ยาผี
ชื่อ "ยาม้า" เพราะแรงเหมือนแรงม้า
แต่เดิมเคยเรียกว่า "ยาขยัน"
กินแล้วตาแข็งตื่นทั้บคืนวัน
เหมือนอยู่ยงคงกะพันไม่หลับนอน
ปลุกประสาทแข็งค้างกำลังเหลือ
ไม่รู้เหนือรู้ใต้ไม่รู้ผ่อน
กว่าจะหมดฤทธิยาก็ล้ารอน
เหมือนใบไม้ร่วงร่อนหมดแรงลม
จาก "ยาม้า" เปลี่ยนใหม่ใช้ "ยาบ้า"
พัฒนาบ้าเลือดดีเดือดสม
ทั้งบ้าผลิต บ้าค้า บ้าระบม
บ้ากันเสพเจ็บจมอเวจี
เป็นมะเร็งแผ่นดินคนกินคน
ให้ย่อยยับอับจนลงป่นปี้
เปลี่ยนคนเป็นไปทั้งยังดีดี
ให้เป็นผีไปทั้งยังเป็นเป็น
ยุคคนกล้ากำราบปราบยาบ้า
ต้องแกร่งกล้ากวาดล้างอย่างที่เห็น
ร่วมขุดรากถอนโคนโค่นกระเด็น
ถึงครกหนักก็จะเข็นไปขึ้นภู
จึง "ยาบ้า" เปลี่ยนเห็นเป็น "ยาผี"
แต่ละที่แต่ละศพสยบอยู่
แต่ละเม็ดแต่ละหมากฉลากชู
กระดูกผีไหว้คู่บูชายัน !
|
|
|
สุภาษิต คำคม
"นิราศเมืองเพชร"
ถึงคลองนามสามสิบสองคดคุ้ง
ชวากวุ้งเวียนซ้ายมาฝ่ายขวา
ให้หนูน้อยคอยนับในนาวา
แต่หนึ่งมาถ้วนสามสิบสองคด
อันคดอื่นหมื่นคดกำหนดแน่
เว้นเสียแต่ใจมนุษย์สุดกำหนด
ทั้งลวงล่องอเงี้ยวทั้งเลี้ยวลด
ถึงคลองคดก็ยังไม่เหมือนใจคนฯ
สุนทรภู่
"สุภาษิตสอนหญิง"
สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน
ไม่เหมือนแม้นพจมานที่หวานหอม
กลิ่นประเทียบเปรียบดวงพวงพยอม
อาจจะโน้มจิตน้อมให้ดอมดม
อันหญิงย่อมไม่อยาก
จะกระทำประดุจขาย
ความรักให้แก่ชาย
เพราะว่าเกรงจะดูแคลน
มัทนะพาธา-รัชกาลที่ ๖
นิราศ ดอยสุเทพ
ทางสายนี้ ช่างลดเลี้ยว และเคี้ยวคด
มันช่างวก วนเวียน น่าเวียนหัว
ต่างเขาสูง หน้าผาชัน ช่างน่ากลัว
แต่ใจตัว ของนาง กว่าทางนี้
..ทางขึ้นดอย แม้มันคด และลดเลี้ยว
เห็นทางเปลี่ยว รถรา ยังผ่านมี
แต่เปลี่ยวใจ ที่นาง นั้นหลอกพี่
ช้ำฤดี นี้แสบ แทบตกดอย...
^ , ^ สุสาน น้ำค้าง ^_+
ภุมริน ผกผิน บินสู่ฟ้า
สายธารา หลากไหล สู่ห้วยหนอง
สรรพสัตว์ เล็มหญ้า-น้ำ ข้างริมคลอง
พี่พรากน้อง จอมขวัญ เมื่อสร่างเมา..!!?
^ , ^ สุสาน น้ำค้าง ^_+
|
