อยู่มาอีก ๒-๓ เดือน อาตมามานั่งสมาธิตั้งสตินึกต่อกันไปได้ว่าเคยโกงค่าเรือจ้างยังอยู่อีกท่าหนึ่งชื่อ ยายนวม อาตมาก็ไป แกก็จะตายเสียอีกแล้วขึ้นไปกระซิบที่หูบอกโยม อาตมาเมื่อเป็นเด็กเคยโกงค่าเรือโยม อาตมามาขอให้อโหสิกรรมอาตมาด้วยนะ เสร็จแล้วก็ให้ ๒๐๐ บาท พร้อมกับนม โอวัลติน ตามเดิม วันหลังเขาทำบุญ ๗ วันยังเอาสตางค์มาถวายเราอีก ให้มากกว่า ๒๐๐ อีก พอกลับมาได้ ๒ วันโยมนวมก็ตาย อาตมาก็ได้ใช้หนี้ตลอด นี่มันเป็นบุญเป็นกรรมของเราโดยเฉพาะ

    เวลาผ่านมา พอดีไปเยี่ยมร้านเบ๊เต็กเส็ง ที่บางปะอิน เคยแวะไปกินอาหารบ่อย ๆ ต่อมาก็ไม่เอาสตางค์ เพราะทุกครั้งไปอาตมาก็จ่ายสตางค์ เขาบอกว่า ตั้งแต่อาตมาไปฉันร้านเขานี่ทำให้ร้านเขาขายดี เลยไม่เอาสตางค์ ก็ชอบพอกันอยู่ด้วย มาตอนหลังมีคนไปผ่าท้องที่สุขศาลาอนามัยชั้น ๑ บางปะอินที่ริมน้ำ อาตมาก็ตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมเขา

    พอดีคืนนั้นอาตมาก็แผ่เมตตาอโหสิกรรมสติบอกอีกแล้วว่า จะต้องไปใช้หนี้เต่าที่รับจ้างต้มเต่าตัวละ ๑ บาทให้พวกขี้เมา ปรากฏว่าเต่ามันมีความสามัคคีดิ้นเสียจนหม้อดินแตกหนี้เข้ากอไผ่ไปหมด กรรมเหล่านี้ เราลืมไปหมดแล้วสติอันหนึ่งก็บอกว่า ระวังพรุ่งนี้อย่าเอาใครไป อาตมาก็ไปกับคนขับรถปิคอัพ ถ้าไปก็ตายหมดเลย ตายหมดแน่นอน อาตมาก็หาเรื่องเพทุบาย เขาก็โกรธอย่างร้ายแรงว่าไปชวนเขามาแล้วก็ไม่เอาเขาไป อาตมาก็บอกกับคนขับรถว่าไปเยี่ยมเขานี่เจ้าคอยตั้งเวลาไว้ว่าแค่ ๑๕ นาทีนะ คอยเตือนอาตมาให้รีบกลับด่วน โดยเราคิดแล้วถ้าไม่กลับตามเวลา ๑๕ นาทีรถจะคว่ำที่พระนครศรีอยุธยาและเราจะต้องตายเลย ผลสุดท้ายไม่เอาใครไปเลย พอได้ ๑๕ นาที ก็บอกเจ๊ชื่อศรีนวล ร้านเบ๊เต็กเส็ง อาตมาขอลาละ บอกมีธุระรีบกลับ ขึ้นรถได้ก็บึ่งเลยความเร็วขนาด ๑๒๐ กม./ชั่วโมง ขับเป็นการใหญ่ ถนนเอเชียเพิ่งสร้างเสร็จใหม่ ๆ ฝนตกฟ้าร้องเป็นการใหญ่ มาถึงอ่างทองฝนก็หยุด ที่อำเภอพรหมฯ มันยังตกอยู่ถนนมันลื่น ตรงโค้งวัดคู รถมาด้วยความเร็วก็หมุนเลย รถเสียหลักพวงมาลัยหลวมหมดเลยคว่ำ ๘ รอบ ศรีษะโดนทั้งบนทั้งล่าง ล็อคประตูไว้ จีวรขาด รถบี้ ถลอกปอกเปิกหมด ต้องมาปวดแสบปวดร้อน อยู่เป็นเวลาแรมเดือนอาตมาไม่กล้าไปโรงพยาบาล เพราะอายเขา รถบี้หมดต้องเอาแชลงงัด พวกรถมาจอดดูเป็นแถว ดีว่ารถข้างหน้าไม่สวน ถ้าสวนก็คงตายหมด เสียค่าซ่อม ๓-๔ หมื่นบาทปวดแสบปวดร้อน ไปทั้งตัวเลย มันถลอกไปหมด อันนี้ก็ได้ใช้หนี้เต่าแต่ยังใช้ไม่หมด