Aczkolwiek w dziedzinie szachów nic chyba nie przebije pomysłu na szachy baśniowe opisanego w "Szachowisku" Henry'ego Kuttnera  - szachy baśniowe miały zmienne reguły, plansze, figur, które mogły ewoluować w trakcie gry, np. na planszy mógł się pojawić jednorożec, (albo solniczka, jak w "Na tropie Jednorożca" Resnicka) - na początek kilka pomysłów na zabawne rozwiniecia szachów właśnie. A potem inne gry...

1. Szachy zmiennofigurowe	11. Szachy ekonomiczne
2. Szachy indyjskie	12. Kopalin - gra krasnoludzka
3. Szachy polityczne	13. Szachy karciane
4. Szachy partycypacyjne	14. Jurassica
5. Imperion	15. Santa Claus, Inc.
6. Dyplomacja magów	16. Columbus Quest
7. Szachy na kostce Rubika	17. Szpiedzy czasu
8. Szachy temporalne	18. Magia i mysz
9. Szachy zużywalne	19. Reinkarnacja
10. Karcianka z rozpisywanymi kartami	20. Waśnie bogów

---

1. Szachy zmiennofigurowe

Po każdym ruchu poruszona figura zmienia się na inną. Możliwe jest kilka wariantów, ale najprostszy zakłada całkowitą losowość zmian. Gracz rzucza kostką (dwudziestościenną lub monetą, by ustalić czy bierka zmienia się na pion, czy figurę, a potem ew. ośmiościenną, by ustalić, na jaką figurę.) lub ciągnie kartę - bierzemy kolor (np. piki) ze standardowej talii 2-9 to pion, 10, J, Q, dublujemy drugim kolorem (np. treflem), by losować wieże, gońce i skoczki, K i A to odpowiednio król i hetman.

Reszta zasad bez zmian, tylko w przypadku wylosowania zmiany w króla, król pojawia się w nowy miejscu, a zmieniona figura w miejscu króla. Oczywiście taktyka takiej gry będzie dość zwariowana - np. gracze będą starali sie ruszać pionami. ;-)
Góra strony

---

2. Szachy indyjskie

Z góry zastrzegam, że nie jest to dokładne odwzorowanie historycznych szachów indyjskich, a jedynie wariacja na ich temat, wymyślona na bazie strzępów informacji, którymi dysponuję.

Szachy, które narodziły się w Indiach pierwotnie były grą dla 4 osób (każda dysponowała połową bierek - 4 pionami i 4 figurami), a kolejność ruchu losowało się kostką: turlaną 4-ściennną pałeczką.

Oto schemat początkowego rozstawienia (pola zółte nie należą do planszy):

			K	J	S	R
		O	P	P	P	P	O
R	P							P	K
S	P							P	J
J	P							P	S
K	P							P	R
		O	P	P	P	P	O
			R	S	J	K

R - rydwan (wieża), S - słoń (goniec), J - jeździec (skoczek), K - król, P - piony.
Ruszają się tak jak bierki we współczesnych szachach.

Środkowe cztery pola to Wzgórze. Stojące na nim piony mogą ruszać się i bić w każdym kierunku (oczywiście ruszać w poziomie i w pionie, a bić na skos - diagonalnie).

Jak łatwo zauważyć, jest to gra strategiczno-polityczna, bo znaczenie mają też sojusze między graczami, tym bardziej, że kolejny gracz jest zawsze losowany, więc nigdy nie wiadomo, kto się będzie ruszać po nas (może my zyskamy kolejny ruch).
Góra strony

---

3. Szachy polityczne

W zasadzie ten wariant wygodniej byłoby zbudować na innej grze niż szachy.

Gracze mają możliwość grupowania bierek w hierarchiczne struktury (coś na ksztalt drabiny wasal-senior) w średniowieczu. Parametry ruchu figury zależą od liczby wasali, których ma pod sobą. Powiedzmy zwiększa się zasięg ruchu lub senior otrzymuje prawo do ruszania się tak jak jego wasale razem wzięci, np. jak skoczek i goniec.

Po utracie wasala możliwości ruchu seniora zmniejszają się. Po utracie seniora jego wasale nie mogą się w następnej kolejce ruszyć. Lub coś w ten deseń.

