เขา...สาวดอย

จากจันทน์ มุงหน้ากลับ
	แต่วางแผนเอาไว้ว่าจะลง อ.สอยดาว แวะน้ำตกเขาสอยดาวก่อน
บ่าย 2 กว่า ๆ ผมลงจากรถรีบเดินมุ่งหน้าไปยังน้ำตก ระยะทางจากปากทาง
ไปยังประตู เขตอนุรักษ์ ฯ เขาสอยดาว 3 กิโล คราวนี้โบกได้รถ
Isuzu D-max เจ้าของไปส่งถึงที่ ตอนแรกนั่งข้างหลังแต่ฝนตกเลยเข้าไปนั่งข้างใน
คุยไปคุยมา พี่เขาคนแถวนี้ และเดาว่าพี่เขาคงไม่ได้ไปน้ำตก
แต่ไปส่งเราเฉย ๆ ... พี่แกก็ไม่บอกนะว่าไม่ได้ไป แหมะ...ขอบคุณครับพี่ชาย
( ลูกสาวน่ารักด้วย รถสวยอีกต่างหาก) 

     ฝนยังไม่หยุดตก ผมวิ่งเข้าไปหลบฝนในร้านค้าแล้วพี่เขาก็วน
รถกลับ และไม่ลืมที่จะขอบคุณพี่ชายนิรนาม ลืมถามชื่อ ....
พอฝนซา ก็เดินไปจ่ายค่าธรรมเนียม แต่เจ้าหน้าที่ใจดี เห็นว่ามาคนเดียว
เลยให้เข้าฟรี ...โอ้ย ดีใจหลาย  แต่ตราประทับไม่ได้เพราะ
สำนักงานปิดเสาร์อาทิตย์ ...เสียดายจังว้อย

  น้ำตกมี 16 ชั้น หากจะไปทุกชั้นต้องให้เจ้าหน้าที่นำ เพราะทางลำบาก
ที่ขึ้นไปได้มี 9 ชั้นเอง ตัวน้ำตกอยู่ห่างจากที่ทำการ 3 กม. อันนี้ก็อาศัย
โบกรถชาวบ้านเขาอีกล่ะ พอดีโบกได้รถเหมา .... เลยเจอสาว ๆ แพทย์ ปี 5
จาก มอ. คุยกับผู้ดูแลของเขา ได้ข้อมูลมาแยะ ป้าแกคุยเก่งจริง ๆ
ฝนยังตกอยู่ แต่เราก็ดันทุรังขึ้นไปดูน้ำตก
     ท่งลื่นมาก ผมวิ่งขึ้นไปชั้นที่ 5 สวยจริง ๆ น้ำแรง
กลับลงมาสวนทางกับสาว ๆ ลงมารอข้างล่าง นานสองนาน
ฝนยิ่งหนักเข้า ๆ ป้าแกเริ่มหวั่น .... แต่ในที่สุดพวกเธอก็กลับมา
กลับกันเป็นกลุ่มสุดท้าย เสียดายที่ได้เห็นแค่ชั้น 5 เห็นภาพชั้นอื่น ๆ
แล้วอยากไป เพราะสวยสุดยอด

    น้ำแรงมาก แรงจนไม่กล้าลงไปเล่นคนเดียว
ผมโดลงที่ปากทาง จากลาสาว ๆ แล้วก็โดยสารกลับสระแก้ว
กว่าจะถึงที่สระแก้วก็ 6 โมงกว่าเพราะฝนตกตลอด  
ทริปนี้ก็เป็นอีกทริปที่ ประทับใจ

   ยิ่งผมเดินทางคนเดียวมากเท่าหร่ ยิ่งรู้สึกคล่องตัว
และได้อะไรใหม่ ๆ เยอะแยะ กลัวไหม..ตอนนี้ผมไม่กลัวเลย
กลัวอยู่อย่างเดียว คือ กลัวไม่ได้ไป  บางครั้งการได้ทำอะไร
คนเดียวบ้างมันก็สนุกเหมือนกันนะ







               ส.

             ๒๔ ส.ค. ๔๖