| |
|
|
๏
เหล้าแดงคือเพื่อนแท้ |
โลกผันแปรกาลแปรผัน |
|
ยังอยู่คงยืนยัน |
ด้วยใจมั่นจากใจจริง
ฯ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงคือเพื่อนรัก |
ที่แน่นหนักไม่สุงสิง |
|
อ้างว้างได้แอบอิง |
แนบพักพิงหอมกรุ่นใจ
ฯ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงในต่างแดน |
มิตรแนบแน่นไม่จางหาย |
|
ยืนหยัดจนวันตาย |
แม้จากไปใช่จากลา
ฯ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงคือเหล้าแดง |
ใจแอบแฝงด้วยความกล้า |
|
กล้าฝันด้วยศรัทธา |
ใช้ปัญญาสู้โลกภัย
ฯ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงยามเดือนหงาย |
จันทร์เฉิดฉายพราวสดใส |
|
ดื่มด่ำด้วยหัวใจ |
ร้อยสายใยรักแสนคำ
ฯ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงยามเดือนมืด |
ใช่รสจืดจนชอกช้ำ |
|
โลกยังสวยเลิศล้ำ |
โลกยังฉ่ำให้ชื่นชม
ฯ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงคือเพื่อนแท้ |
โลกผันแปรไม่ขื่นขม |
|
ด้วยใจไม่ตรอมตรม |
เพราะอุดมเพื่อนดีเอย
ฯ |
| |
|
| |
|
| |
หนุ่มเมืองชล |
| |
เคลาส์ทาล,
มีนาคม ๒๕๔๖ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงสำแดงฤทธิ์ |
ก่อมวลมิตรกระชับฝัน |
|
เหล้าแดงพาผูกพัน |
โอ้คืนวันไม่เสื่อมคลาย
ฯ |
| |
|
|
๏
หัวใจแดงเข้มราวเลือด |
ขอกรีดเชือดต่อหน้าสหาย |
|
ให้ดูทั้งหัวใจ |
ว่าเลือดเข้มว่ามั่นคง
ฯ |
| |
|
|
๏
อุดมการณ์แดงจะแผลงฤทธิ์ |
ผูกนำมิตรไม่เปลี่ยวหลง |
|
แนบแน่นและซื่อตรง |
จะกอบกู้อุดมการณ์
ฯ |
| |
|
|
๏
เส้นทางแดงของวันใหม่ |
เดินด้วยใจสายประสาน |
|
ไม่ช้าดอกไม้บาน |
ความถูกต้องจะกลับคืน
ฯ |
| |
|
| |
จอมยุทธรัญจวนใจ(สาว) |
| |
มึนสเตอร์,
มีนาคม ๒๕๔๖ |
| |
|
|
๏
เหล้าแดงกำเริบฤทธิ์ |
แกล้งลืมมิตรแก้วอื่นไฉน |
|
ยังเหล้าทองผ่องอำไพ |
ทั้งเหล้าใสเหล้าดำเดิม
ฯ |
| |
|
|
๏
จะแยกสีไปใยเล่า |
ผองพงษ์เผ่าเมรัยเฉลิม |
|
เลือดกล้าล้วนเหิมเกริม |
กรึ่มกรึ๊บกรึ๊บแก้วเดียวกัน
ฯ |
| |
|
|
๏
เลือดใครก็แดงเดือด |
บ่ต้องเชือดโชว์สีสัน |
|
ดีเอ็นเอก็เหมือนกัน |
คืออมีบากับเห็ดรา
ฯ |
| |
|
|
๏
อุดมการณ์อะไรไม่รู้จัก |
มีแต่รักแจกทั่วฟ้า |
|
มาเถิดรักคนบ้า |
รักช้าช้าแต่ชั่วกาล
ฯ |
| |
|
|
๏
นัยน์ตาเราฉ่ำซึ้ง |
รสน้ำผึ้งมิเปรียบปาน |
|
มองเถิดมองนานนาน |
จะค่อยเห็นความในใจ
ฯ |
| |
|
|
๏
สุ้มเสียงเรานุ่มนวล |
ร้องเพลงครวญไม่แพ้ใคร |
|
งูร้ายยังเปลี่ยนใจ |
เป็นดอกไม้ในผองชน
ฯ |
| |
|
|
๏
มือเราเขียนกาพย์กลอน |
ออดอ้อนโลกให้หายหม่น |
|
ทุกข์เอ๋ยเคยทุกข์ทน |
จงป่นมลายสลายพลัน
ฯ |
| |
|
|
๏
หัวใจเราคือผลึกแก้ว |
แวววับฟ้าท้าสวรรค์ |
|
เดรัจฉานถ่อยไม่มีวัน |
ร่วมปณิธานแ่ห่งฟ้าดิน
ฯ |
| |
|
|
๏
เสกสัจจะลงแก้วน้อย |
จิบค่อยค่อยให้หมดสิ้น |
|
แม้โลกแตกแหลกพังพิน |
ขอเป็นฟอสซิลแห่งไมตรี
๚ะ๛
|
| |
|
| |
ปิศาจฯ |
| |
ซาร์บรึคเคน,
มีนาคม ๒๕๔๖ |
|
|