Gracze powinni mieć oczywiście możliwość przedefiniowywania swoich hierarchii, np.  mieć prawo do przesuwania po zakończeniu ruchu jednej bierki z jednej hierarchii do drugiej, albo na wyższą lub niższą pozycję w hierarchii.
Góra strony

---

4. Szachy partycypacyjne

Wymagają:

1. Dużej planszy (ogrodowej, np. takiej jakie można znaleźć w parkach zdrojowych)
2. 16 graczy
3. 4 talii kart
   

Każdy gracz otrzymuje pod kontrolę jedną figurę i jednego piona (jako figura najlepiej sam staje na planszy). Podział na armie białą i czarną pozostaje bez zmian. Przed wykonaniem ruchu gracze w ramach jednej armii licytują się, który z nich się ruszy (figurą lub pionem). Do licytacji służą karty - każdy dostaje jeden kolor od 2 do Asa, - ten kto zalicytuje najwyższą kartę, ten  uzyskuje prawo ruchu (w przypadku identycznych kart, o tym kto się ruszy decyduje gracz będacy królem). Karta zużyta jest odkładana na bok i może być ponownie użyta dopieru po wyczerpaniu talii, gdy karty są na nowo tasowane.

Po utracie własnych figury i piona gracz wypada z gry (na tym właśnie polega kawał - ryzykujesz, by grać dalej, czy dekujesz się na tyłach). Po utracie samej figury gracz w dalszej części gry podczas licytacji odejmuje 1 od wysokości swoich kart (As jest liczony jak Król, 2 jak 1 itp.).
Góra strony

---

5. Imperion

Gra polityczna wzorowana na grze "Dyplomacja". Gracze rządzą państwami podzielonymi na prowincje, które pozwalają im utrzymać określoną liczbę jednostek wojskowych. Gracze najpierw negocjują sojusze, potem w tajemnicy przed sobą deklarują, jakie ruchy wykonają ich jednostki, a w końcu jednocześnie ujawaniaja rozkazy dla swoich jednostek i wykonują (również jednocześnie) nimi ruchy. Pytanie komu zaufać, a komu nie jest integralną częścią gry.

Imperion (nazwa robocza) to "Dyplomacja" rozgrywaną w świecie fantasy (coś jak Heroes of Might & Magic na planszy), z magią, potworami, rycerzami. Każdy z graczy oprócz jednostek wojskowych kontroluje też kilku bohaterów, którzy mogą chodzić po planszy i badać tajemnicze ruiny, dzikie puszcze, opuszczone kopalnie, po drodze walcząc z potworami i zdobywając skarby - w praktyce wchodząc na badane pole ciągnie kartę tak jak w grze Magia i Miecz.

Imperion rozwiązuje jeden z podstawowych problemów, które sprawia Dyplomacja - dobra zabawa zaczyna się od 5 graczy w górę (gdy pojawiają się zmienne sojusze), natomiast Imperion może być również zabawny w wersji dla 3, a może nawet 2 graczy.

Nie mówię więcej, bo zastanawiając się nad tą grą wymyślilem kilka zabawnych rozwiązań technicznych (np. system wygodnego deklarowania rozkazów, uwzględnianie różnych rodzajów terenu, rozpatrywanie ruchów jazdy, etc.), które zachowuję na razie jako sekrety handlowe. :-)

Przykład: Jednym z nich jest wygodny sposób wydawania rozkazów jednostkom: każde pole na planszy opatrzone jest numerowanymi strzałeczkami wiodącymi do sąsiednich pól. Gracze przygotowują rozkazy w ten sposób, że na polach armii (odpowiadajacych ich armiom stojącym na planszy) kładą koszulkami do góry karty z numerami. Karta z numerem 6 oznacza, że dana ma ze swojego pola zaatakować w kierunku wskazywanym przez strzałkę nr 6. Karty tak jak rozkazy w Dyplomacji odkrywane są jednocześnie.
Góra strony

---

6. Dyplomacja magów

Mam też (przetestowany) wariant gry Dyplomacja (a dokładniej jej polskiej odmiany o nazwie Książe) zmodyfikowany tylko o możliwość rzuczania czarów. Gracze są w nim magami. Pewne pola na planszy dostarczają energii magicznej (mana), którą magowie mogą używać do rzucania czarów globalnych (podobnych do Realm Spells w grze Birthright), które pozwalają tworzyć nowe jednostki potworów, niszczyć jednostki wroga, telepotyować armie, etc.
Góra strony

