η νίκη των χαμένων παιδιών

Παραγγειλαμε ποτα και αραξαμε στο μπαρ περιμενοντας να επιδρασουν οι καψουλες συνθεντριν που ειχαμε καταπιει καταλαβα οτι η απογειωση ειχε ξεκινησει οταν ενας τριλοβιτης ξεμυτησε απ' το αριστερο ρουθουνι του μπαρμαν και βουτηξε μεσα στο ουϊσκι μου το ηπια μονορουφι πριν προλαβει να πνιγει το προϊστορικο μαμουνι οι τριλοβιτες ειναι πιο νοστιμοι ζωντανοι ένα κοριτσι με περσικο αιμα και γερμανικη ψυχη με πλησιασε με φιλησε στο μαγουλο και υστερα χαθηκε ξανα μεσα στο πληθος των αστροναυτων τα παντα τρεμοπαιζαν και παλλονταν καθως οι πιθανοτητες απολιθωνονταν σε γεγονοτα μετα απο ωρες διαβουλευσεων καταληξαμε στο συμπερασμα οτι η περιεργη εντυπωση που μοιραζομασταν πως το συνολο του εξωτερικου χωρου εισχωρουσε στους πορους μας δεν ηταν παρα μια ψευδαισθηση οφειλομενη στο γεγονος οτι τα σωματα μας διαλυονταν αργα στην ατμοσφαιρα σαν τα παγακια στα ποτηρια μας καθως προσπαθουσαμε να συλλεξουμε τα διαφυγοντα κομματια των παζλ που πριν λιγες ωρες θα μπορουσαν να αποκληθουν εγκεφαλοι μας ο ερικ προσεξε μια αφισα που μας εγνεφε απ' την αλλη ακρη του μπαρ κολλησαμε τα ματια μας πανω της και την μελετησαμε προσεκτικα περιειχε ανακοινωσεις γραμμενες στην αρχαια διαλεκτο ενος μελλοντικου πολιτισμου που ειναι γνωστη μονο στα μελη της λεσχης μας και μπορει να γινει κατανοητη μονο υπο την επηρρεια ισχυρων παραισθησιογονων γεγονος που ηταν αρκετο για να διαλυσει καθε αμφιβολια σχετικα με τον αποστολεα του μηνυματος και τους επιθυμητους αποδεκτες του η αφισα μας προσκαλουσε να παραβρεθουμε στο ετησιο πανηγυρι ενος χωριου που δεν υπαρχει στον χαρτη οχι επειδη το περιφρονησε ο χαρτογραφος αλλα διοτι καταφερε να κρατησει επιμελως αγνωστη την υπαρξη του στις αρχες εκει θα συναντουσαμε τον ξεπεσμενο βασιλια ιγκουανα αυτοπροσωπως για να μας εκθεσει τις λεπτομερειες της επιχειρησης πραγμα που σημαινε οτι οι διακοπες μας ειχαν τελειωσει και μια νεα αποστολη ζεσταινε την μηχανη της αναμενοντας την επιβιβαση μας ξενερωσαμε αποτομα και φυγαμε απ' το μαγαζι χωρις να πληρωσουμε.

Στην ερημο εκει οπου ο κροταλιας συνοδευει με το ντεφι του αορατες κομπανιες στο σαλονι του βεδουινου εκει οπου ο κακτος χορευει παγωμενο ζεημπεκικο και ο διψασμενος ταξιδιωτης οραματιζεται ολογραμματα οασεων και πολυχρωμα στηθη να γεμιζουν τα ποτηρια της λεγεωνας των ξενων με δροσερη μπυρα στον απολυτο λαβυρινθο οπου ο σκορπιος παιζει κιθαρα με το κεντρι του και η νεκροκεφαλη της καμηλας χρησιμευει ως βαθρο σε μια παρεα απο ματωμενα ορνια στην ερημο προσεδαφιστηκε η χρυση ακατος στο κεντρο ενος πληθους που χειροκροτουσε και καταλαμβανε ολο τον χωρο μεχρι τα απωτατα ορια καθε οριζοντα καθιστωντας το ουσιαστικοποιημενο επιθετο ερημος μαλλον ανακριβες η μπουκαπορτα κατεβαινει αργα και ενα ολογυμνο κοριτσι με πλουσιες καμπυλες και μια βαλανο αντι για κεφαλι βγαινει απο μεσα υποκλινεται και η οπη της βαλανου εκσπερματωνει μια δεσμη απο γαλαζια τριανταφυλλα ο οχλος τσιμπηθηκε απ' τα αγκαθια και επεσε σε υπνο χιλιοχρονο περιμενωντας τον λυτρωτικο ερχομο του πριγκηπα ο οποιος δεν ηρθε ποτε διοτι ηταν απασχολημενος με τα ζητηματα της βασιλικης διαδοχης.

III

Προσγειωνομαστε με το αεροστατο στην κρυμμενη χωρα στα αποκρυφα σημεια της ψηφιδωτης ζουγκλας εικοσι χιλιαδες λευγες εξω απ' τα ορια του συμπαντος στο κεντρο της διαλεκτικης εκρηξης με ενα υποβρυχιο ενα αεροστατο μια σχεδια επιβιβαζομαστε στο περιστρεφομενο εδαφος μια πολη διακρινεται στα βαθη του οριζοντα μηχανικα παγωνια διασχιζουν την ερημο νομαδες ψιθυριζουν τρομακτικα δογματα αυλητες αναγγελουν την αφιξη της ανοιξης φυσωντας μεσα απο αραβουργηματα υδραυλικων εγκαταστασεων διασχιζουμε την σκακιερα του ανεμου η αμμος αγκαλιαζει τα βηματα μας ο ηλιος χυνει τον ιδρωτα μας σε τροχιακους λεμονοστιφτες προσπερναμε καποια προϊστορικα ναυαγια διαστημοπλοιων που μετεφεραν απολιθωματα μελλοντικων μορφων ζωης συνανταμε ενα καραβανι που κατευθυνεται προς το συναπαντημα των δρομων ενσωματωνομαστε στο φιδι της ερημου γινομαστε ενα με την κατρακυλα των καρων παγιδευμενοι στον ιστο του ανεμοστροβιλου θηραματα μιας ξεφρενης αραχνης υπερηχητικα χριστουγεννιατικα στολιδια ωριμαζουμε στα κλαδια της πυρκαγιας οι ανθρωποι της ερημου τρεχουν να κρυφτουν μαξιλαροπολεμος στην κρεβατοκαμαρα των κογιοτ κατα βαθος δεν ειμαστε παρα τσιμπλες στο ματι του κυκλωνα μετα απο δεκα μερες ταξιδι φτανουμε στην εισοδο της πολης οι φρουροι ανοιγουν τις πυλες και ταϊζουν τη νηοπομπη του προαυλιου της καμηλας στην συναθροιση των παραθυρων διαχεουν μεσα στην ομελετα των κτιριων την ελπιδα του γυπα που επιτελους εφτασε αφου διεσχισε την εκθεση των κακτων η εισοδος στην καταβοθρα των ταξιδιωτων μας παραδιδει σε ενα ολοκαυτωμα αισθητηριακων εκπληξεων βαδιζουμε σε μια αχανη λεωφορο που οδευει προς την τρικυμια των καφενεδων ποταμια γεματα μποτιλιαρισμενα οχηματα πεζοι προσπερνουν ο ενας τον αλλο στις οχθες της χοροεσπεριδας των τροχων χαζευουν τις εκπτωσεις και τις πτωσεις ή περιμενουν στα εκκλησακια του σταματη και του γρηγορη ωσπου οι γεφυρες του διαβατη να σκεπασουν τις θορυβωδεις ταφρους φτανουμε σε μια μεγαλη πλατεια οπου κινουμενα αγαλματα εκτελουν μια μη ευκλειδια χωροταξικη παντομιμα σε μια πλακοστρωτη πεδιαδα οπου συντριβανια μαυρου φωτος αιμορραγουν προς το στερεωμα πολιτες μαζευονται γυρω απ' τις μαρμαρινες πετρελαιοπηγες και ανταλλαζουν επιτηδευμενα σοφισματα παραταγμενοι σε αυξομειουμενα πηγαδακια αμφιδρομοι γελωτοποιοι στροβιλιζουν πυρσους και πλεκουν χορευτικα ηλιακα συστηματα με πολυχρωμα μπαλακια εξωτικοι πραματευταδες εμπορευονται ηλεκτρονικους παπυρους και υγρους κυβους του ρουμπικ μπαρουτοκαπνισμενοι καλογεροι εξασκουνται στις λαβες μιας ψυχεδελικης πολεμικης τεχνης κηποι μοντερνας ζωγραφικης οπου βλασταινουν ζουμεροι σκαραβαιοι στρατιες ακτινοβολων νεων σβηνουν την διψα τους στα στοματα μεγαλων πλαδαρων μωβ φρουτων ξεχνιουνται στην δεξιωση των λωτοφαγων τα αψυχα κορμια τους μενουν προσκολλημενα στα πλοια του κλαδιου ωσπου η φυτικη συνειδηση να απορροφησει ολο τον ζωτικο χυμο απ' το συστημα τους ενα κλινικα αποστειρωμενο δικτυο σιδηρας ιπποδρομιας ανακυκλωνει τους επιβατες του.

