ขุนตาล
ขึ้นรถไฟกับเพื่อนๆมาลงที่สถานีรถไฟขุนตาลจังหวัดลำปางแล้วก็เดินเท้าเพื่อที่จะขึ้นไปยังที่พัก ย.๔ เดินขึ้นมาเป็นสิบๆโล
เลยละ เหนื่อย..แต่ชอบนะ เพราะว่าไม่มีรถยนต์ขึ้นมา ทำให้ไม่ค่อยมีขยะแล้วข้างทางก็ยังมีถังขยะตั้งเป็นระยะๆด้วย
เพื่อนร่วมโลก
พวกรถยนต์เนี่ยแย่จัง เข้าถึงที่ไหนแล้วที่นั่นก็จะมีแต่ขยะ
เพื่อนๆหอบสัมภาระกันรุงรัง ส่วนฉันมีเพียงข้าวกล่องกับเสื้อกันหนาวตัวอุ่นสักตัว ก็สุขแล้ว(เนื่องจากไปเพียงแค่คืน
เดียว แล้วบนที่พักก็มีผ้าห่มกันหนาวให้)ระยะทางที่เดินขึ้นนั้นหนักหนา เพื่อนฉันจ้างลูกหาบ ระยะทางแบ่งเป็นสองช่วง
ช่วงแรกใช้จักรยานยนต์ขนขึ้นไปได้ อีกช่วงต้องใช้แรงคนหาบขึ้นไปค่าหาบจึงเพิ่มขึ้นมาอีกหน่อย
บางคนก็แซวฉันว่า"ดีนะที่ไม่ได้ขนอะไรมามาก"ฉันได้แต่อมยิ้มแล้วตอบพวกเขาในใจ"ฉันอยากติดดิน"
ชอบบรรยากาศของที่นี้มาก เพราะช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์จะมีนักศึกษามา campingกันเป็นกลุ่ม
ฉันสังเกตเห็นสิ่งมีชีวิตหลากหลายพันธุ์อาศัยอยู่ร่วมกัน ภายใต้ระบบนิเวศของอุทยาน เห็นความอัศจรรย์ของธรรมชาติ
แล้วก็ขึ้นมาถึงที่พัก ย.๔ จนได้ ย.๔ นื้อยู่ห่างจากยอดดอยขุนตาลเพียงกิโลเดียว
เพราะที่พักตั้งอยู่บริเวณสันเขาเมื่อเราเปิดหน้าต่างออกมาก็จะมองเห็นทิวทัศย์ได้ดี อยากนั่งจิบกาแฟดูพระอาทิตย์อัสดงจริงๆ
กลางคืนก็ไม่หนาวมากนัก ก็ ย.๔ ตั้งอยู่ในส่วนที่อับลมนี่หน่า
พระอาทิตย์ลับยอดเขาไปแล้ว พวกเรานั้งบรรลงบรรเลงกันรอบกองไฟใต้แสงดาวไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน บางคนก็สุข บ้าง
ก็เหงา รู้สึกว่าฉันจะเหงา
แล้วเราก็กลับกันในเช้าวันถัดมา ก่อนกลับขึ้นไปยืน take view ที่ยอดดอยซะหน่อย ขาลงก็แวะชมน้ำตก เพื่อนฉันบ่นอุบว่าไม่ค่อยชอบ
น้ำตกที่นี้ไม่ค่อยใหญ่เล่นน้ำไม่หนุก แต่ฉันว่าดีออกนะ ขยะก็ไม่ค่อยมีฉันกระโดดลงไปบนพื้นทรายเท้าเปล่าๆได้อย่างสนิทใจโดยที่ไม่ต้องเกรงว่าจะมีอะไรบาดเท้า
น้ำเย็นมากเลยละ
ตอนลงนี่เร็วกว่าขึ้นแฮะ ก็แหงละสิเดินลงเขานิ แล้วก็นั่งรอรถไฟเพื่อกลับมหาลัย ที่สถานีขุนตาลมีอุโมงค์รถไฟด้วย ยาวตั้งกิโลกว่าแหนะ.
๐ บันทึก ๐
มกราคม ๒๕๔๓
|