---

7. Szachy na kostce Rubika

Gra rozgrywa się na planszy będącej kostką 54-polową Rubika (najlepiej z otworkami, w które można wciskać bolce w podstawkach bierek). Jeden z graczy rozstawia swoje bierki na jednej ścianie (kolorze), podczas gdy drugi na przeciwległej. Ponieważ ściana ma tylko 9 pól część figur będzie trzeba wprowadzać dopiero w trakcie gry za każdym razem ustawiając figurę (zamiast wykonywania ruchu) na środkowym polu własnego koloru. Oczywiście wśród bierek wystawionych na starcie powinien być król.

Ruszać można się na dwa sposoby:

1. Normalny ruch tak jak w szachach, z tym tylko zastrzeżeniem, że bierka nie może w wyniku wykonywania ruchu wejść na przeciwległą ścianę (względem tej, z której zaczynała ruch).
2. Obrót jednej z bocznych płaszczyzn kostki o 90 stopni - jak łatwo zauważyć w ten sposób można przemieszczać względem siebie zarówno figury własne, jak i figury przeciwnika.

Góra strony

---

8. Szachy temporalne

Z racji złożoności technicznej gra możliwa tylko do rozgrywania na komputerze, który będzie pełnił rolę arbitra - przeliczał efekty ruchów obu graczy.

Gra toczy się na maksimum piętnastu planszach. Plansza teraźniejszości to P0 ponad nią wznosi się 7 plansz przyszłych 7 ruchów (ostatnia to P+7) . Pod nią w miarę rozwoju gry pojawiać się będą plansze przeszłych ruchów (aż do P-7). Po każdorazowym wykonaniu ruchu (wraz z przeliczeniami) plansze przesuwają się w górę. Plansza P-7 staje się planszą P-8 i znika. Plansza P-6, planszą P-7 itd.:
Plansza P0 staje się planszą P-1.
Plansza P+1 nową planszą P0,
Plansza P+7 planszą P+6
A na szczycie pojawia się nowa plansza P+8.

Bazowo plansze przeszłości są więc zapisem przeszłych ruchów, podczas gdy na planszach przyszłości figury bazowo odzwierciedlają (niczym cienie) układ na planszy P0.

Można ruszać tylko bierki z planszy P0, ale można je poruszać również w przeszłość (na plansze pod spodem) lub przyszłość (na plansze ponad), według podobnych zasad jak na planszy P0 - tzn. wieża może się np. poruszyć w pionie, a goniec w pionie na ukos. Pionki nie moga się poruszać wstecz (w przeszłość).

Po wykonaniu ruchu wykraczającego poza planszę teraźniejszości P0, komputer (ew. gracze recznie) przestawia bierki na wszystkich planszach:

• Bierka poruszona w górę-przyszłość (np. z pola a1 planszy P0 na pole e5 planszy P4) znika z plansz pod nią aż do planszy teraźniejszej (w tym przykładzie P0, P+1, P+2 i P+3). A na planszach bardziej w przyszłość (tu P+5, P+6 i P+7) pojawia się w nowym miejscu (pole e5) a znika ze starego (pole a1).
  
• Bierka poruszona w dół-przeszłość (np. P-6) na określone pole (np. c4) na wszystkich kolejnych planszach (tu od P-6 w górę) pojawia się teraz na tym polu (c4). Jeśli na którejś z kolejnych plansz przeszłości (tu P-5, P-3 i P-1) zostaje zbita przez bierkę przeciwnika, która pojawi się na tym polu (c4), to znika automatycznie z wszystkich późniejszych palnsz.
• Podobnie figura zbita przez ruch naszej bierki znika automatycznie również z wszystkich plansz powyżej planszy, na której została zbita.

Po wykonaniu  ruchu i przeliczeniu jego efektów, przesuwamy plansze, tak jak to zostało opisane powyżej. Uzyskanie mata może być w tym wariancie znacznie trudniejsze niż w szachach klasycznych.