Η κοκκινοσκουφιτσα χαθηκε μεσα στο μηχανικο δασος ψευτικο δασος εχει βραδιασει και ειναι μονη και κρυωνει χωρις μια αγκαλια για να την ζεστανει γνωριζει πως ακομα και αν φτασει στον προορισμο της η γιαγια της θα ειναι νεκρη ενας σκελετος θα την περιμενει ταμπουρωμενος στις κουβερτες του νεκροκρεβατου στολισμενος με ρωγμες και ιστους αραχνης και μεσα στο κρανιο θα χτιζει την φωλια του ενα υπουλο εντομο η μαυροκοκκινοσκουφιτσα χαθηκε μεσα στο δασος και καθως πορευεται χιλιαδες απειλες προσπαθουν να απλωσουν τα βρωμικα χερια τους πανω στο κορμι της μαγαζατορες διαλαλουν την πραματεια τους διαφημιζουν κοκκινες πλαστικες μπαλες αναθρεμμενες σε συνθηκες εργαστηριου μπαλες που αυτοαποκαλουνται ντοματες νερο εμπλουτισμενο με φυτικες ινες αρωμα πορτοκαλιου και χρωστικη ουσια ενα υγρο που αυτοαποκαλειται πορτοκαλαδα κυβικα επιπλωμενα κουτια κερηθρες στο εσωτερικο μεγαλυτερων τσιμεντενιων κουτιων κυψελες σε συμπλεγματα και ολα μαζι συγκροτουν τις πολεις ολες αυτες τις τσιμεντενιες πολεις που αργοσαπιζουν κατω απ' τον τοξικο θολο ωριμαζουν μεσα στην τσιμεντενια ατμοσφαιρα κλεινει μεσα της την γη και δεν αφηνει κανενα να μπει κανενα να βγει ωριμαζουν για τον θερισμο κουτια που αυτοαποκαλουνται σπιτια και μεσα στα κουτια αργοπεθαινουν οι οικογενειες αποσυντιθενται στους καναπεδες ομως η απωθημενη ζωτικοτητα δεν ειπε ακομα την τελευταια της λεξη και τί αλλο θα μπορουσε να κανει η ερυθροσκουφιτσα παρα να κρυωνει και να σκεφτεται με αγαπη και τρυφεροτητα τον κακο λυκο η κλειτοριδα της λαχταραει την γλωσσα του την αναπνοη του τις αγριες σκεψεις του κυριου τζεκιλ και φοβαται καθως ολες οι παγιδες του δασους συνομωτουν για να της κλεψουν την ψυχη καθως οι δημοσιογραφοι εκφωνουν τα ημερησια ψεμματα τους και οι διανοουμενοι διατυπωνουν τους ευτελεις αφορισμους τους καλα επεξεργασμενους για να μην πληγωσουν κανεναν ευπεπτους ωστε να μεινουν στην ιστορια σαν εξαισια δειγματα ενος ολυμπιακου πολιτισμου και ετσι περναει αλλη μια μερα για ολη την οικογενεια ομως η απωθημενη ζωτικοτητα δεν ειπε ακομα την τελευταια της λεξη..

Η παρισινη κομμουνα παρεμεινε για πολλες εβδομαδες σε κατασταση πολιορκιας το βραδυ ολοφωτιστη καθως το παιχνιδι των σκιων που απλωνε στην πολη η φλεγομενη παναγια των παρισιων τροφοδοτουσε με ηλεκτρισμο την γιορτη των δρομων την μερα γυμνη και γλυκα τσαλαπατημενη καποιο πρωινο ενα αεροστατο απογειωθηκε απο μια στεγη και αφεθηκε να πλευσει στον συννεφενιο ποταμο σαν χαρτινο καραβακι που αφηνει καποιο παιδι σε μια λακουβα ενα φθινοπωρινο απογευμα ή σαν μηνυμα μεσα στο μπουκαλι που πεταει ο ναυαγος στον ωκεανο περασαν και αλλες μερες πολλες μερες και η κομμουνα συνεχισε να αντιστεκεται με σθενος στον πρωσσικο στρατο ωσπου καποιο βραδυ ενας νεαρος που λεγοταν εφιαλτης ανοιξε την πυλη που βρισκοταν στο πισω μερος του τειχους και οδηγησε τον εχθρο στα σπλαχνα της βαρκελωνης οι ρωμαιοι επιασαν τους κελτες στον υπνο ευτυχως ομως ο χασαν ιμπν σαμπαχ ελαβε το μηνυμα οταν το αεροστατο επεσε σε χωροχρονικη καταιγιδα και προσγειωθηκε στο αλαμουτ ετσι εμφανιστηκε βγαινοντας μεσα απ' το στομα του κουασιμοδου επικεφαλης των ορδων των ασσασινων οι βιετκογκ ισοπεδωσαν το ιππικο και ετσι οι ινδιανοι μπορουσαν πια ανενοχλητοι να διαλεγονται με το φιδι και να καβαλανε με σανιδες την κοψη του κυκλωνα ομως η shell αγορασε την γη τους και τους σκοτωσε ολους και η macdonald's αγορασε τα πτωματα τους και τα σερβιρε πανω σε πλαστικους δισκους σε ενα ολο και ταχυτερα εκβαρβαριζομενο πληθος και οσοι απ' τους ζουλου επεζησαν φορεσαν τα ρουχα του ηλεκτρονικου ανθρωπου εγιναν αλκοολικοι και περνουσαν τις ωρες τους ξαπλωμενοι σε βρωμικες γωνιες με ενα μπουκαλι τεκιλα στο χερι αναπολωντας τις ομορφες μερες της λιμπερτατια μα παλι με χρονια με καιρους παλι δικη μας θα' ναι!

VII

Παραξενες μερες ξημερωσαν πανω στο κεφαλι μας παραξενες σκεψεις σιγοβραζουν μεσα στο κρανιο μας αλλοκοτες σκηνες διαπερνουν τα ματια μας περιεργες αναθυμιασεις αναζητουν τον δρομο για τα ρουθουνια μας απροσμενοι συνδυασμοι ηχων ετοιμαζονται να εξερευνησουν τα σπηλαιωδη αυτια μας μπροστα προχωραει ο ινδιανος οδηγος και πισω ακολουθει η ομαδα των ερευνητων κανεις δεν μπορει να ξεφυγει απ' την αρμαδα των λεωφορειων που περιπολει στους δρομους της πρωτευουσας μια συμμορια απο λατρεις της καθαρευουσας κολλαει ασκησεις γραμματικης στους λαιμους ανυποπτων περαστικων ο ελβις ειναι ζωντανος και οργανωνει το ανταρτικο στην ζουγκλα του λας βεγκας παπαδες καβαλανε ο ενας τον αλλο στο ιερο καποιας εκκλησιας οι αγιογραφιες κοκκινιζουν καθως γινονται μαρτυρες της ανιερης συνουσιας εργατες κουβαλανε τα αρχιδια της εξουσιας πελατες γαργαλανε τις μασχαλες της οικονομιας νταβαδες πιπιλανε τα δαχτυλα των ποδιων της παρανομιας οι πολιτες οφειλουν να βοηθησουν το εργο της αστυνομιας γρυλιζει το θηριο και χαμογελαει πονηρα.

VIII

Ενα πολυεθνικο εκστρατευτικο σωμα ανοιγει δρομο μεσα απο πυκνα φυλλωματα επιστρεφουν στο σπιτι πασαλειμμενοι με εντερα ο δοκτωρ λιβινγκστον υποθετω οι ηρωες ειναι εξαντλημενοι και πληγωμενοι καπως μπλαζε μετα απο τοσες σαρκινες προσομοιωσεις βιντεοπαιχνιδιων ομως η ωρα των χαμενων παιδιων πλησιαζει οι σκληθρες των γδαρμενων δεντρων καρφωνονται επιτηδες στο ταλαιπωρημενο δερμα τους μια ταμειακη μηχανη γλυφει το κερι απ' τα αυτια τους ενας χιμπατζης κανει κουνια κρεμασμενος απ' τα παρασημα τους ενας μετροποντικας σκαβει λαγουμια στα φερετρα των νεκρων κοροϊδων που επιστρεφουν και αυτα σπιτι μαζι με τους εναπομειναντες στρατιωτες ο δοκτωρ λιβινγκστον υποθετω.

Ο δρομος προς την κολαση ειναι στρωμενος με φλουδες μπανανας κλειδοκυμβαλα με ουρα κρεμονται απ' τα μπαλκονια των πολυκατοικιων συνοδευοντας το τραγουδι των σειρηνων κανεις δεν ακουει την αρμονια των ατομικων πυρηνων κανονακια με διχαλωτη γλωσσα σολαρουν στην σχαση των ηλιακων συστηματων βιολια με πριονωτα δοξαρια αυτοσχεδιαζουν στην συντηξη των γαλαξιων σαλτιμπαγκοι ξεβιδωνονται στην καταρρευση των εννοιων και ξεχαρβαλωνονται στην καταβαραθρωση των αξιων οι τεχνιτες των τιμων θελουν πολιτες και οχι ανθρωπους η ξυπολητη ελιτ γαμαει τους προσκοπους τί ειναι αυτα που λες παιδι μου εμεις σε αναθρεψαμε με τοσους κοπους τρελαθειτε ανθρωποι σε ολους τους τοπους!

Ορδες ταραξιων σερνουν νικητηριους χορους γυρω απο φλεγομενα κυβερνητικα κτιρια ή για να το πουμε καπως αλλιως κυματα θιασωτων της λαϊκης αντιβιας στηνουν το γλεντι του χουλιγκαν γυρω απο λυτρωμενα σπιτια του μαλακα σκοινοβατες διασχιζουν τον ουρανο της πλατειας ισσοροπουν στο μπλεντερ της αβυσσου κτηνοβατες ουρλιαζουν πισω απ' τους σκουπιδοτενεκεδες ενας νεοσυστατος οργανισμος ξυπναει στην χωματερη κουναει τα πλοκαμια του καθως αφομοιωνεται στο γαϊτανακι των πιρανχας το πνευμα του γιαχε καλει τα παιδια του να μεταλαβουν την αιλουροειδη λιχουδια στο σαλονι μιας μαυρης τρυπας κοριτσια με ολοχρωμα φορεματα ρεμβαζουν στο θεατρο των μπαλκονιων αγορια με δερματινα μπουφαν διακτινιζονται σε ιαπωνικες δινες εξωγηινοι καταλαμβανουν τα σωματα ανυποπτων εφηβων λυκανθρωποι θωπευουν τα κορμια εκπληκτων κορασιδων βρυκολακες πραγματοποιουν αναληψεις απ' την τραπεζα αιματος μουμιες αλειφονται με μπεταντιν και αλλαζουν τις γαζες τους πυραμιδες προσγειωνονται σε μια αρχαια ερημο πυργοι εκτοξευονται προς το σκοτεινο απειρο πυρπολητες προσεγγιζουν κοιμομενα οχηματα πυροσβεστες ποτιζουν φλογοφορα δενδρυλια ηλεκτρολογοι αλλαζουν καμενες ασφαλειες και θετουν σε κινηση σαπιες γεννητριες ψυχολογοι αρδευουν διατρητα υποσυνειδητα ψυχιατροι καταστελλουν παιδαριωδη αισθηματα μεραρχιες παραφρονημενων νευροχειρουργων λυμαινονται τα προαστια της σκουριασμενης πολης κυκλοφορουν στους διαδρομους των πολυκαταστηματων πραγματοποιωντας εγχειρησεις λοβοτομης σε τυχαια δειγματα ενος πλαδαρου πληθους ενος πηχτου κολλωδους οχλου που εξαπλωνει την αμορφη μαζα του απ' τα συγκροτηματα συγχρονων κατοικιων προς το κεντρο της συναγωγης των επιγραφων αναζητωντας το θεαμα του βοσκει τα εμπορευματα του στα εγκατα της οικονομιας αυτου του πειραματικου δοχειου που εχει αφεθει στην τυχη του πανω σ' ενα τραπεζι στο εσωτερικο ενος εργαστηριου απ' το οποιο λειπει ο τρελος επιστημονας γιατι εχει εδω και αιωνες εγκλειστει στο ψυχιατρειο ετσι γλυφει τις γυαλιστερες μποτες των πραγμοποιημενων οντων ο οχλος ενα σκιαχτρο ενθρονιζεται ως αφηρημενο γενικο ισοδυναμο των εμπορευματων και ομως γενναιοι μπαρμεν σερβιρουν σαρκαστικα κοκτεηλ σαρδονιοι ταχυδρομοι παραδιδουν ανησυχητικα δεματα σκελετωμενες παραγγελιες στο καφενειο του τρομου βιαστικες αναχωρησεις για το τριγωνο των βερμουδων ημιτελη νεογεννητα προσπαθουν να αποδρασουν απ' το χειρουργειο ο μεγας θεος παν περιμενει την αποκαλυψη κουλουριασμενος στην καρδια μιας ωρολογιακης βομβας.

