πυροσοφική πραγματεία

μιχάλης τάδε

Βαλπούργεια νύχτα. Όλοι οι δαίμονες, τα ξωτικά, τα τελώνια, οι καλικάντζαροι, οι νεράιδες και τα αερικά έχουν βγει στο λιβάδι. Μάγισσες σκυμμένες πάνω από τσουκάλια ανακατεύουν μίγματα, η σύνθεση των οποίων θα μπορούσε να προκαλέσει αυτόματη ανάφλεξη των σπλάχνων και έκρηξη του εγκεφάλου σε οποιονδήποτε υπάλληλο του οργανισμού φαρμάκων και τροφίμων μέσα σε χρόνο dt. Ρίχνουν μέσα λίγο αίμα βατράχου και υγρό μπαταρίας, πασπαλίζουν με τριμμένη κατσαρίδα και νιφάδες λεπρού, αναρωτιούνται αν θα έπρεπε να προσθέσουν κολπικά υγρά ηρωινομανούς, χύσι αυνανιστή καλόγερου, πύον βλεννοφρενούς ασθενούς, ρίζα μανδραγόρα, εμετό σαρκοφάγου μηχανήματος, κόκαλα νυχτερίδας, κέρατα παιχνιδιάρη διαβόλου, νύχια νεκροφάγου, δόντια σπανίου γραμματοσήμου της Νέας Γουινέας, μανιτάρια ψιλοκυβίνης, χώμα από νεκροταφείο ανηλίκων, μάτια σαλαμάνδρας, βενζίνη, σαπούνι, ζάχαρη και μηχανόλαδο (καθώς και ναφθαλίνη, χλωρίνη και ροκανίδια αν θέλετε), απόβλητα πυρηνικού εργοστασίου, κόκα-κόλα, κόπρανα, ούρα, τσίμπλες, κερί αυτιών, μύξες, παχιές πράσινες ροχάλες, πρωκτική βλέννα, πιτυρίδα, τερηδόνα, χολή ή απλώς πιπέρι. Μια μάγισσα πλησιάζει την κουτάλα στο στόμα της και αποφαίνεται ότι αυτό που χρειάζεται είναι λίγος κιμάς από ζόμπι και δύο κουταλιές της σούπας γαστρικό οξύ.
Δρυίδες συγκεντρώνονται γύρω από κατασκευές ογκολιθικού τέτρις. Αστρονόμοι απομακρύνονται βιαστικά απ' το τηλεσκόπιο, πριν πέσει πάνω τους το βλέμμα ενός ανεξερεύνητου πλανήτη. Νεκρομάντεις βλέπουν έντρομοι τα αναγνώσματά τους να ζωντανεύουν. Σαμάνοι χτυπούν τύμπανα από εξωγήινο δέρμα. Βρικόλακες ζευγαρώνουν με λυκανθρώπους κάτω απ' την σελήνη. Φαντάσματα κάνουν κόντρες καβάλα στα σύννεφα. Όργια φρενοβλαβών ιερέων απλώνονται σαν χαλί πάνω στην γη και σε κάποια σημεία (όπου απαιτείται απ' το περίτεχνο σχέδιο του χαλιού) εξελίσσονται σε σφαγές. Αγέλες από βάκχες κατεβαίνουν απ' τα βουνά. Αίμα στάζει απ' το στόμα τους. Τα μάτια τους αποκαλύπτουν οργασμούς επί οργασμών. Ο Μέγας Θεός Παν αυτοπροσώπως εμφανίζεται εν μέσω χειροκροτημάτων και παίζει τον αυλό του προκαλώντας εκσπερματώσεις, εκρήξεις, κρίσεις πανικού, κρίσεις επιληψίας, ψυχωσικά επεισόδια, απογειώσεις, καλά και κακά ταξίδια, εκτινάξεις, εκπυρσοκροτήσεις, σεισμούς, ουρλιαχτά, αλυχτίσματα, συγκρούσεις, εισβολές στρατών από άλλα ηλιακά συστήματα, πυρηνικά ολοκαυτώματα, δεύτερες παρουσίες, μαζικές αυτοκτονίες και μαζικές δολοφονίες, γεννήσεις κατσικιών με τρία πόδια, λιποθυμίες, μαζικές αναστάσεις, κραχ του χρηματιστηρίου, εξεγέρσεις, επαναστάσεις, πραξικοπήματα και πανελλήνιες εξετάσεις.
Τότε έρχεται αυτό που όλοι ήξεραν ότι κάποτε θα έρθει αλλά προσπαθούσαν να το ξεχάσουν. Μια ηλιαχτίδα μαχαιρώνει τη νύχτα και η ανατολή του ηλίου ξεκινάει. Αμέσως αρχίζουν να τα μαζεύουν. Όσα όντα δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την παρουσία τους σε έναν ηλιόλουστο κόσμο χώνονται στην τρύπα τους ή χάνονται στον ουρανό τους. Οι υπόλοιποι ξεβάφονται, πλένονται, ντύνονται και χτυπούν στα γρήγορα ενέσεις θοραζίνης.
Ο ήλιος ανατέλλει πάνω από ένα εύτακτο τοπίο. Ομοιόμορφα κουκλόσπιτα με περιποιημένους κήπους στέκονται παραταγμένα στη σειρά και αναμένουν την πρωινή επιθεώρηση του γαλατά. Κυρίες και κύριοι με ατσαλάκωτα κοστούμια και φορέματα συμβουλεύονται ρολόγια στην στάση. Έρχεται το λεωφορείο. Επιβιβάζονται και κατευθύνονται προς τις δουλειές τους. Άλλη μια μέρα ξεκινάει...

(Καλοκαίρι 2003)