Bardziej zwariowana wersja tej gry dopuszczałaby wykonywanie ruchów bierkami z każdej z 15 plansz (a nie tylko z P0).
Góra strony

---

9. Szachy zużywalne

Każda bierka (za wyjątkiem Króla) ma określoną wartość parametru Istnienie (zapisujemy ją na kartce lub zaznaczamy za pomocą żetonów). Po każdym ruchu bierką, jej wartość Istnienia spada o 1. Po kazdym zbiciu piona rośnie o 1, po zbiciu figury rośnie o 2. Gdy wartość Istnienia spadnie do 0, bierka przestaje istnieć - wypada z gry z powodu zużycia.

Oto początkowe wartości Istnienia (od najniższych do najwyższych bierek):
Pion - 6
Skoczek/Goniec - 12
Wieża - 18
Hetman - 24

Gdy wartość Istnienia spadnie do poziomu właściwego dla niższej bierki (np. Hetmanowi spadnie do 18), bierka zamienia się w niższą. Jeśli wartość Istnienia wrośnie do poziomu właściwego dla bierki wyższej (np. Gońcowi wzrośnie do 13, czy pionowi do 7), bierka awansuje stając się bierką wyższą. W przypadku awansu lub spadnięcia do poziomu Skoczka/Gońca, o tym którą z tych figur stanie się twoja bierka, decyduje przeciwnik.
Góra strony

---

10. Karcianka z rozpisywanymi kartami

Zwykła rozbudowana gra karciana taka jak powiedzmy Magic the Gatering, tyle że parametry kart nie są stałe. Zamiast tego gracze kupują talie i boostery w których są surowe szablony kart - tzn. normalne karty, ale bez współczynników i możliwości, a tylko z potencjałami i identyfikatorami karty.
Np. karta maga (nadal odwołując się do przykładu Magic the Gatering) może posiadać następujące potencjały:

• potencjał magiczny (PM) 8 pkt.
• potencjał umiejętności (PU) 6 pkt.
• potencjał bojowy (PB) 3 pkt.
• potencjał życia (PŻ) 3 pkt.
  

Następnie gracze przed grą (lub w bardziej zwariowanej wersji już w jej trakcie, w momencie ciągnięcia karty z talii) wykupują każdej karcie odpowiednie możliwości i zapisują na specjalnym arkuszu
Np. dla karty maga wpisują w odpowiednim polu arkusza:

• identyfikator karty
• możliwość posiadania 2 czarów (4 pkt. PM)
• możliwość rzucania czarów o mocy 3 (3 pkt PM.)
• możliwość kontrolowania jednego potwornego sługi (1 pkt. PM)
• umiejętność leczenia własnych obrażeń mentalnych (2 pkt. PU)
• etc.
  

Wszelkie możliwości do wykupienia opisane są w odpowiednich tabelach podręcznika. (Co ciekawe w ten sposób mozna nie tylko wydawać boostery, ale również dodatki - kolejne podręczniki z nowymi możliwościami). Warto również zauważyć, że karty mogłyby zdobywać doświadczenie.

W wariancie uproszczonym większość kart jest standardowa, tzn. ma już na karcie wydrukowane parametry i umiejętności, a tylko karty specjalne (powiedzmy tuzin na talię) rozpisywane są w arkuszu talii. Na marginesie, wysyłałem ten pomysł do Wizards of the Coast (wydawcy gry Magic the Gatering)
Góra strony

---

11. Szachy ekonomiczne

Każde pole planszy, niczym feudalna wioska) przynosi dochód figurze, pionowi, który ostatnio przez nie przechodził. Potrzebne są więc żetony kontroli do kładzenia na polach. Sam dochód można trzymać (notować) w skarbczykach obok planszy, takich jak tor dochodów w Gwiezdnym Kupcu. Dochód zbiera się powiedzmy co trzy ruchy (obu graczy BC, BC, BC).

Z dochodu opłaca się (lub można opłacać):

• Koszt utrzymania bierki.
• Koszt awansu bierki, np. z gońca na wieżę
  
• Inwestycje w pole (aby przynosiło wyższy dochód)
• Wykup bierki z niewoli (jeśli zostala zbita, a przeciwnik zdecydował się wziąć ją jako jeńca).

Góra strony

---

12. Kopalin - krasnoludzka gra ekonomiczna

Na  stole rozkładamy koszulkami do góry karty Góry. Na kartach są żyły kruszcow, podziemne rzeki, jaskinie z potworami, uskoki tektoniczne, twardsze i bardziej miękie skały, itd.