Η αλλη χωρα εχει ερεθιστει οσο ποτε και οι χυμοι της ειναι οξυ που ρεει και καταστρεφει τα παντα στο περασμα του το αιμα ανεβαινει στο κεφαλι της ερυθρομαυροσκουφιτσας το μισος συσσωρευεται πυκνωνει στην καρδια της που τωρα χτυπαει δυνατα ολο και πιο δυνατα αραγε ειναι απ' την καυλα ή απ' την οργη και μηπως υπαρχει καμια διαφορα αναμεσα σε αυτα τα δυο ευγενη συναισθηματα ο οργασμος της μπορει να βροντοφωναξει το δικιο του την απολυτη αηδια του την απολυτη περιφρονηση του μονο μεσα απο μια πυρκαγια μονο μεσα απο εναν σεισμο χρειαζεται τον κακο λυκο περισσοτερο απο ποτε για να την σφιξει στο στηθος του να την παρηγορησει με τα ματοβαμμενα νυχια του να της ψιθυρισει πως ολα θα πανε καλα οι ασχημες μερες θα τελειωσουν αυτη η κοινωνια θα καταποντιστει σε ενα λουτρο αιματος και η σιωπη των εχθρων της στους ταφους θα γινει κραυγη ισχυροτερη απο ολα τα δελτια ειδησεων απο ολες τις φωτεινες επιγραφες και τις ντουντουκες ομως ειναι νεκρος τον σταυρωσαν στην κεντρικη πλατεια και τωρα πουλανε το αιμα και το κρεας του σε γυαλινα δοχεια του ενος λιτρου ή σε οικογενειακη συσκευασια των δεκα λιτρων στην κεντρικη αγορα δεν υπαρχουν πια κακοι λυκοι τους εσφαξαν ολους και τωρα φιγουραρουν ταριχευμενοι στις βιτρινες των μουσειων δεν υπαρχουν πια λυκοι παρα μονο φορολογουμενοι απουσιολογοι ψηφοφοροι εργατες και δημοκρατικοι διαδηλωτες ομως η απωθημενη ζωτικοτητα δεν ειπε ακομα την τελευταια της λεξη οταν η μελανερυθροσκουφιτσα αντικρισε τη νεκρη γιαγια της ειχε μερικες αποριες να απευθυνει στην κατσαριδα που ζουσε στο κρανιο της γιατι εχεις ολες αυτες τις καμερες φανερες και κρυφες και μαγνητοσκοπεις τα παντα και τα καταγραφεις για να σε βλεπω καλυτερα και γιατι εχεις ολα αυτα τα μικροφωνα τους πομπους και γιατι ολοι αυτοι οι βαριεστημενοι δημοσιοι υπαλληλοι ξοδευουν τις μερες και τις νυχτες τους παρακολουθωντας τις τηλεφωνικες συνομιλιες μου για να σε ακουω καλυτερα και γιατι εχεις στειλει ολα αυτα τα σκυλια στο κατοπι μου ολα αυτα τα τσοπανοσκυλα για να σε μυριζω καλυτερα και γιατι εχεις τοποθετησει ολους αυτους τους οικοδομους που κρατανε ροπαλα με ψευτοκοκκινες σημαιες στις πορειες ολους αυτους τους φλωρους συνδικαλιστες στα εργοστασια ολους αυτους τους μπλαμπλαδες με το αγωνιστικο υφος στην τηλεοραση για να σε ελεγχω καλυτερα για να σε κοιμιζω καλυτερα και μετα να σε γραπωνω και να σε κανω μια χαψια η κοκκινομαυροσκουφιτσα τρομαζει και τρεχει να φυγει ομως ξαφνικα ανοιγει η πορτα και μπαινει μεσα ο μπατσος ντυμενος κυνηγος με μια καραμπινα στο χερι η φιλη μας δεν εχει αλλη επιλογη φοραει την καταμαυρη κουκουλα της απασφαλιζει την χειροβομβιδα και την χωνει πηδαει απ' το παραθυρο καθως το σπιτι ανατιναζεται και τρεχει να ξεφυγει μεσα στο δασος ομως ειναι πολυ αργα πια το δασος εχει φυγει εδω και καιρο πολυ αργα για παιχνιδια πολυ αργα για κρυφτο πολυ αργα για κυνηγητο πολυ αργα για ανταρτοπολεμο ενας οχλος απο αγανακτισμενους πολιτες πιστους πατριωτες κνιτες συνδικαλιστες της αστυνομιας και μπατσους του συνδικαλισμου απογονους του μαυροκορδατου ορμαει καταπανω της και πριν προλαβει να φαει αρκετους με το οπλο της την αρπαζουν την φιμωνουν την ξεκοιλιαζουν την ταριχευουν και την μετατρεπουν σε μαριονετα θα χρησιμευσει στην επομενη φουρνια παιδικων παραμυθιων για να αποκοιμιζει τα παιδια τα υπνωτιζει τα παιδια μετα το βραδυνο φαγητο και εζησαν αυτοι καλα και εμεις καλυτερα ομως η απωθημενη ζωτικοτητα δεν ειπε ακομα την τελευταια της λεξη..

XIV

Ειμαστε ολοι πειραματοζωα ο πλανητης ειναι ενα τεραστιο εργοστασιο γεματο καπνους και αναθυμιασεις στο οποιο μια διεστραμμενη και ελαφρως ηλιθια χειριστοκρατια διευθυνει σκοτεινα πειραματα ελαχιστοι παραμενουν αγρυπνοι στην αιωνια νυχτα το σκοταδι ξημερωσε αδερφια μου γεννηθηκαμε ολοι κατω απ' τον ουρανο της μορντορ κατω απ' το βλεμμα του γιογκ-σοθοθ και τα ορκ κυκλοφορουν αναμεσα μας αδερφια μου ή μαλλον εμεις κυκλοφορουμε αναμεσα τους τα ορκ χοροπηδανε στην τηλεοραση τα σογγοθ αγορευουν στην βουλη οι ναζγκουλ χαϊδευουν με τα δαχτυλα τους το κοκκινο κουμπι απαιτουνται μεγαλες δοσεις ψυχραιμιας για να μην αρχισει καποιος να τρεχει στους δρομους ουρλιαζοντας.

Ο δοκτωρ τζεκιλ και ο κυριος χαϊντ ο δοκτωρ χαϊντ και ο κυριος τζεκιλ ο κυριος τζεκιλ και ο δοκτωρ χαϊντ ο κυριος χαϊντ και ο δοκτωρ τζεκιλ ο κυριος τζεκιλ ειναι αρρωστος βαρια αρρωστος δεν μπορει να παρει τα ποδια του σερνεται στους δρομους της μυρμηγκουπολης τρεκλιζει και ξερναει σε καθε γωνια αφηνει πισω του ενα γλοιωδες ιχνος σαν σαλιγγαρι ενα εμετικο ιχνος κρυωνει τρεμει και ξαφνικα βραζει και το κρυο επανερχεται και ο καυσωνας επιστρεφει και ολα γυριζουν χρειαζεται το φαρμακο του ενα φαρμακο που δεν υπαρχει το φαρμακο που κανεις ποτε δεν ανακαλυψε κανεις ποτε δεν παρασκευασε συνδρομο στερησης αυτου που δεν γνωρισαμε ποτε ο κυριος τζεκιλ δεν μπορει να δει τον ουρανο στην πολη κανεις δεν μπορει να δει τον ουρανο οι ουρανοξυστες ειναι ψηλοι πολυ ψηλοι το μονο που σε αφηνουν να δεις ειναι ενα μικρο κομματακι μια λαχανιασμενη γαλαζια τρυπα στον πετρινο θολο οι ουρανοκρυφτες γελανε με τα γυαλινα δοντια τους και ολη η ανυποφορη μεταλλικη λαμψη της κυκλοφοριας των αυτοκινητων αντανακλαται στο απροσωπο χαμογελο τους ο ανυποφορος μεταλλικος αντιλαλος της κυκλοφοριας των εμπορευματων διαδιδεται στον στατικο λαβυρινθο τους και στο κεντρο του λαβυρινθου περιμενει ενα τερατομορφο μωρο καθισμενο στον θρονο του παραμονευει τους κουρελιασμενους ταξιδιωτες για να βυζαξει την ψυχη τους ο κυριος τζεκιλ τριγυρναει στους δρομους σαν υπνωτισμενος και ρωταει για εκεινη μηπως την ειδε κανεις μηπως ακουσατε τιποτα για εκεινη που δεν γεννηθηκε ποτε μονο να μπορουσε να αγγιξει τα μαλλια της να χαθει μεσα στο βλεμμα της να χαϊδεψει το κορμι της αλλα κανεις δεν την ειδε κανεις δεν την ξερει ο κυριος τζεκιλ γυρναει στα σοκακια σαν υπνωτισμενος και μεσα στο μυαλο του εχει μια σκεψη μονο μια σκεψη δεν τον αφηνουν να δει τον ουρανο του εκλεψαν τον ουρανο και για ανταλλαγμα του επεβαλαν μια πολιτισμενη τσιμεντενια μονοτονια χαμενος στις μπλαβιασμενες φλεβες αυτης της πρεζουπολης χωρις ουτε ενα φαρμακο για να θεραπευσει ολη αυτη την αρρωστια χωρις μια πυρκαγια για να ξεπλυνει ολη αυτη την βρωμια χωρις το γλυκο χαδι την παιχνιδιαρικη γλωσσα και το γελιο της χωρις μια ορδη αφηνιασμενων ιθαγενων ο κυριος τζεκιλ περιφερει την φρικη του στους διαδρομους της αιωνιας νυχτας.

