Untitled Document
 
วัดอุโมงค์
 
 
 
     วัดอุโมงค์
      ตั้งอยู่ในเขตตำบลสุเทพ อำเภอเมือง ฯ สร้างเมื่อ ปี พ.ศ.๑๘๔๐ เป็นวัดที่พญามังรายโปรดให้สร้างขึ้น ณ บริเวณป่าไผ่ ๑๑ กอ เพื่อให้เป็นที่พำนักของพระภิกษุฝ่ายอรัญวาสีจากลังกา ๔ รูป โดยยึดถือแบบแผนของลังกาเป็นหลัก ทั้งในด้านแบ่งเขตพุทธาวาส สังฆาวาส และรูปทรงของเจดีย์ ต่อมาเมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๐๖๓ พระเจ้ากือนาได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุในเจดีย์องค์ใหญ่ เดิมมีชื่อว่าวัดเวฬุกัฏฐาราม หมายถึงวัดป่าไผ่ แต่ชาวบ้านทั่วไปมักเรียกว่า วัดอุโมงค์เถรจันทร์

เจดีย์ เป็นเจดีย์ทรงระฆังกลม มีอิทธิพลจากศิลปะพม่าแบบพุกาม ต่อมาได้มีการบูรณะในสมัยพระเมืองแก้ว การบูรณะครั้งหลังสุดเป็นการปรับปรุงยอด ให้เป็นแบบศิลปะพม่ายุคหลัง ใต้องค์เจดีย์มีกรุ และภาพจิตรกรรมฝาผนังประดับเท่าที่ปรากฏเหลืออยู่ เป็นภาพดอกไม้ใบไม้ และสัตว์ ซึ่งน่าจะมีอิทธิพลผสมกันระหว่างศิลปะพม่า แบบพุกาม และจีน สันนิษฐานว่าเป็นภาพเขียนประมาณพุทธศตวรรษที่ ๒๑
วัดอุโมงค์ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๗๘ และกำหนดขอบเขต เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๓