|
Δυὸ
λέξεις ποὺ μαρτυροῦν τὴν ἀκλόνητη ἠθικὴ ἑνότητα
τῆς Ἑλλάδος :
πανελλήνιος καὶ βάρβαρος.
"
Ἡ
πρώτη περικλείει μίαν
ἐθνικὴ
πραγματικότητα,πολὺ
μεγαλύτερη καὶ
βαθύτερη
ἀπὸ
τὴν
πολιτική.
Ἡ
δεύτερη, εἶναι
τὸ
μοιραῖο
ἀντίρροπό
της πρώτης : πᾶς
μὴ
Ἕλλην,
βάρβαρος. Βάρβαρος, γιὰ
τοὺς
Ἕλληνες
τῆς
Θεσσαλίας,
ὁ
σύμμαχός τους Πέρσης.
Ἕλληνας,
γιὰ
τοὺς
Ἀθηναίους,
ὁ
ἐχθρός
τους Λακεδαιμόνιος. Οἱ
Ἕλληνες
ἔχουν
τὴ
γνώση νὰ
μὴν
σπάζουν τὴν
ἠθική
τους
ἑνότητα
μὲ
τὸ
δηλητήριο τοῦ
πολιτικοῦ
τους διαχωρισμοῦ.
Ἀλλὰ
καὶ
νὰ
λησμονοῦν
τὸν
πολιτικό τους διαχωρισμὸ
ὅταν
ἡ
ἠθικὴ
ἑνότητα
τοῦ
ἔθνους
ἀπειλεῖται.
Αὐτὸς
εἶναι
ὁ
λόγος πού, ξεχνώντας τὶς
πολιτικὲς
τοὺς
διαφορές,
ἀντιμετώπισαν
ἑνωμένοι
τὸν
κίδυνο τῆς
βάρβαρης
Ἀσίας.
Οἱ
Ἕλληνες
τῆς
Ἀθήνας,
δοῦλοι
τῶν
Ἑλλήνων
τῆς
Σπάρτης; Τὸ
πράγμα εἶναι
συζητήσιμο. Μὰ
οἱ
Ἕλληνες
τῆς
Ἀθήνας
δοῦλοι
τῶν
βάρβαρων
τῆς
Περσίας ; Αὐτὸ
δὲ
θὰ
τὸ
παραδέχονταν ποτὲ
οὔτε
οἱ
Σπαρτιάτες, οἱ
χειρότεροι
ἐχθροὶ
τῶν
Ἀθηναίων
! "
O
Ἀριστοφάνης,
στὴ
"Λυσσιστράτη" λέει :
"Μία γενιὰ
εἴμαστε
ὅλοι
καὶ
ἀπὸ
τὸ
ἴδιο
ἁγιασματάρι
ὅλοι
ραντίζουμε τοὺς
βωμοὺς
τῶν
θεῶν
στὴν
Ὀλυμπία,
στὶς
Θερμοπύλες, στοὺς
Δελφοὺς
καὶ
σ'
ἄλλα
μέρη πολλά.
Κι
ἐνῶ
στρατὸς
ἐχθρῶν
βαρβάρων μάς ζώνει
Ἕλληνες,
ἄντρες,
πολιτεῖες
ἑλληνικὲς
χαλᾶτε
καὶ
τ'
ἀδέρφια
σας"
Βιβλιογραφικὴ ἀναφορὰ :
M.
Καραγάτσης, "Ἱστορία
τῶν
Ἑλλήνων",
σὲλ
118,
Ἑστία
1994
Κ.Σιμόπουλος,
"Ξενοκρατία, μισελληνισμὸς
καὶ
ὑποτέλεια",
Ἀθήνα
1990, σὲλ
|