XVI

Να βρουμε μια νεα διαστροφη μια νεα υγεια να ριξουμε τα διχτυα μας στα βαθη του πηγαδιου εκει οπου κολυμπουν με γουρλωμενα ματια οι τυφλοι ερημιτες να συνθεσουμε νεες κραυγες πιο πλουσιες πιο πολυχρωμες κραυγες που γεννηθηκαν σε βουνισια πνευμονια να εφευρουμε νεους τροπους για να σκαρφαλωνουμε στον καταρακτη αντιστρεφοντας την βαρυτητα ή ανηφοριζοντας με ποδηλατο στα μονοπατια της πτωσης του να ανασυρουμε νεα βηματα απ' την αβυσσο νεους χορους και νεες τελετες να χτισουμε πιστες για παραγγελιες και ραμπες για σκεητ στις θαλασσιες ρουφηχτρες και στα χαμογελα των ανεμοστροβιλων να ανακαλυψουμε μια νεα διατροφη μια νεα αηδια ενα νεο μισος μια νεα στοργη να μαθουμε να αναπαυομαστε καβαλα στην ορμητικη επελαση της λαβας και να διαλογιζομαστε δεμενοι στο κρεβατι του ηλεκτροσοκ να αναζητησουμε κρυφες καταπακτες διαφυγης και μαγικες καβατζες στον στενο διαδρομο που οδηγει στην ηλεκτρικη καρεκλα και μυστικα μονοπατια στις μοναχικες αιθουσες των πυρηνικων καταφυγιων ειπε ο δασκαλος και μετα εκοψε τις φλεβες του με ένα κομματι βαμβακι πραγμα αρκετα εντυπωσιακο απο μονο του.

XIX

Το φαντασμα των δρομων τριγυρναει πεινασμενο ψαχνει στους σκουπιδοτενεκεδες για φρεσκα σκουπιδια τα ματια του ειναι τρυπια τα ματια του μιλανε τραγουδουν ιστοριες για μερη μακρινα για σκοτεινα δωματια και λαμπερα χειρουργεια για την δευτερα παρουσια ενος ψυχωσικου μεσσια για παιδια που χαθηκαν σε βλοσυρα υπουργεια τα ματια του ολοκληρη διδακτορικη διατριβη πανω στον πονο την ηδονη και την σοφια που συλλαμβανεται με το ζευγαρωμα τους τα δοντια του ανοιγοκλεινουν τριγυρναει πεινασμενο το στομαχι του κλαιει το στομαχι του γελαει η καταθλιψη και η αδελφη της η μανια το ευλογησαν στην βρεφικη του κουνια το περικυκλωσαν στην παιδικη του ηλικια τωρα γελαει τωρα κλαιει παραπαιει θα μας φαει ολους θα μας φαει εισαστε ολοι νεκροι μας λεει γεννηθηκατε νεκροι σας θαβουν ζωντανους η φωνη του τρεμει το φαντασμα τρεμει απ' το κρυο το πλοιο δεν ερχεται ποτε το γαμημενο πλοιο το σεο προστιθεται στον σωρο με τα σεα το φαντασμα των δρομων ψαχνει για παρεα η νυχτα το βρεχει προσεξτε το βλεμμα του κρυβει μαστιγια μην το χτυπατε αφηστε το να κοιμηθει αφηστε το να ονειρευτει την ομορφη χωρα κοιμαται τωρα ονειρευεται τωρα βρεχει το σεο του γνεφει κραταει τον ρυθμο με ενα πετρινο ντεφι ηρθε σε κεφι το φαντασμα γελαει λουφαξε τωρα δεν μου μιλαει.

XXII

Μαεστροι εθισμενοι στις αμφεταμινες διευθυνουν μυστικες συμφωνιες υδραυλικοι ξεχαρβαλωνουν νιπτηρες με οστεοπορωση και ναυπηγουν υπερατλαντικες μπανιερες υπνωτισμενοι τροχονομοι χορογραφουν εφιαλτικες καραμπολες αγερωχοι υπνοβατες πηγαινοερχονται στην επιδειξη μοδας της υψικαμινου υπουλοι χεστες τραβανε εντρομα καζανακια τα ανθη του εντερου παρασυρονται στον οισοφαγο του βορβορου καμπινεδες με ποδια στρουθοκαμηλου χορευουν σεηκ στην κοιλαδα δυσκοιλιοι μαγαζατορες συσσωρευουν πετρωμενα υπαρχοντα ευκοιλιοι δημοσιογραφοι εκκρινουν ενα καφετι δελτιο σκατοκεφαλοι μπατσοι βγαζουν βολτα τις κατοικιδιες πορειες τους κουραδομυαλοι κνιτες αποθρασυνονται σε πλαστικοποιημενες επετειους ομως αστραπιαια λουλουδια ανθιζουν στις εισοδους των κομματικων γραφειων και εμμονες ιδεες γεννιουνται στα μυαλα των σχιζοφρενων δολοφονων μεταλλικα γουδοχερια προσγειωνονται στις καρκαλες των περιφρουρητων βροντουν οσο θελουν στην πορτα του κουφου τυφλου και ηλιθιου.

XXIII

Τα πτωματα περιμενουν θαμμενα μεσα στο χωμα περιμενουν καθως οι εποχες αλλαζουν καθως το φεγγαρι ανακυκλωνει την εμμηνο ρυση του θελουν να βγουν εξω στην ζεστη καλοκαιρινη νυχτα για να χαϊδεψουν τα μαγουλα των παιδιων με τα σαπισμενα χερια τους να μυρισουν τα πολυχρωμα λουλουδια του καμπου να προσφερουν ανθοδεσμες στα γλυκα κοριτσακια της γειτονιας τα πτωματα περιμενουν μεσα στα φερετρα τους το καλεσμα να ξεχυθουν στον καθαρο αερα για να σκουπισουν τα δακρυα των πιτσιρικαδων να αποδοσουν χορευτικα τα παραμυθια των γιαγιαδων να ενωθουν με τον αποτροπαιο θιασο των μαιναδων περιμενουν σε απολυτη μοναξια διπλοκλειδωμενα μεσα στα λευκα κελια τους περιμενουν την μερα που θα βαδισουν και παλι πανω στην γη για να γεμισουν το στομα τους με καραμελες και γλειφιτζουρια να πουν τα καλαντα απο πορτα σε πορτα να παιξουν μπαλα στην αλανα περιμενουν μερα νυχτα περιμενουν ολη τη νυχτα περιμενουν ολοι τη νυχτα περιμενουν.

XXV

Συνεχιζουμε την περιπλανηση μας στο καρναβαλι των συναντησεων ανταμωνουμε ενα σωρο αλλοκοτα προσωπα αυτος ο κοσμος ειναι γεματος με ενα σωρο παραξενα πραγματα αυτη η περιστρεφομενη σφαιρα θα μπορουσε να ειναι γεματη με πυρινα οδοφραγματα το κουκλοθεατρο του πετροπολεμου ανατελλει στην βορα της μπουλντοζας πειρατικες σημαιες αφηνονται στην συνουσια των γλαρων ιστιοφορα σαλπαρουν για μυστικες ηπειρους ομως αναπηροι ενεχειροδανειστες ιδρυουν μυστικες εταιρειες μωρα του σωληνα προσηλυτιζονται σε γραφειοκρατικες αιρεσεις και χλωμες αγελαδες βοσκουν σε ραδιενεργα λιβαδια ναι αλλα η εντροπια γδυνεται καθως χορευει στον οντα του χρονου και το χαος ριχνει τις πενιες του στον τεκε της ολοτητας ισως και να υπαρχουν ακομα απορρητα ξεφωτα ισως καποιες σοφες φυλες να βουτανε ακομα τα βελη τους σε κουραρε ισως το τελευταιο παλιρροϊκο κυμα να μην χτυπησε ακομα την ακτη που παρακμαζει νωχελικα μασουλωντας τυποποιημενα φαγητα και χαζευοντας τυποποιημενες γκομενες στην τηλεοραση.

XXVI

Η ολοχρυση πυραμιδα ειχε υψος εκατο μετρων και δεν ανηκε ουτε στην αιγυπτιακη ουτε στη αμερικανικη αρχιτεκτονικη σχολη ηταν ολη σκαλισμενη με αναπαραστασεις απροσμενων σεξουαλικων συνδυασμων αναμεσα σε πλασματα με διαφορα και πολυπλοκα σωματικα μελη δεν ηταν ομως τοσο η θεα των αγκαθωτων προβοσκιδων που εισχωρουσαν σε αιδοια με δοντια και των ουρων που τυλιγονταν γυρω απο πολυεδρικα ματια που προκαλουσε συγχυση οσον αφορα στην εθνικοτητα του αρχιτεκτονα οσο το γεγονος οτι οι πλευρες της πυραμιδας ηταν εξι και οχι πεντε οπως συνηθιζεται ετσι εστεκε το πιο γερικο απ' ολα τα δεντρα της ζουγκλας σε μια πλευρα της εχασκε μια ορθανοιχτη στρογγυλη τρυπα που οδηγουσε στο εσωτερικο περασαμε απο μεσα της και μπηκαμε στην δαυλοφωτιστη αιθουσα.

XXVIII

Ο κοσμος ειναι το μαξιλαρι που μας εδωσαν οι θεοι για να ονειρευομαστε ολα ειναι απαλα μεσα στην καμαρα της χαϊδευω τα μαλλια της και φιλω την κοιλια της λιωνουμε μεσα στην χυτρα της λυκανθρωπικης αγαπης ειμαστε ολοι θυματα μιας κακοστημενης απατης ο χλοοταπης αυτου του ταλαιπωρου γηπεδου ειναι στρωμενος με καρφια και δοκανα και η μπαλα μοιαζει περισσοτερο με την χυτρα του ραβασολ παρα με αθωο κουνουπιδι ωστοσο στον αγωνα παιζει ολος ο καλος ο κοσμος και δεν υπαρχει διαιτητης για να δωσει κιτρινες και κοκκινες καρτες ειμαστε ολοι τηλεκαρτες γεματες υποπτα τηλεφωνηματα και χαρτες ψυχοσωματικων διαδρομων μια σειρα ηλεκτρονικων μετατροπων μπορει καποια μερα να μεταμορφωσει το σωμα του ανθρωπου σε ενα συναρμολογουμενο ηχοσυστημα.

