแตกต่างกันออกไป Sugizo ยกมือขึ้นปิดปาก ใบหน้าร้อนผ่าว ตกตะลึงกับวาจาถากถางและไม่ไว้หน้า แต่ละถ้อยคำที่ J พูดออกมาล้วนเป็นการดูถูกน้ำใจและความจริงใจที่เขามีให้อย่างสิ้นเชิง เขามองร่างสูงด้วยสายตาเหลือเชื่อพลางคิดว่า J คนที่เขารู้จักหายไปไหนเสียแล้วหรือว่าที่เขาเห็นอยู่คือโฉมหน้าที่แท้จริงที่ถูกบดบังมาตลอด
ในขณะที่ Inoran นั้นรู้สึกแน่นที่หน้าอกด้านซ้ายขึ้นมาทันที เขารู้จักคนที่ปากไม่ตรงกับใจอย่าง J ดี เขาเข้าใจการที่ร่างสูงพูดไปด้วยความหึงหวงซึ่งหมายความว่า J มีความรู้สึกให้กับ Sugizo อยู่มากมายนัก
" ผัวะ!!! " เสียงกำปั้นที่พุ่งเข้ากระทบกับผิวแก้มซ้ายของชายหนุ่มผมทอง ยังผลให้ร่างสูงลงไปกองกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า
ผู้ฟังอีกคนหนึ่งที่เป็นเจ้าของหมัดนั้นยืนมองร่างสูงนิ่ง ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด อีกฝ่ายที่เพิ่งจะถูกชกหมาดๆก็ลุกขึ้นมาจ้องอย่างเอาเรื่อง ในขณะที่ Sugizo และ Inoran ต่างตกใจกับการกระทำที่คาดไม่ถึงของ Ryuichi
" เฮ้ย! อยากมีเรื่องเรอะ " ชี้หน้าชายหนุ่มผมดำอย่างไม่พอใจ
" กับคนอย่างนายฉันไม่อยากมีเรื่องอะไรด้วยหรอก แต่นายควรจะรู้ว่าไม่ว่านายจะเป็นใครก็ไม่มีสิทธิพูดจาดูถูกคนอื่นหน้าตาเฉยแบบนี้ " ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบและมองร่างสูงอย่างไม่สะทกสะท้านใดๆ พยายามระงับอารมณ์ของตนเองเอาไว้อย่างเต็มที่ไม่เช่นนั้นเขาคงได้เข้าไปชกชายหนุ่มผมทองอีกเป็นแน่
" มันเรื่องของฉันกับหมอนี่ คนนอกมาเกี่ยวอะไรด้วย! "
" นั่นก็คงไม่เกี่ยวกับนาย ถ้ามีใครมาพูดจาดูถูกเพื่อนแบบนี้ ฉันก็ไม่คิดจะยืนฟังเฉยๆแน่ " พูดพลางหันนิ้วหัวแม่มือไปทาง Sugizo ที่ยืนอยู่ด้านหลัง
" แก
! " คำรามออกมาพร้อมกับตรงเข้าไปผลักเต็มแรงจน Ryuichi เสียหลักล้มลงไปและเห็นว่าฝ่ายที่เสียเปรียบยังไม่ทันตั้งตัวก็หมายจะเข้าไปทำร้ายซ้ำ หากแต่ว่า Inoran รั้งแขนเอาไว้ได้ทันเสียก่อนเป็นจังหวะเดียวกับที่ Sugizo เข้าไปขวางหน้า Ryuichi ทันที เมื่อเห็นดังนั้น J ก็ยังมิวายพูดจาประชดประชัน
" หึ! เป็นห่วงเป็นใยกันเหลือเกินนะ "
" มันจะมากเกินไปแล้วนะ!!! " Sugizo ตะโกนขึ้นเสียงอย่างเหลืออด
" ทนฟังมานานแล้ว สำคัญตัวเองผิดไปรึเปล่า คนอย่างนายมีค่าพอให้ฉันต้องเสียเวลาไปปั่นหัวนายด้วยเรอะ ก่อนจะพูดอะไรก็ดูตัวเองก่อนดีกว่ามั้ง " ชายตามองไปที่แขนของ J ซึ่งคล้องเกี่ยวอยู่กับแขนของ Inoran
" พอทีเถอะ! นี่พวกเราไม่ได้มาที่นี่เพื่อมีเรื่องกันนะ " Inoran ตะโกนขึ้นหวังจะยุติความรุนแรงที่ต่างฝ่ายต่างก็พยายามร้อนเข้าใส่กัน
เมื่อเห็นว่าแต่ละคนเริ่มมีท่าทีที่สงบลงบ้างแล้ว เขาจึงหันไปเอ่ยขอโทษกับ Sugizo เขารู้ดีว่าเป็นฝ่ายผิดมาตั้งแต่แรกที่เข้ามาแทรกกลางความสัมพันธ์ของทั้งสองคน
Ryuichi รู้สึกได้ถึงมือที่จับแขนของเขาเอาไว้แน่นขณะที่ Sugizo กำลังพยุงให้เขาค่อยๆลุกยืน ความรู้สึกของ Sugizo ในขณะนี้ล้วนเต็มไปด้วยความผิดหวังมากเสียจนเขาไม่คิดว่าสามารถรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ เขาเงยหน้ามองเพื่อนก่อนจะเอ่ยขึ้น
" ความจริงประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น มันอยู่ที่ว่า J ไม่ได้ปฏิเสธนาย ก็ชัดเจนอยู่แล้วว่านายเป็นคนสำคัญ ในขณะที่ฉันเป็นแค่ไอ้หน้าโง่ที่หลงเชื่อเขาเท่านั้น เรากลับกันเถอะ Ryu
" ดึงแขน Ryuichi ให้เดินออกจากบริเวณนั้นโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองคนทั้งคู่อีก ชายหนุ่มอีกสองคนได้แต่คิดเพียงว่าคงหมดหนทางแล้วที่จะทำให้ Sugizo สามารถทำใจยอมรับพวกเขาได้อีกครั้ง
Sugizo พยายามเร่งฝีเท้าจนมาถึงรถที่จอดเอาไว้ที่ลานจอดรถและนั่งนิ่งเฉยโดยไม่มีการเอ่ยปากสนทนาอะไรใดๆไปตลอดทางจนกระทั่งถึงที่พักก็สาวเท้าเข้าบ้านและตรงกลับไปที่ห้องของตนเองอย่างรวดเร็ว
To be continued...
|