Gracze jako szefowie górniczych spółek krasnoludzkich eksploatują zasoby Góry:

• kopią szyby (odkrywając kolejne karty Góry)
  
• opłacają górników
• budują warsztaty i kuźnie
• sprzedają urobek i wyroby swoich rzemieślników na rynku
• budują windy, wypompowują wodę
  
• wynajmują górologów
• walczą z goblinami i potworami
• kopią dołki pod konkurencją (dosłownie i w przenośni)
  

Wygrywa ten, kto po wyeksploatowaniu Góry zgromadzi najwięcej pieniędzy.

Zmiany cen wydobywanych metali i produkowanych towarów rozwiązane są w ten sposób, że w fazie handlu gracz przesuwa swego pionka po pierścieniu handlu naokoło planszy przypominającym trochę tor w Monopolu. Różnica polega na tym, że pól się nie kupuje, a zamiast tego stanięcie na określonym polu zmienia cenę towaru lub metalu odpowiednio do informacji podanych na polu (zmiana ceny np. mithrilu odnotowywana jest obok na torze ceny mithrilu). Tj. jesli w grę gra 5 osób, należy się liczyć z 4-5 zmianami cen w każdej rundzie (nie wszystkie pola pierścienia handlu będą zmieniać cenę, niektóre służa innym celom - tak jak na planszy Monopolu).

Na marginesie: Podobna gra już istnieje, nazywa sie Silber Zwerg.
Góra strony

---

13. Szachy karciane

Obok planszy na stole jest szesnaście pól odpowiadających 16 numerowanym bierkom. Na polach tych (stole) kładzie się koszulkami do góry karty, które okreslają jaką figurą (lub pionem) jest w danym momencie bierka o tym numerze. Aby ruszyć bierkę trzeba kartę odkryć (odwrócić koszulką do dołu) i dopiero wtedy wykonać ruch.

Po ruchu następuje faza manewru, podczas której gracz może wykonywać różne nanipulacje kartami: zakrywać karty odkryte, zamieniać miejscami karty na stole, zamieniać mijscami karty między stołem i ręką, ciągnąć karty ze stosu lub odrzucać je na stos kart już zużytych. Karty zbitych bierek odrzucane są na osobny stos kart straconych.

Potem ruch wykonuje drugi gracz.
Góra strony

---

14. Jurassica

Gra ekologiczna na planszy przedstawiającej wycinek środowiska jurajskiego: jakieś mokradła, jakieś lasy nagonasienne, etc.

Gracze z puli punktów, którymi dysponują składają gatunki gadów jurajskich: roślinożernych, drapieżców określając ich bazowe cechy. Nowy gatunek wprowadzany jest na planszę i próbuje przetrwać zjadając roślinki lub przedstawicieli gatunków - zarówno swoich, jak i należących do pozostałych graczy.

Po wprowadzeniu wyjściowych gatunków, w dalszych etapach można istniejące gatunki już tylko mutować (modyfikować ich możliwości według określonych zasad) i w zależności od liczby punktów zdobywanych w każdej turze, która zależeć będzie od czynników ekologicznych takich jak: presja środowiska, rozmiar populacji, rozmiar kontrolowanego terytorium, etc.

Gracz którego wszystkie gatunki zostaną zjedzone bądź wyginą - wypada z gry. Wygrywa gracz, który po określonej liczbie tur (w momencie upadku meteorytu) będzie miał gatunki dające mu największą liczbę punktów. Możliwy jest też drugi wariand (paleontologiczny) - wygrywa gracz, który pozostawi po sobie jak najwięcej skamieniałości. ;-)
Góra strony

---

15. Santa Claus, Inc.
 
Plansza przedstawia kwartał miasta z domami w stylu amerykańskim.
Gracze grają konkurencyjnymi Świętymi Mikołajami.
 
Na każdym domu koszulkami do góry rozkłada się karty prezentów, których chcą mieszkające w nich dzieci, a na kartach żetony "listów do Św. Mikołaja".
 
Każdy gracz przygotowuje sobie na starcie zestaw prezentów, wykupuje renifery, elfy, etc. Następnie w trakcie gry stara się jak najlepiej obdarować prezentami, jak największą liczbę dzieci (zdobywając punkty radości).
 