XXIX

Μια λεπτη θωρακιση μας προστατευει απ' τη νυχτα ειναι δυσκολο να διανυκτερευεις στην ζουγκλα χιλιαδες ματια σε καρφωνουν σαν επιμονα και απειλητικα διακοσμητικα σχεδια στην ταπετσαρια του σκοταδιου κοασματα κρωξιματα και βρυχηθμοι κολυμπανε στην πηχτη ατμοσφαιρα τιτιβισματα κακαρισματα και σφυριγματα κανουν μακροβουτια στην πισινα της νυχτερινης σιωπης ρουθουνισματα σαλιαρισματα και ρουφηγματα βγαζουν τα μαγιω τους και κανουν ηλιοθεραπεια ροχαλητα βηξιματα και φτερνισματα πινουν μπυριτσα στο μπαρ του ακριβου ξενοδοχειου πιπιλισματα στριγγλιες και χαχανοκλαψουρισματα φλερταρουν με την κορη του ξενοδοχου μουγκανισματα βελασματα και μασουλητα ξυλοκοπουν τον ξενοδοχο στην αποθηκη τριξιματα ξυσιματα και σπασιματα αδειαζουν ενα βαρελι lsd στην πισινα σουρσιματα και αλυχτισματα και ρεψιματα και μυκηθμοι και ηχοι απο καθαρισμα λαιμου πηδανε μεσα στην πισινα φωναζοντας αλληλουια ή τζερονιμο ή κατι τετοιο και εμεις φανταζομαστε πλοκαμια και ραμφη και νυχια και χαυλιοδοντες και κερατα και ουρες και βρωμικες δαγκανες και κατακοκκινα τριχωματα και τρεμουμε απ' τον πυρετο και περιμενουμε με αγωνια να ξημερωσει φυλαμε σκοπια με βαρδιες εδω και δεκα λεπτα ακουω απ' τα βαθη του πυκνου μαυρου στοματος εναν ανησυχητικο ηχο σαν σειρηνα πυροσβεστικου οχηματος περασμενη απο fuzz δεν μου φαινεται για φυσικος ηχος πραγμα που με κανει να ανησυχω ακομα περισσοτερο εχω ακουσει να μιλανε για την περιπολο και μαλλον ηρθε η ωρα να την γνωρισω απο κοντα..

XXX

Τα κατσαρολικα μαστουρωσαν στην κουζινα ενα απαγορευμενο χαμομηλι βραζει στην τσαγιερα ενα αμφιλεγομενο δειπνο μαγειρευεται στην μαρμιτα το τηγανι πριονιζει ηλιοκαμενα αβγα ματια που λιωνουν στην ηλεκτρικη ερημο καταϊφια με μοϊκανες συνωστιζονται στο ταψι και η βρυση συμμετεχει στο αλλοπροσαλο γλεντι τους εκσπερματωνει πανω στα μουτρα των πιατικων που περιμενουν αραδιασμενα στο νεροχυτη ενας μυστηριωδης νεος χορευει ινδιανικους χορους στην κορυφωση ενος βουνισιου πανηγυριου ενας δραπετης φωλιαζει σε μια ανωνυμη πολη ο ξενος επικοινωνει με μια αγνωστη διασταση κλειδωμενος σε καποιο δωματιο ενος φτηνου ξενοδοχειου βενζινοκινητοι τυμπανιστες οδηγουν φουτουριστικες στρατιες σε σουρρεαλιστικους βανδαλισμους κυβιστικα μελλοντα εκκολαπτονται σε εραλδικες μητρες μεταμοντερνα σκουπιδια εκτροχιαζονται στην λωριδα ταχειας καταναλωσης οι παντοφλες-λαγουδακια κρυφογελουν χαιρεκακα κατω απ' το κρεβατι μοναχικοι αστροναυτες προσεδαφιζονται σε παρωχημενες ιδεολογιες γεματες κρατηρες κυνηγημενοι ταξιδιωτες του χρονου καταφευγουν σε μια καλυβα στις εσχατιες της κακοφορμισμενης ψυχωσης αγχωμενοι χασικληδες καλλιεργουν μια επακτη νευρωση ευρηματικοι γυφτοι ανοιγουν νεους δρομους στον χωρο της εσκεμμενης δηλητηριασης ανακαλυπτοντας ή ακομα και εφευρισκοντας με μερακι ολο και πιο εντυπωσιακες ουσιες για να νοθευσουν την πραματεια τους ηδη το εντομοκτονο και το κατουρο θα επρεπε να θεωρουνται ξεπερασμενα γιαπικες ηλεκτρικες σκουπες αναλαμβανουν χιονισμενες επιφανειες καποιος κοιμαται τον κινεζικο υπνο στην εδρα του αστεγου οι συριγγες ειναι υπουλα εντομα μαζευονται σμαρι γυρω απ' τα μπρατσα μας τεινωντας το γλυκο κεντρι τους ενα αλογο καλπαζει στο χασμουρητο του οριζοντα περιηγητες πεδικλωνονται στα μουστακια του νιτσε για κοιτα αυτους τους μικρους γαλατες που τριγυριζουν στα σοκακια του κακοχτισμενου τερατος βουλιαζουν στην τρικυμια καποιων σκαλιων ενα αδεσποτο σκυλι τους αφηγειται ανεκδοτα γλειφωντας τα διατρητα χερια τους πρεζοκορμι γεματο κρατηρες γεματο παραθυρα για να αναπνεει καλυτερα και να ζεσταινει ο ηλιος την ψυχη του απο πού περασαν αραγε για να φτασουν σ' αυτη την πλατεια το ματωμενο φιδι πρεπει να βγει στην κεντρικη αρτηρια φθινοπωρινα απογευματα η βροχη απλωνει την υγρη κουρτινα της πανω απ' τις στεγες και ενοχλητικοι θορυβοι προσυγκεντρωνουν τα πληθη τους στις γωνιες οι τροφιμοι σερνονται εδω και εκει αναζητωντας λιγο νεον παιδια τρεχουν γελωντας αναμεσα σε συντριμμια η ασφαλτος εχει γινει κομματια αποκαλυπτει την γη που εκρυβε στα στηθη της ολα ανακατευονται χαρουμενα σε μια σεισμικη σαλατα και αδειαζονται στο εδαφος σαν παιχνιδια απ' το τσουβαλι ενος ψυχαναγκαστικου αγιου βασιλη το αγορι πρεπει να βγει στην κεντρικη λεωφορο τα παντα του προκαλουν νευρικοτητα και θελει να τα δει να φευγουν τρεχοντας προς τα πισω τα φαναρια εμποδιζουν τα κτιρια να το βαλουν στα ποδια καβαλαει την αρχαια καντιλακ και παιρνει τον δρομο προς την δυση..

XXXI

Το μονο που ονειρευονται ετουτη την ιδρωμενη στιγμη καθως προχωρανε μεσα στην τριχοφυια του δρακου ειναι να βγουν επιτελους απ' αυτη την γαμημενη ζουγκλα να βυθιστουν στην θαλπωρη του σπιτικου τους αφρολουτρου να βουτηξουν αναμεσα στα μπουτια της οικιακης συζυγου τους και να γερασουν στα ασφαλη προαστια μιας αστυνομοκρατουμενης πολης η οικογενεια το σχολειο και η τηλεοραση εκαναν καλα την δουλεια τους αλλα εχουν ακομα πολυ δρομο μπροστα τους τα ελικοπτερα τους περιμενουν στην αλλη ακρη της πρασινης παγιδας και εχει αρχισει να πεφτει το σκοταδι και η ωρα των χαμενων παιδιων πλησιαζει η τοπικη βλαστηση δεν φαινεται να τους συμπαθει ιδιαιτερα καθε τοσο αφηνει την ενστικτωδη περιφρονηση που αισθανεται για την πομπη τους και τις ομοιομορφες στολες τους να εκφραστει μεσα απο ακαθοριστα απομακρα κρωξιματα και φυτικες τρικλοποδιες οι λεγεωναριοι εχουν χεστει πανω τους απ' τον φοβο κρατουν σφιχτα τα οπλα τους και σφυριζουν προσκοπικα τραγουδακια και το βραδακι εχει ηδη ανοιξει τα σαγονια του μπροστα τους ο δοκτωρ λιβινγκστον υποθετω κατι ανησυχητικο παραμονευει πισω απ' τις διογκωμενες αμυγδαλες της νυχτας και δεν πρεπει να απογοητευσουν τον εκφωνητη των βραδυνων ειδησεων η ωρα των χαμενων παιδιων πλησιαζει ετσι οπλιζουν τα τουφεκια τους ετοιμαζουν τα πολυβολα και τα μπαζουκας τους και στεκονται καθιδροι και σε πληρη ετοιμοτητα στο παγωμενο κεντρο μιας οργισμενης ατμοσφαιρας λιγο πριν το δασος πεταξει ολα τα ρουχα του για παρτη τους τα στρατιωτακια προσευχονται στους ψευτικους θεους τους εκλιπαρωντας σαββατοκυριακα σε εξοχικες βιλες και τιμητικες συμμετοχες στα ασβεστωμενα χαμογελα τηλεοπτικων αφιερωματων λιγο πριν η εκδικηση βγει απο το θηκαρι της για να αστραψει γυμνη ο στρατηγος νοσταλγει ενα μυρωδατο πουρο κατι τριζει μεσα στις σκιες ενα ελαφρο αερακι χαϊδευει τα προσωπα τους μερικα δεκατα του δευτερολεπτου πριν η κολαση ανοιξει την αγκαλια της για χαρη τους ειδυλλιακα οραματα αμερικανικης ευτυχιας ελαχιστες λεπτοκομμενες φετες του πικαντικου χρονου πριν αρχισουν να ουρλιαζουν οι ηρωες προλαβαινουν να αισθανθουν την φρικη να γεμιζει ορμητικα τα πνευμονια τους λιγο πριν η ζουγκλα αποφασισει να δωσει ενα τελος στο ξεφρενο καρδιοχτυπι τους λιγο πριν το σκοταδι εκραγει πανω στο κεφαλι τους λιγο πριν τα δοντια του λυκανθρωπου αρχισουν να τους ξεσκιζουν λιγο πριν οι σφαιρες του ανταρτη αρχισουν να σκαβουν τα αυθαδη τουνελ τους μεσα απ' τα κορμια τους για να περασει το εξπρες του παιδικου γελιου λιγο πριν τα νυχια του γιετι και τα κερατα του τραγοποδαρου τους αρπαξουν λιγο πριν η αιωνια διψα του βρυκολακα κατεβει απ' τα βουνα για να εξερευνησει τις υπογειες σπηλιες της ψυχης τους λιγο πριν η ομαδα κρουσης των ζομπι ξεπηδησει απ' τις σκιες πισω απ' τα δεντρα για να αποσυναρμολογησει τις μιλιταριστικες μαριονετες λιγο πριν η εθνικη εφηβων των απατριδων αρχισει να παιζει ποδοσφαιρο με τα κρανια τους λιγο πριν τα χερια των νεκρων μαναδων πεταχτουν μεσα απ' το χωμα για να αρπαξουν και με βια να ξεριζωσουν τα αρχιδια τους λιγο πριν οι συμμοριες των χαμενων παιδιων εφορμησουν μεσα απ' το πηχτο σκοταδι καβαλα στα ιπταμενα σκουτερακια τους κραδαινωντας τσεκουρια για να τους δωσουν ενα μαθημα πολεμικης αρετης λιγο πριν η αγρια νυχτα χιμηξει στα λαρυγγια τους για να εξηγησει λεπτομερως στις καρωτιδες τους την γνωσιολογια της αιμορραγιας οι πεζοναυτες πεθαινουν χωρις να εχουν καταλαβει και πολλα πραγματα σαν κομπαρσοι σε ενα παραμυθι με ωραιο τελος ο δοκτωρ λιβινγκστον υποθετω.

