STATUT VKL 1588

	STATUT VIALIKAHA KNIASTVA LITOŬSKAHA 1588


	RAŹDZEŁ TRECI. Ab šlachieckich volnaściach i pašyreńni Vialikaha Kniastva Litoŭskaha.



	Artykuł 5. Ab niepadnačaleńni šlachty dy jaje majontkaŭ, ludziaŭ, ziemlaŭ i niepazbaŭleńni jaje ad ŭsialakich volnaściaŭ, i, taksama, ab nievydavańni listoŭ i pryviljaŭ nasuproć hetamu Statutu. Pastanoŭvajem i viečny čas toje zachoŭvać i ŭtrymoŭvać abiacajem, što, jak prodki Našyja Vialikija Kniazi Litoŭskija, tak i My, nia budziem nikomu nijakim čynam bajaraŭ, šlachtu dy ichnyja majontki, abšary j ziemli addavać. Taksama na ŭvieś budučy čas ciapier abiacajem i klaniemsia pad toju ž prysiahaju Našaju, jakuju jość My ŭčynili ŭsim hramadzianam hetaha haspadarstva Našaha Vialikaha Kniastva Litoŭskaha: bajaraŭ, šlachtu dy ichnych majontkaŭ, ziemlaŭ i ŭsialakaje majomaści, dy inakšych svabodaŭ i volnaściaŭ, dy pravoŭ u ich adbirać i zvadzić, dy anijakim čynam jakim-kolviek u hetym haspadarstvie hramadzianam (jak zamiežnikam i pabočnym, tak i nijakamu inšamu) addavać i adpisvać dy nijakim čynam addalać nia možam. A dzie by što było atrymanaje j vyjšła jakim ža kolviek čynam nasuproć hetamu Statutu, toje, pavodle praŭnaści dy pa sudzie spraviadlivym, cieraz Nas i naščadkaŭ Našych, za paradaju Radcaŭ Našych Vialikaha Kniastva Litoŭskaha ŭ bok adkładzienaje i ŭ nivošta abiernutaje być pavinna. I padobnyja pryvilli (tak supolnaści, jak i kožnamu asobna) nia možam dy nia budziem paŭnamocnyja vydavać nasuproć hetamu Statutu j artykułam, u jom napisanym. A jakija by pierad hetym vyjšli, i potym z Kancylaryi Našaje paśla vydańnia hetaha Statutu ad Nas cieraz kaho-kolviek atrymanymi byli – takovych My j naščadki Našyja paćvierdžvać nie žadajem, ale, zhodna z praŭnaściu j sudom, kasavać i ŭ nivošta abaračać budziem. Adnak ža, kamu My addali j z łaski Našaje pieradavać žadali rodzičam Vialikaha Kniastva majonki Našyja spadčynnyja, a ŭ ich, chacia by, bajary j šlachta byli – chaj by jany j najdalej majontački svaje daŭnija, i novyja taksama ž (atrymanyja cieraz nadańnie ad henych panoŭ, paśla jakich da Nas, Haspadara, henaja spadčyna pierajšła), mieli j novym panam słužyli. Ale ad listoŭ i paćvierdžańnia Našaha ŭsie tyja novyja pany nia vyzvalenyja. Pry hetym paŭnamocnaść ruk i ščyraść Našuju dy naščadkaŭ Našych u tym nie skančajem, usio toje va ŭładzie svajoj pakidajučy.


advarotna	tytulnaja	dalej