STATUT

VIALIKAHA
KNIASTVA
LITOŬSKAHA

1588

 

 

 

 

RAŹDZEŁ TRECI.

Ab šlachieckich volnaściach 
i
pašyreńni
Vialikaha Kniastva Litoŭskaha.

 

 

 

 


Artykuł 47.

Ab tych, jakija ŭ padarožžy budučy, na paloch stanoviacca
dy zbožžu škodu čyniać.

Pastanoŭvajem: chto by, budučy ŭ padarožžy, braŭ abo žaŭ žyta dy inšaje zbožža, abo jaho vypaśviŭ i vydratavaŭ końmi, a za papsoŭku adpłaty nia daŭ, takovy budzie vinny boku žałobnamu try rubli hrošaŭ zapłacić. A škodu, što ludzi staronnyja na spašy ŭzvažać, taksama adpłacić musić spraŭna ŭ padvojnym pamiery. Taksama, chto by na čyjoj dziadzinie (aproč dazvaleńnia jahonaha) dziela škodnych pryčynaŭ užyvaŭ, palujučy, žyta dy jarynu końmi vydratavaŭ, takovy pa spaznańni taho cieraz voznaha abo cieraz troch šlachcičaŭ, viery hodnych, dziela adkupleńnia škody pavinny budzie pa vykliku da sudu ziamlackaha jak kryŭdziciel zapłacić pakryŭdžanamu štraf try kapy hrošaŭ i škodu, jakaja budzie dokazam paćvierdžanaja.

I ab kryŭdzicielach adnolkava musić razumiecca tak ab samych panoch, jak i ab słužboŭcach panskich, jakija sami biez panoŭ palujuć.

I hetaksama musić razumiecca na Źjeździe sudoŭ Hałoŭnych, na Sojmach i na kožnym źjeździe – aby nichto nikomu škodu nie čyniŭ.

 

 

advarotna

tytulnaja

dalej

 

 


© pierakład sa staražytnaje Juraja Kasiča,
16.05.1992 – 16.06.2000, Vitabsk.

Pamyłki, zaŭvahi dy ŭražańni