XXXII

Μειζονες και ελασσονες ιδιοκτητες της ανθρωποτητας συνεστιαζουν στο αιθριο μιας απορθητης επαυλης ο πινοσετ πινει σαμπανια και συζηταει φλογερα με τον χιτλερ διαφωνωντας εντονα για καποιο ζητημα ο πάπας καθαριζει τα δοντια του με μια οδοντογλυφιδα ο σταλιν ρευεται τον αστακο του και χαϊδευει το πυκνο μουστακι του ο αρχιεπισκοπος χριστοδουλος πεσμενος στα τεσσερα ξηγιεται τσιμπουκακι στον καρλομαγνο ο ιουλιος καισαρας απλωνει το χερι του για να αδραξει μια χουφτα φυστικια απ' το τραπεζι ομως η ωρα διαφορα μελη της οικογενειας παπανδρεου πραγματοποιουν αλλαξοκωλιες με διαφορα μελη της οικογενειας καραμανλη ο ρηγκαν ντυμενος σερβιτορα μαστιγωνει τον αγαμεμνωνα ο τονυ μπλαιρ πιπιλαει αργα και απολαυστικα τα δαχτυλα των ποδιων του κεμαλ ατατουρκ ενω ο μπιλ γκεητς μαλακιζεται σε μια γωνια και ο βαρδινογιαννης μαζι με τον κοκκαλη κανουν στριπ-τηζ για χαρη της θατσερ η οποια την ιδια στιγμη επιδιδεται σε λεσβιακο σεξ με την μαντλιν ολμπραϊτ ομως η ωρα της μεγαλης ο λενιν καταπινει με ηδονη τα ξερατα του μουσολινι ο σεσιλ ροουντς καταβροχθιζει εκστατικα τα σκατα του φρανκο η βασιλισσα ελισσαβετ περιποιειται με δυο δαχτυλα την κωλοτρυπιδα του παυλου μπακογιαννη ο οποιος με τη σειρα του γλειφει την μαρμελαδα απ' τα στηθη της γιαννας αγγελοπουλου-δασκαλακη ο ελευθεριος βενιζελος ανταλλαζει γλωσσοφιλα με τον μαο ο ζακ σιρακ ξυριζει τα μπουτια του καλβινου ομως η ωρα της μεγαλης γιορτης η ιμελντα μαρκος σοδομιζει τον μπισμαρκ με εναν πλαστικο πουτσο ο ναβουχοδονοσορας εκσπερματωνει πανω στα μουτρα του στρατηγου λη ο σημιτης καθαριζει με την γλωσσα του τις μασχαλες του ξερξη ο τσωρτσιλ ρευεται το σπερμα του ναπολεοντα ομως η ωρα της μεγαλης γιορτης εχει σημανει και σμηνη χαμενων παιδιων αγορια και κοριτσια με λαμπερα ματια πεφτουν απ' τον ουρανο χωρις αλεξιπτωτα σφιγγοντας στα χερια τους τις λαβες αστραφτερων μαχαιριων τα οποια και καρφωνουν στα χοιρινα κεφαλια στα οποια προσγειωνονται ετσι ωστε η πρωτη τους συναντηση με καποιο στερεο σωμα μετα την εκτεταμενη πτωση τους στο κενο να εξελισσεται σε μια αιματηρη συνομιλια αναμεσα σε τριανταεξι εκατοστα ευγενικης σκληροτητας και χιλια τριακοσια γραμμαρια φαιας ηλιθιοτητας.

XXXIII

Ο δρακος κοιμαται η καταιγιδα ονειρευεται οτι διακορευεται και επειτα ρευεται το σπερμα του εραστη της τα συννεφα πυκνωνουν το τρεμουλο των βλεφαρων της επιταχυνεται θα βρεξει λεει καποιος περαστικος οι ανθρωποι των υπονομων συνεδριαζουν κατω απ' την οι υπανθρωποι των ρετιρε συνεστιαζουν πανω απ' την πολη ακουστε τα μπουμπουνητα θα βρεξει ωρα να ανοιξετε τις ομπρελες σας ωρα να χωθειτε κατω απο υποστεγα να μαζεψετε την μπουγαδα οσο ειναι καιρος ο δρακος κοιμαται τον αιωνιο υπνο του περιμενοντας την ενεση που θα τον ξυπνησει κοιμαται και ονειρευεται η καταιγιδα συσσωρευεται σιγουρα ο θεος αστειευεται αυτος ο θεος που πασπαλιζει με μπαχαρικα την ζωη μας θα' θελα να' ξερα ποιος εμπορευεται την αναπνοη μας ποιος εμβολιαζει με αναισθητικο την ψυχη μας ποιος νοθευει με τσιμεντο το ψωμι μας και φτυνει πηχτες ροχαλες μεσα στο κρασι μας ποιος ειναι λοιπον αυτος που αναψε το στουπι μας θα βρεξει λεει καποιος.

XXXV

Γιγαντιες νυχτεριδες με κερατα διευθυνουν τα οργια στους δρομους των ετρουσκικων πολεων ο ζωροαστρης ευλογει τις φλογες λιγο πριν χτυπησουν την πορτα οι ρωμαιοι λιγο πριν περασουν το κατωφλι ο νομος και η ταξη με την αγκαλια τους γεματη μεγαλα πακετα με φιογκους με τα ματια τους να προεξεχουν απ' τις διδυμες τσεπες του κεφαλιου τους και τα αυτια τους τεντωμενα να οσμιζονται ομολογιες ερχονται για να μας θαψουν κατω απο μια ακατασχετη πολυφαγια και επειτα να δικαιολογησουν τις πραξεις τους με μια ξεδιαντροπη φλυαρια χαρτινα πλοιαρια σαπλαρουν για την απελευθερωμενη ουκρανια λιγο πριν ο κοκκινος στρατος γρατζουνισει με τα νυχια του τα πατζουρια λιγο πριν το τερας σπασει με τις οπλες του τα παραθυρα για να εναποθεσει την ραδιενεργη αυρα του στο σαλονι για να τηγανισει τα πυρηνικα αποβλητα του στην κουζινα για να ξαλαφρωσει την τοξικη κυστη του στην τουαλετα και να βιασει τις κορες μας στο υπνοδωματιο επωφελουμενος απ' την περιρρεουσα υστερικη μακαριοτητα και διακατεχομενος απο τσιμεντενια λαγνεια ο δοκτωρ φρανκενσταϊν θετει σε λειτουργια τον πυρηνικο αντιδραστηρα ξεχνωντας οτι δεν ειναι παρα ενας ανθρωπος και επομενως ηλιθιος και ατελης αυτα παθαινεις ομως αμα μπλεκεις με μαϊμουδες που μιλανε.

XXXVI

Φιλοδοξες σπονδυλικες στηλες ντοπαρονται πριν συμμετασχουν στο παγκοσμιο πρωταθλημα λορδωσης κυφωσης και ενοργανης σκολιωσης οι κλειδωσεις γουργουριζουν στην ορθοπεδικη θυελλα αυθαδεις οδοντοστοιχιες αρνουνται να συμμορφωθουν στις υποδειξεις που τους απευθυνουν αυστηρα σιδερακια καποτες αποξενωνουν εκνευρισμενα πεη που εισδυουν σε σφιχτους κολπους συμποτες λαχανιαζουν στο χαμαμ των σφιγκτηρων ιπποτες αποθηκευονται σε αεροστεγεις πανοπλιες διαδηλωτες καταγραφονται απο αρπακτικες καμερες τηλεοπτικα συνεργεια ενεδρευουν στις σκιες ετοιμα να ρουφηξουν την ψυχη των περαστικων τραυματισμοι σχεδιαζονται σε υγρα υπογεια μοντελα εκδιδονται σε ευηλια ρετιρε πονηρα λαχανικα κατασκευαζονται σε βλοσυρα εργοστασια ο ουρανος μειωνεται σταδιακα στα κατα τοπους εργοταξια συνταξιουχοι βασανιστες ταϊζουν τα περιστερια και βολταρουν στο παρκο πρωκτοραφη στην ξεσκισμενη τρυπα του οζοντος αλλοιθωροι κυκλωπες παρατηρουν τα χάλια μας εκατογχειρες γιγαντες επιδιδονται σε τελετες φιστ φακινγκ η μεδουσα λουζει τα μαλλια της πληθωρικες νοικοκυρες κρεμουν απ' το μπαλκονι τους το κεφαλι της για να στεγνωσει η μαρμαγκα παραμονευει κατω απ' τα κυματα τα ξωτικα κρυφακουουν τις συζητησεις μας καλικαντζαροι ανακατευουν τα καλωδια τα στρουμφακια καταβροχθιζουν τα σπιτια τους κοκκινα μανιταρια με ασπρες βουλες τα στρουμφακια παραληρουν στο ξεφωτο συννεφα ταξιδευουν στο ουρανιο δερμα τους ο δρακουμελ καπνιζει αμετρητα τσιγαρα στον καταραμενο πυργο του κατοικοι δυτικων μητροπολεων καταναλωνουν αρειμανιως την εκδικηση των ινδιανων χειριζονται κομψους αναπτηρες και γεμιζουν φιλοξενα τασακια.