Punkty ruchu, którymi dysponuje może wydawać na:

1. Podroż przez miasto
2. Czytanie listów - gracz zdejmuje żeton z karty i sprawdza, czego chce dane dziecko (kolejni gracze już nie będą mogli tego sprawdzić).
3. Schodzenie prze komin, by podrzucić prezenty, czyli tzw. "eksploracje" domu. W trakcie eksploracji ciągnie karty zdarzeń, na których mogą być niespodzianki: utknie w kominie, dziecko go zauważy, pan domu weźmie go za włamywacza, zgubi prezent, etc. Po czym sprawdza (oglądając kartę), co dziecko chciało i daje mu, jeśli ma, odpowiedni prezent zdobywając max. punktów radości lub też "prezent zastępczy" - np. zamiast misia czołg, czy zamiast lalki Barbie trzy figurki do Warhammera, zdobywając odpowiednio mniej punktów.
   

Dom obdarowany przez jednego gracza nie może być już odwiedzany przez kolejnych.

Wygrywa ten z graczy, który będzie miał najwięcej punktów radości, gdy już wszystkie dzieci zostaną obdarowane prezentami.
Góra strony

---

16. Columbus Quest

Na motywie gry Warhammer Quest.  ;-) Gra się odkrywcami z epoki Wielkich Odkryć Geograficznych. Drużyna składa się z admirała i trzech kapitanów statków płynących na 3 lub 4 statkach. Oprócz współczynników postaci jak w Warhammer Quescie, czy Labiryncie Śmierci są współczynniki określające np. liczbę ludzi pod komendą każdego gracza, czy parametry statku.
 
Gra się w ten sposób, że układa się planszę (mapę nowych mórz i wysp) z losowo wybieranych segmentów pol. (tak jak Warhammer Quest).
 
Po drodze gracze trafiają na sztormy, zdradliwe prądy, złych tubylców, morskie potwory. Zdarzają się bunty załogi, epidemie szkorbutu, piraci etc. Celem gry jest oczywiście odkrycie Nowego Lądu (Objectiv Land) i powrót do domu ze skarbami.
Góra strony

---

17. Szpiedzy czasu

Szpiegowska gra karciana. Na motywach podróży w czasie. Oczywiście każdy kto zna podstawy fizyki (na poziomie szkoły podstawowej), wie, że podróże w czasie są niemożliwe. (Patrz posłowie do Misji Machiavellego). Niemniej nadal jest to zabawny motyw na grę lub opowiadanie Science Fiction.

Gracze grają państwami, które rozwijają się na przestrzeni dziejów (mniej więcej od początku XVI do końca XXI wieku). Ich zadaniem jest ułożenie z kart drzewa wiodącego od punktu wyjścia w XVI wieku do momentu odkrycia maszyny czasu umożliwiajacej podróże w czasie. Ten kto zrobi to jako pierwszy wygrywa.

Gra będzie trochę przypominać mechaniką Illuminati. Gracze muszą wyłożyć w określonym porządku odpowiednie technologie lub zdobyć określone zasoby (ziemie, surowce, wpływy polityczne takie jak miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ). Oprócz normalnych ograniczeń wykładania kart jest jeszcze ograniczenie liczby kart tworzących szerokość pnia drzewa w każdym z segmentów historycznych (np. 1815 - 1848). Dla przykładu kraj mający dużo kolonii będzie mógł wyłożyć 6 kart, gdy inny tylko 4.

Po każdej fazie budowania historii następuje podliczenie punktów i oszacowanie, jakimi zasobami dysponuje Agencja Bezpieczeństwa Temporalnego danego kraju w XXI wieku. Punkty te gracz może następnie wydać w fazie mieszania w historii na niszczenie dokonań innych graczy (np. zabijając wynalzacę silnika parowego i wyjmując  ten wynalazek z drzewa przeciwnika) lub wspomagając własnych generałów w jakiejś wojnie w przeszłości.

Manipulacje te będą zmieniać kształt drzew i wpływać na równowagę sił między graczami.
Góra strony

---

18. Magia i mysz

Gra oparta generalnie na idei popularnej planszówki "Magia i Miecz" - gracze chodzą bohaterami (herosami) po magicznych krainach (trzech koncentrycznych pierścieniach), zbierają magiczne przedmioty, wykonują misje, zdobywają doświadczenie.

