|
του
Κώστα Φετοκάκη από
το περιοδικό MAX
Οκτώβριος '99 τεύχος 115
σελ 10
"Τους
Τούρκους ποτέ δεν τους
συμπαθήσαμε.Εδώ και
αιώνες δεν έχουν αφήσει
τίποτα όρθιο στην περιοχή...
[Κι όμως σήμερα] ντρέπεσαι
να εκφραστείς απρεπώς για
Τούρκο, γιατί θα σε πουν
μισαλλόδοξο σφαγέα,
απάνθρωπο τομάρι και κακό
χριστιανό. Απορούμε πώς
δεν κάναμε ακόμα
αντικουρδικές
διαδηλώσεις για να
βρίσουμε αυτό το κάθαρμα
τον Οτσαλάν που τόσα
χρόνια ταλαιπωρεί αυτό το
άγιο κράτος. Νιώθουμε
ξαφνικά ότι ποτέ κανέναν
δεν αγαπήσαμε τόσο πολύ
όσο τους Τούρκους. Σε λίγο
μπορεί να ζηλέψουν οι
παλιοί μας αγαπημένοι
Σέρβοι και να μας κάνουν
μούτρα που δώσαμε τα μάτια
μας αλλού...
Το
μόνο ενθαρρυντικό στην
υπόθεση είναι ότι
αποδείξαμε για μιά ακόμη
φορά πως σαν έθνος
συμπριφερόμαστε ακραία. Η
υπερβολή είναι το οξυγόνο
μας...Από την άλλη μάθαμε
τους καθολικούς της Δύσης
τι σημαίνει να δίνεις στον
εχθρό σου. Γιατί ωραία
είναι τα λόγια αλλά δεν
είδαμε έναν Γερμανό "οικολόγο
- εναλλακτικό" με
κόκκινα μάγουλα να δίνει
τη σόγια του στους
Τούρκους. Και 4 μήνες τώρα
μας έχουν ζαλίσει ότι
είμαστε με τους Σέρβους
γιατί είναι ορθόδοξοι
κατσαπλιάδες σαν εμάς.
Τους έχουμε τρελλάνει
όλους. Πουθενά δε μας
πιάνουν...
Αλλά
να μην ξεχνάμε τι σημαίνει
Τουρκία : μία σταθερά
απειλητική δύναμη. Είναι
σα να έχεις έναν γείτονα
που εδώ και χρόνια
ψάχνεται να σου "βιάσει"
την γκόμενα. Ξαφνικά του
γκρεμίζεται το σπίτι κι
αυτός μένει στο δρόμο. Θα
του δώσεις να φάει ένα
κλαμπ σάντουϊτς, αλλά θα
το πας μόνος σου - δε θα το
δώσεις στη γυναίκα σου να
του το πάει. Στην πρώτη
περίπτωση είσαι
φιλάνθρωπος. Στη δεύτερη
είσαι μαλάκας."
| 