XXXVII

Η μηρυκαστικη ταξη γευματιζει στο ψυχιατρειο των αγελαδων οι μηρυκαστοι ειναι ντυμενοι στην τριχα οι μηρυκαστες ειναι πνιγμενες στην προικα καρφωνουν στο κεφαλι τους μια προκα για να κρεμασουν ο καθενας το ταμπελακι του η ατμοσφαιρα καιει σαν την κολαση η μηρυκαυστικη ταξη τρεχει με ενα σπορ αμαξι μια φιλανθρωπικη πραξη σταζει ζουμια πανω απ' το νεροχυτη ειμαστε ολοι εγκλειστοι σε ενα σπιτι χωρις παραθυρα παρεα με εναν ιδιωτικο μινωταυρο σε εναν λαβυρινθο χωρις εισοδο μαζι με εναν αυτοκτονικο μινωγραμμο ειμαστε ολοι νοτες σε ενα φαιδρο πενταγραμμο με παραβιασμενη κλειδαρια και ακαταληπτο μετρο ατομικες δοσεις διοξινης και ηλεκτρομαγνητικων κυματων η επικοινωνια ειναι στα χερια σας καλυτερα δεν γινεται ημερησιες τελετες ουρολαγνειας στο ψυχιατρειο των αγελαδων ρευεται η μηρυκαστικη ταξη.

XXXIX

Τον πιανουν σπασμοι και ταχυπαλμια πεφτει κατω και χτυπιεται και ουρλιαζει του τρεχουν τα σαλια και δακρυζει και αφριζει η λυσσα βαραει με δυναμη την πορτα του κελιου της η λυσσα θελει να βγει εξω στον καθαρο αερα για να βροντοφωναξει την απολυτη περιφρονηση της την απολυτη αηδια της για την υπαρχουσα ταξη πραγματων στο δερμα του φυτρωνουν πυκνες τριχες τα νυχια του εγιναν γαμψα τα δοντια σουβλερα τα ματια κατακοκκινα ματωμενα πληγωμενα απ' αυτα που βλεπουν ολα οσα κατεγραψαν απο τοτε που πρωτοανοιξαν τα βλεφαρα τους ηταν αιχμηρα τραυματιστηκαν και τωρα αιμορραγουν το ζεστο ρυακι της κραυγης του κυλαει και κυλαει και κυλαει για μια στιγμη βλεπει την αντανακλαση του στο χαμογελο ενος πολυοροφου κτιριου βλεπει τον εαυτο του και τον χαιρεταει ο δοκτωρ χαϊντ υποθετω καλωσηρθες φιλε μου η ωρα των χαμενων παιδιων εχει σημανει ελα να γκρεμισουμε παρεα ο,τι αυτοι χρειαστηκαν χιλιετηριδες ακαταπαυστης αφοδευσης για να οικοδομησουν ο κυριος τζεκιλ και ο δοκτωρ χαϊντ ο κυριος χαϊντ και ο δοκτωρ τζεκιλ ο δοκτωρ τζεκιλ και ο κυριος χαϊντ ο δοκτωρ χαϊντ και ο κυριος τζεκιλ...

XLI

Τρωγλοδυτες παιζουν κρυφτο στο δικτυο των υπονομων γκεσταπιτες παιζουν γκολφ με χρυσα μπαστουνια βαρυποινιτες παιζουν ταβλι ή βαρανε νταγκλες μεθυσμενοι σατυροι χορευουν στο δασος ενθουσιασμενες βακχες σφαζουν στο βουνο τουρλωτα αγγελακια χτιζουν φωλιες στους θολους των εκκλησιων πικαντικα διαβολακια τρυπωνουν στους εγκεφαλους των αστων τηλεχειριστηρια εμφυτευονται στα χερια των προλεταριων γιουφια μοιραζονται στους κυκλους των λουμπεν προλεταριων τριπακια λεηλατουν ενα αμοιρο μυαλουδακι κουμπια εναρμονιζουν ενα ατακτο πληθος φερμουαρ ανοιγοκλεινουν σε ενα αδηφαγο στομα μπατσοι της διωξης ναρκωτικων τρεκλιζουν απ' το πολυ πιωμα η καταστασιακη διεθνης ηταν μαρξισμος υπο την επηρρεια lsd και ο μαρξισμος ηταν ενας χριστιανισμος που συγκρατησε τα δακρυα του στην κηδεια του θεου.

XLII

Προσκεκλημενοι στο παγκοσμιο βουντου πικ-νικ στη νεκρη ζωνη μια ρομαντικη ησυχια απλωνεται στο διακενο μεταξυ των χαρακωματων στοργικη σιωπη για την ομηγυρη των πτωματων η γυρη αυτου του λουλουδιου φερνει ομορφα ονειρα μας ειχε πει ο ινδιανος την σνιφαρεις και σε πεντε λεπτα βρισκεσαι σε απευθειας συνδεση με το κεντρο επιχειρησεων του μορφεα ειναι αδεια τα ματια του ορφεα και η καρδια του εχει στιφτει μεχρι την τελευταια σταγονα πανω απ' την σαλατα του πονου εχει το βλεμμα του δολοφονου και την μυρωδια του λυκου και η λυρα του εχει δυο χορδες σπασμενες ενας ισορροπιστης βαδιζει σε γραμμες διακεκομμενες αναμεσα στα δυο ρευματα της λεωφορου τα πνευματα της επαυλης δεν αναπαυονται ποτε μονο σερνουν τις αλυσιδες τους στις σκαλες και χτυπουν με βαριοπουλες τους τοιχους νεοι πολιτισμοι ανθιζουν στην βουλωμενη εδω και μηνες τουαλετα καποιος πρεπει να φωναξει ενα συνεργειο απολυμανσεων ή ακομα καλυτερα εναν εξορκιστη οι θεοι μπορει να νιωθουν φιλικα αισθηματα για εναν υλιστη οχι ομως και για εναν υπασπιστη.

XLIII

Ο αγιος ελβις αγριος ελβις ο ελβις με δυο κεφαλια ενα αγγελικο και ενα δαιμονικο το ενα σταζει αιμα και το αλλο αναπνεει λουλουδια ο ελβις με οχτω χερια τα τεσσερα δεξια κρατουν απο μια μολοτοφ τα τεσσερα αριστερα κραδαινουν απο εναν αναπτηρα ο ελβις φτερωτος σαν νυχτεριδα σαν αετος ο ελβις τρελος ο ελβις μαστουρωμενος ο ελβις τριπαρισμενος ο ελβις εξαπολυει την ξεχειλωμενη γλωσσα του και αρπαζει βομβαρδιστικα οπως ο χαμαιλεοντας αρπαζει τις μυγες οι φρυγες κρατουν καλα φυλαγμενα τα μυστικα τους αλλα οι σκυθες εφορμουν απ' τον ουρανο πανω σε ιπταμενα χαλια φορωντας ολοι προσωπεια του ελβις ο ελβις με ολοπροσωπη κουκουλα τον αναγνωριζουμε απ' τις προκλητικες κινησεις της λεκανης καθως σημαδευει με ενα καλασνικοφ το μηλο στο κεφαλι της ευας το μαγαζι ειναι σελφ σελβις ο ελβις σκιζει το στηθος του και απο μεσα εκτινασσονται διηπειρωτικοι πυραυλοι ο ελβις σπαει με ενα σφυρι το κεφαλι του και απο μεσα εκτοξευεται ενα επανδρωμενο διαστημοπλοιο με αποστολη να προσγειωθει στον πλανητη γη και να διαπιστωσει άν ειναι κατοικισιμος ο ελβις κυλιεται σε σπασμενα γυαλια ο ελβις επαθε αμοκ τρεξτε να κρυφτειτε κλειστε την τηλεοραση πριν κανει το μοιραιο βημα και περασει απ' την οθονη στο σαλονι σας κλειδωστε την πορτα αμπαρωστε τα παραθυρα καποιοι αμολησαν τον ελβις αποψε!

XLV

Να ανακαλυψουμε νεες πηγες οπου το νερο θα ρεει αυθονο διαυγες σαν την σκεψη του εκτελεστη πισω απ' το στοχαστρο νεα συντριβανια στην μεση της ερημου που θα αναβλυζουν κουβαλωντας μαζι τους σπινθηρες απ' τον πυρηνα του κοσμου στιγμιοτυπα απ' την υπογεια λιμνη της δημιουργιας να γεννησουμε μια νεα φυλη που θα ειναι ευγενικη και αυθαδης βλασφημη και προσχαρη μια σπορα που να γνωριζει πως να μεταμορφωνει τα παντα και να μεταμορφωνεται απ' τα παντα μια γενια που να κατεχει τα μυρωδικα μυστικα των γιορτων και τις τεχνικες της καλης χωνεψης να κατασκευασουμε νεες μορφες αλητειας να καπνισουμε την ευφορικη πιπα του πολεμου να σοδομισουμε την ερμητικη κωλοτρυπιδα της αληθειας να εκτοξευσουμε την πυραυλοκινητη μαλαπερδα του ηρωικου σκεπτικισμου να ξεθαψουμε το αιματοβαμμενο τσεκουρι της ειρηνης να φωναξουμε να χορεψουμε να τραγουδησουμε να επιτεθουμε να...

Διμοιριες καταφτανουν για να αποκρουσουν το συνεχως αυξανομενο πληθος των εισβολεων ομως το πηχτο κοκκινο του γουρουνισιου αιματος και το νομοταγες μπλε μας δινουν μωβ και αυτο ακριβως ειναι το χρωμα που απλωνεται αιφνιδιως σε αυτα τα ψυχρα βραχια καθως ανατελλει καταπανω τους ο ηλιος της αρνησης ηρθε λοιπον η ωρα να γευτουν το ιδιο τους το αιμα σερβιρισμενο με την μορφη ξαφνικων πιδακων που εκτινασσονται προς διαφορες κατευθυνσεις καθως σπαθια χατζαρες γιαταγανια εγχειριδια σουρικεν και αλλα επιχειρηματα χορευουν εξασκωντας μια αιχμηρη κριτικη πανω σε λαιμους συνηθισμενους να βγαζουν διαταγες και προεκλογικες ομιλιες ακολουθουν σκηνες απειρου καλλους και απιστευτης βιαιοτητας τις οποιες δεν προτιθεμαι να περιγραψω λεπτομερως καθοτι ακομα και η φαντασια εχει τα ορια της θα αρκεστω να παραθεσω εναν καταλογο οργανων αφηνοντας τους πιθανους συνδυασμους που μπορουν να ανθισουν αναμεσα τους να συναγωνιστουν στο μυαλο του αναγνωστη φλεβες πηρουνια τρυπανια δοντια χερια κομπρεσερ ποδια αμυγδαλες οδοντιατρικοι τροχοι νυχια νεροπιστολα γεματα βιτριολι πλευρα κλαδευτηρια εντερα νυστερια καρδιες μπλακεντεκερ στομαχια ορχεις σφυρια αρπες ματια πριονια συκωτια σκατοβουρτσες κωλοτρυπιδες ραπτομηχανες αυτια ρουθουνια συρραπτικα σπληνες ταναλιες ματια ηλεκτρικης κουζινας εξατμισεις μηχανων μεγαλου κυβισμου πνευμονες ραπιντογραφοι σκαλπ αγκυρες κλπ.

