|
|
» ซำบายดี ลาว » ของฟรีที่ สมุย » จดหมายเหตุกรุงศรี ฯ :: บ. บันทึก :: ล. ลิงค์ :: ก. เกสบุค :: ม. เอวเมว :: ฮ. โฮม |
|
 |
ต่อ
โอ้....ช่าง สบายเหลือเกิน ความรู้สึกเหมือนกับการได้กลับบ้านเกิดอย่างนั้นเลย
ถนนเส้นนี้ แม้ว่าจะเป็นถนนเส้นที่มีการใช้สอยอยู่ประจำแต่ทว่า สภาพนั้นไม่ต่างจาก
ถนนเข้าสู่ตัวอำเภอในไทยเลย เพราะว่ามีหลุมบ่อ เยอะเหลือเกิน
คงจะ 4 โมกว่าแล้วล่ะ !! ผู้ขนปั่นจักรยานกันขวักใขว่ เด็กวิ่งเล่นตามข้างทาง
วัวควายอยู่ตามริมถนน บรรยากาศลูกทุ่งดีแท้.. :-)
ลุงคนขับหันมาถามว่าเราจะลงไหน ตลาดหรือเปล่า?
ผมเลยบอกว่าจะไปลงแถว ๆ ที่มีเกส เฮ้าส์ ราคาถูกน่ะ
จากที่สืบเสาะมาเขาบอกว่าใกล้ ๆ ร้านอินเตอร์เนตอะไรสักอย่างนี่ล่ะ
ราคาถูกดี ....
เอ้า..ด้วยความ คิดของตัวเอง (จินตนาการก่อนมา) เมืองเวียงจันทร์ ไม่น่าจะใหญ่มาก
และการหาที่ที่ผมว่าคงไม่อยาก แต่ลุงแกก้บอกว่า เดี๋ยวจะพาไปดู..ที่ราคาถูกก้แล้วกัน
ไม่ไกลจากตลาดหรอก ผมก้ตอบตกลง...
สามล้อวิ่งได้ไม่รู้กี่โล..แต่ไกลเติบ (ไกลพอประมาณ) ที่ข้างถนนผมเห็นอาคารก่อด้วยอิฐ
ดูท่าทางมีอายุหน่อย เกิดสงสัยขึ้นมาเลยถามอีกว่า " ลุง ๆ นั่นโรงเบียลาวบ่? "
แกหันมาแล้วบอกว่า....บ่ ๆ ๆ นั่นมันโรงอิฐเก่า มันฮ่างโดนแล้ว
อ้าว...แล้วกัน !!!! อายไหมล่ะ ?????
พอวิ่งไปอีกนิด ทีนี้แกก็ชี้ชวนให้ดู โรงเบียร์ลาว
ว้าววววววววววว.......แสตนเลด !! ดูสะอาดดีเหมือนกันนะ
โนริโอะหันไปมอง แล้วบอกว่า... I like Beer !!! เออ...ยู ไลค์เบียร์
จากนั้น น้องท่านก็ถ่ายรูปจากบนรถ ...ดูมีฟามสุขดีนะ ไอ้น้อง !!!
เข้าตัวเมืองแล้ว....ยู้ ๆๆๆๆ
โน่น ๆ รถ......อ๊ะ !!!!!!!! สะดุ้งเฮือกทันที เมื่อเห็น โฟว์วีล พวงมาลัยอยู่ด้านซ้าย
แล้วเลี้ยว ขวา ผ่านตลอด..... สงสัยอ่ะว่า ที่นี่มีไฟแดงหรือเปล่า
รถบรรทุกที่นี่มาจากจีนมั้ง เพราะสภาพคือ แก่มากกกก.....เป็นแบบที่ไม่มีประตู
ปิดเปิดน่ะ จำได้ว่ารถแบบนี้เคยเห็นตอนเด้ก ๆ เขาใช้บรรทุกอ้อย นี่นา
ข้างหลังรถนั้นกำลังบรรทุกอะไรสักอย่างอยู่
เล็งดูชัด ๆ ปรากฎว่าเป็น โครงรถบรรทุกเก่า ๆ พึ่งเคยเห็นหารบรรทุกแบบนี้เป็นครั้งแรก
หัวรถ 6 ล้อ 3 หัวยัดอยู่ท้ายรถบรรทุกแก่ ๆ คันนั้น อ้า !!! Amazing 4+...
(เกรดตามแบบมาตรฐาน) นั่นคือ ความอัศจรรย์ในความแตกต่างระหว่างเรา
รั้วบ้านติดกัน แต่ก็มีอะไรต่างกันเยอะ !!!!
ลุงคนขับพาเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา เข้าออกศอยส่งผู้โดยสาร
แว้บบบบบ.....เห็นประตูชัยอยู่ไกลลิบ ๆ คงจะไม่ได้ชื่นชมมากไปกว่านี้
เพราะจะอยู่ที่นี่แค่คืนเดียว..เสียใจด้วยนะ เวียงจันทร์
แล้วเราก็เป็นผู้โดยสารรายสุดท้ายที่ลงจากรถ .....รถจอดที่ สายลมเย็น เกส เฮ้าส์
ลุงแกบอกให้เข้าไปถามราคาดูก่อนไม่พอใจเดี๋ยวจะพาไปดูอีกที่ ราคาน่าจะราว ๆ 220
เราเดินเข้าไปถามเจ้าของดู ปรากฎว่าราคา 170 บาทห้องส้วมแยก ห้องน้ำใน
เอ...ขอดุห้องก่อน !!!!
ชั้น 3 ห้อง 303 กลัว กล้า อาฆาต (หากไม่เอา) เตียงเดี่ยวใหญ่ สภาพผนังกั้น
ด้วยไม้ไผ่สานสไตล์ลาว กั้นแยกห้องด้วยไม้อัดทาสี ที่แสนสกปรกเพราะว่าเหล่านักท่องเที่ยว
มืออยู่ไม่สุข ร่วมกันละเลงจน เลอะไปหมด โนริโอะ บอกว่า...โอเค ยู โอเค ไหม?
" ไอ ก็ โอเค หากยูโอเค " แล้วก้ลงไปเชคอิน
กลับขึ้นมานอนแผ่ สามสลึงเพราะเหนื่อยเหลือเกิน........ โนริโอะวาง ลูกตาล ไว้บนโต๊ะ
บ่นว่าไม่อร่อยเอาเสียเลย แล้วก็ไม่ยอมกินต่อ...ผมเลยจัดการ โยนลงถังซะเลย
เพราะว่าสีมันเริ่มเปลี่ยนแล้วนี่นา
|