|
Ἀγρότης ποὺ ἄφησε τὸ καρποφόρο ἀλέτρι του γιὰ νὰ ἀδράξει τὸ
ὑπερήφανο καρυοφίλι, μὲ τὸ ξέσπασμα τῆς
Ἐπαναστάσεως. Ἀγωνίζεται γιὰ μία ἐλεύθερη Ἑλλάδα
χωρὶς ἀγάδες καὶ τίθεται ἐπικεφαλῆς σώματος 30
συγχωριανῶν του. Τὸ χωριὸ Γλόγοβα (σήμερα
Δρακοβούνι) Γορτυνίας τοῦ νομοῦ Ἀρκαδίας,
σύσσωμο συμμετέχει στὸν Ἀπελευθερωτικὸ Ἀγώνα. Ὁ
Λάμπρος καὶ οἱ συμπολεμιστὲς τοῦ λαμβάνουν μέρος
στὶς νικηφόρες μάχες Βαλτετσίου, Τρικόρφων,
Δερβενακίων, πολιορκίας Ἀθηνῶν καὶ στὸν πόλεμο
κατὰ τοῦ Ἰμπραήμ, καὶ ὅπως βεβαιώνουν
ἐνυπογράφως οἱ Νικηταρᾶς, Γ.Κολοκοτρώνης,
Δ.Πλαπούτας, Καν.Δεληγιάννης καὶ Ν.Πετιμεζᾶς
"πολέμησε μὲ διακεκριμένη γενναιότητα, φερόμενος
πάντοτε μὲ εὐπρέπεια στοὺς ἀνωτέρους του
ἀρχηγούς...".
Μὲ τὴν ἀποτίναξη τοῦ ζυγοῦ ἀποσύρεται στὸ -κατεστραμένο
(πυρπολημένο) ἀπὸ τὸν Ἰμπραήμ- χωριό του. Δὲ
διεκδικεῖ τίποτα, οὔτε δέχεται τὴν προσφορὰ
κτημάτων ἀπὸ ἕνα τσιφλίκι ποὺ τοῦ προσφέρονται
στὴν Ἠλεία, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴ Ἐκδουλεύσεων καὶ
Θυσιῶν τοῦ Ἀγώνα. Μένει στὸν τόπο του καὶ
δημιουργεῖ οἰκογένεια μὲ 4 παιδιά. Ἡ χορήγηση
μίας φοράδας ἀπὸ τὴν ἀνασυγκροτημένη Πολιτεία
καλύπτει ἀπόλυτα τὶς ἀνάγκες του γιὰ τὴν
ὀκταετῆ ἐπαναστατικὴ συνδρομή του. Ἡ Πολιτεία
ἀναγνωρίζουσα τὴν προσφορὰ τοῦ τοῦ ἀπονέμει
τιμητικὰ τὸν βαθμὸ τοῦ "Ἐπίτιμου Ἀνθυπολοχαγοῦ
τῆς Φάλαγγος". Ὁ Λάμπρος Σταθόπουλος ἢ
Γλογοβίτης Ἦταν ἕνας γενναῖος στὸν Ἀγώνα καὶ
ἀνιδιοτελὴς στὴν ζωὴ..
Ἑκατὸ χρόνια μετὰ τὴν ἔναρξη τῆς ἐπαναστατικῆς
του δράσης, ὁ ἐγγονὸς του Πάν. Θ. Λαμπρόπουλος
(Καντρής), καὶ οἱ δισέγγονοί του:
Κων.Γ.Πετρόπουλος (Πόταγας) τραυματίας τῆς
Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, Κων.Π.Πετρόπουλος
(Μάστορας), Δημ.Χ.Χρονόπουλος (τοῦ Κρίκου), ὁ
Κωνσταντὴς Ν. Χρονόπουλος (Κουτάλας) καὶ
Κων.Χ.Χρονόπουλος, πολεμοῦν τοὺς ἴδιους ἐχθροὺς
μ' ἐκεῖνον, στὸν τιτάνιο Ἀγώνα τῆς Ἑλλάδος γιὰ
τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἰωνίας.
Τέλος, οἱ
δισέγγονοί του : Πᾶν. Β.Λαμπρόπουλος
ἐτραυματίσθη στὸν ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸν
Δέκ.1940 καὶ δυστυχῶς ἐφονεύθη τὸ 1944 ἀπὸ
ἀντίπαλες ἀνταρτικὲς ὀργανώσεις (οὗτος ἀνῆκε
στὴν ὀργάνωση 5/42 τοῦ συνταγματάρχου Δήμ.
Ψαρρού), ὁ Νίκ.Γεωρ.Πετρόπουλος πολέμησε στὰ
Ὀχυρὰ Ροῦπελ τὸ 1941, ἐνῶ ὁ Θεόδωρος
Π.Λαμπρόπουλος ποὺ ὑπηρετοῦσε στὸν Ἐθνικὸ
Στρατό, ἐτραυματίσθη στὸ Γράμμο τὸ 1948
εὐχαριστίες στὸν ἀπόγονό του ἀγωνιστῆ, Νίκο Κ.
Χρονόπουλο, γιὰ τὸ κείμενο
|