Ο αμλετ πεταξε το σπαθι του και αρχισε να γελαει με μανια σαν να ειχε ακουσει ενα απο εκεινα τα αστεια που πηγαζουν απ' τον πυρηνα της πραγματικοτητας η ντεμπι χαρρι σκουπισε τη λευκη σκονη απ' το ρουθουνι της και αναζητησε τα ρουχα της που αναπαυονταν σκορπισμενα στο καμαρινι απ' τα εσωρουχα της ομως βρηκε μονο το στηθοδεσμο ο οιδιπους-κυκλωπας αφαιρεσε το μεταλλικο καλυμμα απ' τα ματια του και αφησε την ακτινοβολια που εκτινασσοταν ανεξελεγκτη απ' τις κορες του να γλυψει σε βαθος καθε γωνια του μιασμενου χωρου η ζαν ντ' αρκ βουτηξε το πινελο στο αιμα της περιοδου της και αρχισε να ζωγραφιζει στους τοιχους ο προμηθεας επλασε το σαλιο μεσα στο στομα του και εκτοξευσε μια καλοζυγισμενη και βαρεια ροχαλα στα μουτρα του ερμη καταστρεφοντας το μακιγιαζ του φτεροποδαρου και ελαφροαρχιδου δημοσιογραφου η τουρα σατάνα κοβει με ηλεκτρικο πριονι τα χιλιαδες κεφαλια μιας φρικαλεας λερναιας υδρας στις φλεβες της οποιας δεν ρεει αιμα αλλα εντομοκτονο το οξυγονο ειναι αρκετο μεσα στην διαστημικη καμπινα και η ταινια θα ξετυλιγεται για πολλη ωρα ακομα απ' την μπομπινα επιβατες της μαυρης φωτισης επιστρεφουν απ' την ελευσινα θιασωτες της λευκης φωτισης κοιμουνται στα κλαδια της βελανιδιας ασυνειδητοι πυροσβεστες κλαδευουν τα κλωναρια της φωτιας φιδια βγαινουν απ' το αβγο τους μεσα στην προστατευτικη αγκαλια της αετοφωλιας ο φουριε γωνιομετρει το υγρο αιδοιο του συμπαντος η μαγισσα κλωκλω προσθετει λιγο αιμα τσουκνιδας στην αναβραζουσα μαζα του μαγειρευομενου μιγματος ο εχθρος θα αργησει πολυ να αναρρωσει απ' τις συνεπειες του πληγματος που δεχτηκε λεει ο στρατηγος και απομακρυνεται οδηγωντας ενα ιπταμενο ποδηλατο.

LIII

Μελανησιοι ιερεις χωνουν καρφιτσες σε μια κουκλα μπαρμπι εξεγερμενα πλεημομπιλ απελευθερωνουν παιδικα δωματια και τουφεκιζουν τυραννικους πιτσιρικαδες ενας αιμοδιψης αγκαλιτσας λιγουρευεται αμεριμνα βρεφη μοχθηροι θεοι στροβιλιζονται σε ενα διεστραμμενο συμπαν ανοσιουργηματα διαπραττονται σε καποιο αγροκτημα βλασφημες προεκτασεις ανακαλυπτονται σε ευυποληπτα βιβλια πολυτονικα συγγραμματα αγνοουνται σε απομακρα ραφια ατονικοι βρυχηθμοι διαπλεκονται σε κακοφημα στεκια τα αρχιδια του αναγνωστη εχουν γινει τσουρεκια μυστικοπαθεις ερευνητες αναβουν περιτεχνα τσιμπουκια εραστες συμπλεκονται σε απροσμενα τουρλουμπουκια εωσφορικοι φαρσερ προσφερουν σκοτεινες εκπληξεις ο ουρανος αποψε ειναι γεματος εκρηξεις ο ουρανος ειναι γεματος με επιμονες διαφημισεις το τελος του κοσμου ζωντανα στις ειδησεις ανηλικες μαθητριες πασαλειφονται με σπερμα το μηχανημα αρνειται να δεχτει το κερμα αφελεις αριστεριστες κολλανε αφισες ο καραγκιοζης κωλομπαρευει το καταραμενο φιδι ο οντιν σαδομαζοχιζεται καρφωμενος στα κλαδια της αρχαιας φλαμουριας μπαχαλα ξεσπανε στο κεντρο της πολης ακρωτηριασμενες ακροπολεις αργοσαπιζουν σε περικυκλωμενους λοφους ενα πηχτο νεφος κατακαθεται στο εγκιβωτισμενο τοπιο το τραγουδι των εξατμισεων χρωματιζει τους πνευμονες των ακινητοποιημενων οδηγων παραξενες αποριες γεννιουνται στα μυαλα των παιδιων των φαναριων αναψυκτικα με μυστικη χημικη συσταση εκτιθενται στα περιπτερα περιοδικα για ηλιθιους ξεφυλιζονται απο ηλιθιους στην αυτοκρατορια των ηλιθιων ρακοσυλλεκτες γευματιζουν με το περιεχομενο αστραφτερων πτυελοδοχειων ανερχομενοι ηθοποιοι κολυμπανε σε πισινες γεματες βιοχλαπατσα μερακλωμενοι θυμοσοφοι εξαπολυουν σκοτεινα καλαμπουρια βλογιοκομμενοι δημοσιοι υπαλληλοι ταξινομουν νεκρες κατσαριδες επιληπτικοι εστιατορες ρευονται με ευχαριστηση ημιβλαμμενοι ταριφες περδονται με ικανοποιηση ξεροκεφαλοι οικοδομοι γρυλιζουν καθως χωνουν πλαστικα σφυροδρεπανα στον κωλο τους ξαναμμενες καρυατιδες εξαγουν αεροπλανοφορα απ' το αιδοιο τους τουριστες φωτογραφιζουν καλοκαιρινες οδομαχιες δορυφοροι παρακολουθουν διεθνεις συνομιλιες στρατιωτες εξαϋλωνονται σε θερμοπυρηνικες μαχες κρασι σερβιρεται σε επεξεργασμενα κρανια πλυντηρια πιατων βασανιζονται απο υπαρξιακες ανησυχιες ρομποτ αποφασιζουν για το μελλον του κοσμου φετιχιστες χαϊδευουν προκλητικα γεωτρυπανα νεκροφιλοι γευονται τα καλλη παγωμενων δεσποινιδων υδροκεφαλοι κοινωνιολογοι προσπαθουν να ερμηνευσουν το φαινομενο της νεανικης εγκληματικοτητας ελευθεροι σκοπευτες εποπτευουν τον χωρο απ' τις ταρατσες ηρωες κινουμενων σχεδιων βαρανε ενεσεις και απασφαλιζουν χειροβομβιδες μιλιταριστικοι δανδηδες ποζαρουν στον καθρεφτη υποπτοι σερβιτοροι μας κλεινουν το ματι σκασε πια μας τα επρηξες βουλωστο δεν αντεχω αλλο σκασε!

Και επιτελους εφτασε η μερα που τα διαστημοπλοια φανηκαν στον ουρανο σμηνη απο ιπταμενες πολεις διαφορων μεγεθων και χρωματων διαφορετικων και απροσμενων σχηματων αιωρουνταν πανω απ' τα κεφαλια μας ροζ τσαγιερες διαφανεις μυρμηγκοφωλιες ασημενιες κβαντικες ακριδες και αεριωθουμενα λιμανια του πολυδιαστατικου δικτυου οι οδηγοι εβγαιναν απ' τα μποτιλιαρισμενα οχηματα τους και ξεφωνιζαν στα κινητα τους οι πολιτες συνωθουνταν στους δρομους κατω απ' το θεατρο αλλοκοτων σκιων που ειχαν στησει οι ανοιξιατικοι επισκεπτες η τηλεοραση επαναλαμβανε αυστηρες εκκλησεις προς τους υπηκοους να μεινουν σπιτι και να κλειδωσουν τις πορτες και κατα διαστηματα εριχνε βιντεοκλιπ απο χρυσα σουξε της κατινας γαρδουμπη και του σηφη σακαφλιακη με το πορτοκαλι κροκοδειλε σακακι τα απομειναρια των κυβερνησεων ολων των κρατων και των διευθυνσεων ολων των πολυεθνικων εταιρειων του πλανητη καταναλωναν αξεχαστες ποσοτητες λεξοτανιλ ταβορ ζαναξ σεροξατ λαντοζ στιλνοξ αμφεταμινων και νικοτινης και συμβουλευονταν παραφρονες ειδικους και μυθομανεις αστρολογους ο ηχος απο ενα δισεκατομμυριο σπασμενες βιτρινες που σωριαστηκαν στον δρομο διπλα σε ενα δισεκατομμυριο φλεγομενα αυτοκινητα ιδιωτικης και δημοσιας χρησεως υποδεχτηκε με τον γλυκο τροπο του την εξωγηινη αντιπροσωπεια φωτα αρχισαν να αναβοσβηνουν πανω σε ενα τεραστιο σφαιρικο διαστημοπλοιο γεματο κεραιες και στοματα και το παραβατικο αναλογικο συνθεσαϊζερ που λειτουργουσε στον πυρηνα του απηγγειλε σε ολες τις γλωσσες του πλανητη ανθρωπινες και μη και σε ασυλληπτη ενταση ωστε το μηνυμα της ελευθερης ομοσπονδιας των αυτονομων αστρων να ακουστει καθαρο και ξαστερο απ' ολα τα αυτια της φρικαρισμενης γης τις παρακατω φρασεις: οχι αλλες επιτροπες ο μεγας θεος παν χορευει στην καρδια μας η κωμωδια αρχιζει!