|
Κρατώντας τὰ ὅπλα ποὺ τοῦ ἐμπιστευόνταν ἡ
Πατρίδα,
ο
Ἀθηναῖος ἔφηβος
μπροστὰ στὸ ναὸ τῆς Ἀγραύλου ἔδινε τὸν παρακάτω
ὅρκο :
Οὐ
καταισχυνῶ τὰ ὅπλα,
οὐδ' ἐγκαταλείψω τὸν
προστάτην ὢ ἂν στοίχω,
ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων,
καὶ μόνος καὶ μετὰ πολλῶν,
καὶ τὴν πατρίδα οὐκ ἐλάττω παραδώσω,
πλείω δὲ καὶ ἀρείω ὅσης ἂν παραδέξωμαι.
Καὶ συνήσω τῶν ἀεὶ κρινόντων,
καὶ τοὶς θεσμοὶς τοὶς ἰδρυμένοις πείσομαι,
καὶ οὓς τίνας ἄλλους ἰδρύσεται τὸ πλῆθος
ἐμφρόνως.
Καὶ ἂν τὶς ἀναιρεῖ τοὺς θεσμοὺς ἢ μὴ πείθηται
οὐκ ἐπιτρέψω,
ἀμυνῶ δὲ καὶ μόνος καὶ μετὰ πάντων.
Καὶ τὰ ἱερά τα πάτρια τιμήσω.
Ἴστορες θεοὶ
Ἀγραυλος, Ἐνυάλιος, Ἄρης, Ζεύς, Θαλλῶ,
Αὐξῶ, Ἠγεμόνη
Δὲ θὰ
ντροπιάσω τὰ ὅπλα μου,
οὔτε θὰ ἐγκαταλείψω τὸν συμπολεμιστή μου
ὅπου κι ἂν ταχθῶ νὰ πολεμήσω,
θὰ ὑπερασπίζω τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια,
καὶ μόνος καὶ μὲ πολλούς,
καὶ τὴν πατρίδα δὲ θὰ παραδώσω μικρότερη,
ἀλλὰ μεγαλύτερη καὶ πολεμικότερη ἀπ' ὅση θὰ μοῦ
παραδοθεῖ.
Θὰ πιστεύω στοὺς Θεοὺς
καὶ στοὺς ἰσχύοντες νόμους θὰ ὑπακούω,
καὶ σὲ ὅσους ἄλλους νόμιμα θεσπισθοῦν.
Κι ἂν κάποιος ἀναιρέσει ἢ ἀμφισβητήσει
τοὺς θεσμοὺς δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψω,
θὰ τὸν πολεμήσω εἴτε μόνος εἴτε μὲ ὅλους.
Καὶ τὶς ἱερὲς παρακαταθῆκες τῶν πατέρων θὰ
τιμήσω.
Μάρτυρές μου οἱ θεοὶ
Ἀγραυλος, Ἐνυάλιος, Ἄρης, Ζεύς, Θαλλῶ,
Αὐξῶ, Ἠγεμόνη
Παιάνας Σπαρτιατῶν
Βαδίζοντας πρὸς
τὴ
μάχη, οἱ
σπαρτιάτες πολεμιστὲς
ἔψαλλαν
τὸν
παιάνα...
Ἀγετ',
ὦ
Σπάρτας εὐάνδρω
κῶροι
πατέρων πολιατᾶν
λαιὰ
μὲν
ἴτυν
προβάλεσθε,
δόρυ δ' εὐτόλμως
ἄνχεσθε,
μὴ
φειδομένοι τᾶς
ζωᾶς.
Οὐ
γὰρ
πάτριόν τα Σπάρτα!
Ἐμπρὸς
ὢ
τῆς
εὐάνδρου
Σπάρτης
τέκνα πατέρων πολιτῶν,
διὰ
τῆς
ἀριστερᾶς
χειρὸς
τὴν
ἀσπίδαν
προβάλετε,
διὰ
δὲ
τῆς
δεξιάς μὲ
τόλμη τὸδόρυ
ὑψώσατε,
μὴ
φειδόμενοι τὶς
ζωὲς
γιατί αὐτὸ
δὲν
εἶναι
πατροπαράδοτον
στήν Σπάρτη !
|