Gra jednak jest parodią takich gier komputerowych jak Ultima Online. Na zewnątrz od zewnętrznej krainy jest jescze jeden pierścień: Świat Realny (Real). Tu "prawdziwi bohaterowie" (grole) graczy chodzą do pracy, spotykają się ze znajomymi, podrasowują swój komputer, opłacają abonament w grze toczonej na trzech wewnętrznych pierścieniach...

Na określonych polach (Dom, Biuro, Kafejka, Weekend, etc.) mogą się zatrzymać i  wejść do gry: tj. uruchomić "fikcyjnego bohatera" (herosa), którym grają w trzech wewnętrznych pierścieniach (tj. w grze komputerowej).

Wygrywa ten gracz, któremu uda sie wprowadzić swego herosa na najwyższy poziom i jednocześnie nie przegrać grolem: tj. nie zbankrutować, nie wylecieć z pracy, nie zostać odwiezionym do szpitala z powodu zbytniego wyczerpania organizmu... ;-)
Góra strony

---

19. Reinkarnacja

Plansza do gry (mandala) jest zbudowana z koncentrycznych pierścieni (najlepiej z sześciokątów - wygląda jak plaster miodu). Punktem startowym jest środkowe pole. Gracze poruszają się pionkami swoich istot zgodnie z ruchem wskazówek zegara po poszczególnych pierścieniach bytów zaczynajac od najbardziej wewnętrznego.

Każdy kolejny pierścień reprezentuje coraz wyższe istoty w łańcuchu bytów: od bakterii, czy wirusów przez robaki, owady, ryby, zwierzęta, człowieka, półbogów, itd.Gracze wędrują po danym pierścieniu aż do śmierci tego wcielenia swojego bohatera. Po śmierci w zależności od tego, czy zebrali więcej dobrej, czy złej karmy wchodzą na wyższy, bądź niższy pierścień bytów.

W każdym pierścieniu mogą badać pola (ciągnąc karty, rzucając kością, by sprawdzić wynik badania w tabeli, etc.), zbijać (lub wspomagać) pionki innych graczy, oddziaływać w sposób "magiczny" (czar antybiotyk przeciwko bakteriom ;-) na istoty znajdujące się na niższych pierścieniach lub "modlitwami" prosić o wsparcie istoty z wyższych pierścieni.

Finałem jest dotarcie do zewnętrznej sfery nirwany i osiągnięcie stanu buddy, który umożliwia dowolne podróże po planszy bez konieczności reinkarnowania się. Budda może np. wspomagać kolejne piony prowadzone przez gracza w ich wędrówce w górę.

W założeniu gra powinna być symultaniczną rozgrywką na wiele osób. Wymaga to więc systemu symultanicznego wykonywania ruchów w ramach zespołów (złożonych z 4 do 6 osób) - tj. gracze należący do różnych zespołów mogą ruszać się jednocześnie, a gracze mogą zmieniać przynależność do zespołów.
Góra strony

---

20. Waśnie bogów

Gra oparta na idei wspomnianych na wstępie szachów baśniowych (wszystkie reguły są zmienne i cały czas mogą powstawać nowe). Gracze wcielają sie w role bogów z jakiegoś panteistycznego panteonu. Celem każdego z bogów jest jak największe rozszerzenie swojej władzy nad światem materialnym, nadprzyrodzonym i duszami wyznawców (trochę jak w grze karcianej Kult). Plansze świata realnego i boskiego układa sie z gotowych modułów.

Ponieważ w praktyce nie jest możliwa całkowita dowolność reguł gry (przynajmniej bez rękoczynów między graczami, albo jakiegoś arbitra), nowe reguły będą składane z zestawu bazowych modułów cząstkowych reguł zestawionych w tabelach w podręczniku. W ramach swojego ruchu każdy gracz może, zarówno:

1.  wykonać posunięcie, np. dokonać cudu, porazić heretyka, przemieścić anioła, stworzyć demona, itp.
2. wykuć nową regułę (zmieniajacą zasady ruchu, walki, geografię świata lub cokolwiek innego) - płaci odpowiednią cenę i składa odpowiednie cząstkowe reguły w nową regułę gry, która od tej pory będzie obowiązywać wszystkich graczy.
   

Gra odrobinę szalona, ale zabawa może być przednia.

Góra strony