๏ อโหโอ้อนาถมฤตยู

หดหู่จู่ปรหล้ามาล่าแล้ว

พรากปูชนียบุคคลแก้ว

แววรุ้งรัตนาค่าควรชาติไทย

๏ ฯพณฯ ท่านปรีดี พนมยงค์

องค์กายทิพย์สถิตย์สวรรค์ชั้นไหน

ณ ชั้นนั้นเทวษหาโศกาลัย

มัวยสมัยก็ไป่ม้วยอัญชลี

๏ น้อมมิ่งขวัญกตัญญูกู้กล้า

นิมิตปัญญาเลอเลิศประเสริฐศรี

บูชาค่าอมตะทิพย์ความดี

คู่ปฐพีน้ำฟ้าบ่าธรรมะไป

๏ สยามฟื้นคืนสิทธิ์อิสระเสรี

มีอธิปไตยจริงอันยิ่งใหญ่

เพราะท่านแก้สนธิสัญญาไทย

แจ่มใสวิเศษสุขทุกวิญญาณ

๏ ปราชญ์เปรื่องเลื่องลือเกียรติยศ

อุโฆษหมดทั่วหล้ามหาสถาน

เอกราชชาติย่อยยับอัประมาณ

ท่านกู้สถานการณ์ไว้จับใจ

๏ รัฐบุรุษวิสุทธิ์ศรีชีวิต

สถิตย์รุ้งมณีในดวงใจสมัย

เสมอธาตุบุหงาหอมอ้อมขวัญไทย

เร่งแรงใจถึงชัยอุดมการณ์

๏ แผ่นดินสิ้นคนดีศรีอยุธยา

ยากจักหาตราบดินฟ้าอวสาร

วิปโยคยิ่งยุคมืดทมิฬมาร

นานสุดนานทรมานชาติอนาถนัก

๏ ทำทุกสิ่งเพื่อฟื้นคืนสิทธิ์ราษฎร์

รู้อำนาจวิเศษซึ้งแห่งเกียรติศักดิ์

รวมปวงราษฎร์คือชาติแสนรัก

ประจักษ์หลักเอกภาพซาบซึ้งใจ

๏ สิ้นท่านสิ้นหวังหมดขลังกล้า

ยากจักหา "มนุษย์มณี" อีกที่ไหน

เผด็จการจะล้างผลาญกินชาติไทย

งกโลภไปงั่งบ้าโศกาดูร

๏ ท่านสลายดั่งดาวพรายระย้าระยับ

มาดิ่งดับลับผลึกรุ้งวาวสูญ

สะเทือนใจไหวหวั่นไหว้เทอดทูน

ค่ามนุษย์แท้ทนพิษอนิจจํ

๏ ขอบุญฤทธิ์กายสิทธิ์รัตนไตร

โอมอวยชัยสิทธิชัยประเสริฐวิเศษขลัง

ให้ท่านผ่านมิติทิพย์จีรัง

ยั่งยืนเกียรติยศอยู่คู่ไ่ทยเทอญ