พลิ้ว..พริ้ว

   เดินอีกนิดก็ถึงทางแยกเข้าน้ำตก เขาว่ากันว่าระยะทางเข้าไป
ถึงตัวอุทยาน 2 กิโล เดินเข้าไปได้สักร้อยเมตรก็ได้ยินเสียงอะไร ตามหลังมา
หันไป ก็รู้ทันทีด้วยสัญชาติญาณว่า  .." No more walking " 
และก็จริงอย่างว่า  พอดีพี่เขาจะเข้าไปที่น้ำตกทันที พี่เขาเป็นเจ้าหน้าที่
อุทยานน่ะเอง มิน่าใจดี.... รถวิ่งถึงตัวที่ทำการอุทยาน ด้วยบารมีความดี
แต่ปางก่อน ทำให้ได้โชคสองชั้น 
	" ไม่ต้องจ่ายตังส์ ก็ได้น้อง ไม่เป็นไร "
โอ้....เทพบุตรมาโปรดจริง ๆ เช้า ๆ แบบนี้เจ้าหน้าที่เขายังไม่ทำงาน
เห็นพากันออกมาจิบกาแฟตรงโต๊ะนั้นโต๊ะนี้  ดูท่าทางมีความสุข
เพราะบรรยากาศก็ ชื้น ๆ เย็นสบายดี ตั้งแต่ตอนทางเข้าแล้วที่สังเกต
เห็นร้านค้า ที่เยอะมากจริง ๆ เป็นร้านของฝากซะส่วนใหญ่ ทุเรียนทอด
อันนี้อยากมาก แต่มันเป็นของต้องห้าม....หึ ๆๆๆๆ

อย่างแรกที่จะต้องทำก่อนการออกไปดูน้ำตกก็คือ ประทับตราอุทยาน
ว่าแล้วก็ขอพี่เขาปั๊มเองซะเลย  ถูกอกถูกใจเสียจริง ๆ มีของแจกด้วยอีก
ต่างหาก หยิบเลยน้อง ๆ ..อิ ๆๆๆๆ อย่าชี้โพรงให้กระรอก
  ได้โบว์ชัวร์มาปึกนึง ยัด ๆ ลงกระเป๋าแล้วก็ออกไปดูน้ำตก พอเดินไป
ที่ลำธาร ก็จ๊ะเอ๋กับ ฝูงปลา "พลวง" ที่กำลังแหวกว่ายอยู่เต็มไปหมด
  	 อะไรมันจะเยอะขนาดนั้นวะ .... 
ปลาตัวดำเมื่อม ลอยไปลอยมา ... น้อง ๆ มองกล้องหน่อย
แชะ ๆๆๆๆ...ได้รูปฝูงปลามาหลายรูปกะว่าจะเอาไปแจกเพื่อน ๆ

	บรรยากาศที่พลิ้ว ชื้นดี การตกแต่งจัดว่าดีเยี่ยม
ถือว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวจริง ๆ เพราะการจัดวางลงตัวมาก น่าประทับใจสำหรับ
ความสะดวกสะบายที่มีให้ เพราะนักท่องเที่ยวเยอะก็เลยต้องจัดแบบนี้
เอาใจนักท่องเที่ยวทั้งหลายที่ชอบความสะดวกสะบาย ยิ่งพวกที่มาเป็นกลุ่มทัวร์
หรือพวกนักเรียน อย่างนี้จะถูกใจเขาเลยล่ะ แต่ใครที่ชอบความสงบ
จะรู้สึกหงุดหงิดกับคนที่มีมากพอ ๆ กับปลาแถว ๆ นั้นล่ะ
     แต่ยังดีที่ยังเช้าอยู่ มีคนเพียง 2 คนที่ไปน้ำตกก่อนผม
ไปเห็นความสวยงามของน้ำตกแล้วก็รู้สึกเย็นใจจริง ๆ น้ำกระเซ็นเป็นละออง
ทั่วบริเวณ น้ำที่นี่มาก น่าลงเล่น (หากไม่กลัวโดนปลาตอด) ฟิล์มหมดม้วน
พอดีเลยต้องวิ่งลงไปซื้อ ราคาแพงกว่าที่เคยซื้อ ล่าสุดซื้อ Kodak 200 ราคา 110
แต่วันนี้ราคา 135 ... กำไรเหนาะ ๆ 

	น้ำตกพลิ้วเป็นน้ำตกที่ ร.5 ท่านเคยเสด็จและก็มีอีกหลาย
อย่างที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของตัวน้ำตกเอ อย่างอนุสาวรีย์พระนางเรือล่ม
อลงกรณ์เจดีย์ ใครอยากรู้ก็ลองหาข้อมูลเอาเอง รู้ไว้ก่อนไปเที่ยวจะทำให้เที่ยวสนุกขึ้น
ผมเดินเข้าซอกนั้น ซอกนี้ ถ่ายรูปซะ พอใจแล้วก็กลับออกมา เพราะสังเกตว่า
เริ่มมีคนเยอะแล้ว สะพายกระเป๋าเดินสวนทางกับคนอื่น ๆ คืนนี้ไม่คิดจะพักที่นี่หรอก
ดูท่าไม่ค่อยน่าพักเท่าไหร่ อีกอย่างอยากไปหาดเจ้าหลาวด้วย
    ขากลับเดินกลับเพราะไม่มีรถให้โบกเลย หมาเห่าบ้าง...ชินซะแล้ว...
แดดก็ร้อน ดีนะที่พกครีมกันแดดราคาถูกมาด้วย ไม่รู้ว่าประสิทธิภาพ
จะเท่าของราคาแพงหรือเปล่า ... 





               ส.

             ๒๓ ส.ค. ๔๖