ขิง
ปกแรก l บทนำ l
บทที่ ๑ l บทที่ ๒ l บทที่ ๓ l บทที่ ๔ l บทที่ ๕ l บทที่ ๖ l บทที่ ๗ l บทที่ ๘ l บทที่ ๙ l บทที่ ๑๐ l
บทที่ ๑๑ l บทที่ ๑๒ l บทที่ ๑๓ l บทที่ ๑๔ l บทที่ ๑๕ l บทที่ ๑๖ l บทที่ ๑๗ l บทที่ ๑๘ l บทที่ ๑๙ l บทที่ ๒๐ l
บทที่ ๒๑ l บทที่ ๒๒ l บทที่ ๒๓ l บทที่ ๒๔ l บทที่ ๒๕ l บทที่ ๒๖ l บทที่ ๒๗ l บทที่ ๒๘ l บทที่ ๒๙ l บทที่ ๓๐ l

บทที่ ๖ ขิง

ขิงจัดเป็นพืชที่เป็นทั้งอาหาร เครื่องเทศและสมุนไพร
เหง้าขิงมีกลิ่นหอม ให้รสชาติเผ็ดร้อน
ช่วยย่อยสลายอาหารที่ตกค้างในร่างกาย
ขับแก๊สในระบบทางเดินอาหาร แก้ท้องอืด
ท้องเฟ้อ ขับเสมหะ ขับปัสสาวะ ขับเหงื่อ
แก้แน่นจุกเสียด เมารถเมาเรือ ใบขิงใช้แก้ฟกช้ำ
และช่วยย่อยอาหารเปลือกเหง้าใช้แก้กลาก เกลื้อน
รากขิงใช้เป็นยาอายุวัฒนะ แก้บิด แก้ปากเปื่อย
ส่วนดอกขิงแก้โรคตาเปียกแฉะและนิ่ว

songkran2000@chaiyo.com