Wezwanie dziewic

13. Po Ewangelii, jeśli konsekracja ma się odbyć przed ołtarzem, biskup przechodzi do przygotowanego tam krzesła i siada. W tym czasie schola śpiewa odpowiednią antyfonę, np.:

                   Roztropne  dziewice
                   przygotujcie lampy swoje
                  Oblubieniec wasz  nadchodzi,
                   wyjdźcie Mu na spotkanie.
Wówczas dziewice mające przyjąć konsekrację zapalają świece i prowadzone przez asystujące im konsekrowane dziewice lub kobiety świeckie, podchodzą do prezbiterium i stają przed wejściem do niego.

14. Biskup z miejsca przewodniczenia wzywa dziewice, śpiewając lub mówiąc głośno
                Przyjdźcie córki, słuchajcie mnie, nauczę was bojaźni Pańskiej.
W odpowiedzi dziewice śpiewają antyfonę:

               Oto idziemy z radosnym sercem,
               Wielbimy Boga i chcemy oglądać Jego oblicze.
               Panie, nie zawiedź nas,
               ale postąp ze nami według swojej dobroci
               i według swego wielkiego miłosierdzia.

Śpiewając antyfonę wchodzą do prezbiterium i tam ustawiają się w taki sposób, żeby wszyscy mogli dobrze widzieć obrzędy. Świece stawiają na świecznikach lub podają ministrantom, od których odbiorą je na końcu Mszy św., a same siadają w przygotowanych dla nich ławkach.

15. Wezwanie dziewic może się odbyć także w inny sposób, zwłaszcza wówczas, gdy nie używa się świec. Gdy biskup usiądzie, diakon mówi:
                    Niech przystąpią kandydatki mające otrzymać konsekrację.
Następnie wzywa imiennie kandydatki. Każda dziewica, usłyszawszy swoje imię, wstaje i odpowiada:  Oto jestem, Panie, bo mnie wezwałeś. (1 Sm 3,6)
lub w inny odpowiedni sposób. Następnie przechodzi do prezbiterium i zatrzymuje się u wejścia. Gdy skończy odczytywanie listy, biskup wzywa wszystkie dziewice tymi lub podobnymi słowami:
           Przyjdźcie, córki, aby Bóg uświęcił wasze zamiary przez nasza pokorną posługę.
Dziewice w odpowiedzi śpiewają antyfonę: Oto idziemy, podaną wyżej albo inną.